Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Монсеньор (көпше түрі: Messeigneurs немесе Monseigneurs) – француз тіліндегі құрметті атау, қысқартылған түрі Mgr., Msgr. Ағылшын тілінде бұл француз дін қызметкерінің, король отбасының мүшесінің немесе басқа да жоғары лауазымды тұлғаның есімінен бұрын қолданылатын атақ. Монсеньор – Рим-католик шіркеуіндегі атақ және құрмет белгісі. Франкофон елдерінде Монсеньор деп аударылады, және осы жазу формасы Канада ағылшын тілінде де жиі кездеседі. Францияда монсеньорларға көбінесе монсеньор деп емес, дін қызметкерлеріне қолданылатын мырза аббат деген жалпы атаумен жүзігеді.
Monseigneur (plural: Messeigneurs or Monseigneurs) is an honorific in the French language, abbreviated Mgr., Msgr. In English use it is a title before the name of a French prelate, a member of a royal family or other dignitary. Monsignor is both a title and an honorific in the Roman Catholic Church. In francophone countries, it is rendered Monseigneur, and this spelling is also commonly encountered in Canadian English practice. In France, monsignori are not usually addressed as monseigneur, but by the more common term monsieur l'abbé, as are priests.
Тарих
Он төртінші ғасырдың басында жоғары лауазымды немесе биліктің иесі болған адамдарға "Монсеньор" немесе "Монсиньор" деген атаумен обращение жасау қалыпты жағдай болған. XVII ғасырға дейін француз аристократтары өздерінің қарастырылғандары мен тәуелділерінен "Монсеньор" атауын талап еткен. Халықаралық қарым-қатынастарда екі атау біртіндеп мойындалды: Франция королінің үлкен ағасы (мұрагер болмаса) үшін "Мырза", ал дофин, яғни Франция королінің тұңғыш ұлы, сонымен қатар таққа мұрагер ханзада немесе отбасының таққа мұрагер деп танылған еркек мүшесі үшін "Монсеньор". Бұл ресми обращение нысаны қазір Бельгия, Люксембург, Монако және Франциядағы сарайларда қолданылады. Корольдік ханзадаларға ресми түрде ескі француз стилінде обращение жасалады. Дәстүр бойынша, Бельгия немесе Люксембург ханзадаларына "Сіздің Корольдік Биіктігіңіз" дегеннен гөрі "Монсеньор" деп обращение жасалады. Белгияның кез келген ресми тілінде ханзадаға обращение жасағанда "Монсеньор" сөзі қолданылады, оның голланд немесе неміс тілінде эквиваленті жоқ. Францияда бұл кейде француз тағына талапкерлерге, атап айтқанда Жан, Париж графы мен Луи Альфонс, Анжу герцогына, сондай-ақ Монаконың егеменді билеушісі Альбер II-ге (Монакода әрқашан француз стилі қолданылады) обращение жасағанда қолданылады. Ханзаданың әйеліне "Мадам" деп обращение жасалады.
As early as the fourteenth century it was the custom to address persons high in rank or power with the title Monseigneur or Monsignore. Until the seventeenth century, French nobles demanded from their subjects and dependents the title of Monseigneur. In international intercourse two titles gradually won general recognition, Monsieur as the title of the eldest brother of the King of France (if not heir presumptive) and Monseigneur for the Dauphin, or eldest son of the French king, who was also the crown prince, or for whatever male member of the family was recognized as heir presumptive to the throne. This form of formal address is currently still in use at courts in Belgium, Luxembourg, Monaco, and France. Royal princes are formally addressed in the old French style. By tradition a Belgian or Luxembourgian prince is addressed as "Monseigneur" rather than "Your Royal Highness". The word Monseigneur is used when addressing a prince in any of Belgium's official languages, there being no Dutch or German equivalent. In France, it is also sometimes used when addressing pretenders to the French throne Jean, Count of Paris and Louis Alphonse, Duke of Anjou, and when addressing Albert II, Sovereign of Monaco (French style always is used in Monaco). The spouse of the prince is addressed as Madame.
Адрестік
1792 жылы француз монархиясы құлатылғанға дейін, «Монсеньор» атағы корольдік ханзаданың титулының бір бөлігі ретінде қолданылғанда, «Сіздің Корольдік Шаңырағыңыз» немесе «Сіздің Сәнді Шаңырағыңыз» деңгейінде қарастырылатын. Мысалы, «Монсеньор ле граф де Прованс». Король Людовик XIV Франция дофині үшін «Монсеньор» атағын титулсыз қолдануды ұсынған, бірақ бұл практика 18 ғасырда тоқтатылған. Француз монархистері қазіргі мұрагерді әдетте «Монсеньор» деп атайды.
Prior to the overthrow of the French monarchy in 1792, the title Monseigneur equated to His Royal Highness or His Serene Highness when used as part of the title of a royal prince, as in Monseigneur le comte de Provence. King Louis XIV promoted the use of Monseigneur without the title as a style for the dauphin de France but this use lapsed in the 18th century. French royalists commonly style the current pretender Monseigneur.
Әдебиетте
"Екі қаланың әңгімесі" романында Чарльз Диккенс бұл құрметті атауды дворяндық сыныбын білдіретін жиынды есім ретінде қолданады. "Қайғылылар" романында Виктор Гюго бұл терминді романның басындағы дін қызметкерлерін сипаттау үшін пайдаланады.
In A Tale of Two Cities, Charles Dickens uses this honorific as a collective noun denoting the great nobility as a class. In Les Misérables, Victor Hugo uses this term to describe members of the clergy present in the introductory sequence of the novel.