Жаңа Зеландияның алғашқы Лейборист партиясының тарихы
New Zealand Labour Party (1910)
Жаңа Зеландияның алғашқы Лейборист партиясы (1910) – қазіргі Лейборист партиясының алдағысы. IPLL қалдықтарынан құрылған, ұйымдасқан емес, бірінші жұмысшы партиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландияның алғашқы Еңбек партиясы – Жаңа Зеландияда қысқа ғана өмір сүрген солшыл саяси партия. Ол қазіргі Еңбек партиясының алдағы түрі болып табылады. Алғашқы Еңбек партиясы 1910 жылы құрылған. Ол 1904–05 жылдары құрылған Жаңа Зеландиядағы алғашқы жұмысшы табының партиясы – Тәуелсіз саяси Еңбек лигасының қалдықтарына негізделген. IPLL бір депутатты (Дэвид Макларен) Парламентке сайлауға қол жеткізгенімен, ол тез арада дағдарысқа ұшырады. Партияның саяси бағыты туралы ішкі даулар, сондай-ақ ұйымдастыру мен үйлестірудің нашарлығы маңызды факторлар болды. Еңбек партиясы IPLL-ді қайта жандандыруға жасалған әрекет болды. 1911 жылғы сайлауда Еңбек партиясы Джон Робертсон, Джон Пэйн және төраға Альфред Хиндмарш арқылы Парламентте өкілдігін сақтап қалды. Дегенмен, ол солшыл дауыстың барлығын білдірмеді – әртүрлі тәуелсіз кандидаттар да белгілі бір деңгейде қолдау тапты. 1912 жылы әртүрлі солшыл фракцияларды біріктіру мақсатында «Бірлік конференциясы» шақырылды. Социалистер қатысудан бас тартты, бірақ бірқатар тәуелсіз белсенділер талқылауға қатысуға келісті. Нәтижесінде, Еңбек партиясы мен Билл Вейч сияқты әртүрлі тәуелсіздерден тұратын Біріккен Еңбек партиясы құрылды. Кейін Біріккен Еңбек партиясының көп бөлігі социалистермен бірігіп, Социал-демократиялық партияны құрды. Бұл партия одан кейін Біріккен Еңбек партиясының тәуелсіз қалған элементтерімен бірігіп, бүгінгі Еңбек партиясын құрады.
The original New Zealand Labour Party was a short lived left wing political party in New Zealand. It is a predecessor of the modern Labour Party. The original Labour Party was founded in 1910. It was based on the remnants of the Independent Political Labour League, the first real working class party in New Zealand, formed in 1904–05. While the IPLL had managed to elect one MP (David McLaren) to Parliament, it quickly began to collapse into disarray—internal disputes about the party's political alignment were a significant factor, as was poor organisation and coordination. The Labour Party was an attempt to relaunch the IPLL. In the 1911 election, the Labour Party retained representation in Parliament through John Robertson, John Payne and chair Alfred Hindmarsh. It did not, however, represent the totality of the left wing vote — the Socialist Party and various independent candidates had also attracted a certain amount of support. In 1912, a "Unity Conference" was called, aiming to unite the diverse leftist factions. The Socialists refused to attend, but a number of independent activists agreed to take part in discussions. In the end, a new party, called the United Labour Party, was formed, consisting of the Labour Party and various independents such as Bill Veitch. Later, the majority of the United Labour Party would merge with the Socialists to form the Social Democratic Party. This party would then merge with those elements of the United Labour Party which had remained independent, thereby forming the Labour Party which exists today.