Кіріспе
1803:14 × 6 және 4 фунттық зеңбіректер. Ол алғаш рет 1783 жылы Ллойдтың тіркеліміне енгізілді. Онда оның жүк көлемі 600 тонна (брутто), капитаны "Scorbdle", иесі Т. Хупер, ал тасымалдау маршруты "Лондон тасымалы" деп көрсетілген. Келесі жылы Джон Маршалл Скорбдейлді капитандыққа алмастырды. 1787 жылы оңтүстік Лондондық кеме брокері Уильям Ричардс Скарбороны Бірінші флот сапары үшін айына тоннасына 12 шиллингтен жалдады. Ол бұл кемені Корольдік теңіз жаяу әскерінің офицерлері Уоткин Тенч пен Дэвид Коллинзбен кеңескеннен кейін таңдады. Екі теңіз офицері де флотпен бірге Австралияға барды, Тенч теңіз жаяу әскерінің капитаны, ал Коллинз жаңа колонияның судьясы болды. Скарборо, Александрдан кейін флоттағы екінші ең ірі тасымалдау кемесі болды. Таңдалғаннан кейін Скарборо, жаза тасушыларды тасымалдау үшін қайта жабдықтауға Дептфорд кемежайына жіберілді, бұл жұмыс теңіз агенті Джордж Тирдің бақылауында жүргізілді. Палубалар арасындағы биіктік ортада 6 футқа (2 метрге) дейін, ал кеменің алғы және артқы бөліктерінде 6 футтан (2 метрден) 5 футқа (2 метрге) дейін арттырылды. Жаза тасушылардың бөлмелерінде ауа айналымын жақсарту үшін екі желкен орнатылды. Сондай-ақ, жаза тасушылардың бөлмелерін теңіз жаяу әскері мен экипаж бөлмелерінен бөлу үшін перегородкалар (бөлектеу қабырғалары) орнатылды, сондай-ақ жүкті сақтау және медициналық пунктке арналған орын бөлінді. Скарбороның Жаңа Оңтүстік Уэльске сапар кезінде ішетін суын сүзгілеу үшін Осбридж машинасы орнатылды. Тир Скарбороның жабдықталуына толық қанағаттанды; 1786 жылғы желтоқсанда ол Теңіз кеңесіне оның және Бірінші флоттың басқа тасымалдау кемелерінің "барлық басқа тасымалдау кемелерінен жақсырақ жабдықталғанын және жайлылығын" хабарлады. Скарборо экипажында, капитан, үш помощник, боцман және кеме хирургі бар, барлығы шамамен 35 адам болды.
1803:14 × 6&4 pounder guns She first enters Lloyd's Register in 1783. Her entry gives her burthen as 600 tons (bm), her master as "Scorbdle", her owner as T. Hooper, and her trade as "London Transport". The next year John Marshall replaced Scorbdale as master. In 1787 south London shipbroker William Richards chartered Scarborough for the First Fleet voyage at a rate of 12 shillings per ton (bm) per month. He selected her after first consulting with Royal Marine officers Watkin Tench and David Collins. Both marine officers would sail with the Fleet to Australia, Tench as a captain of marines and Collins as judge advocate for the new colony. She was the second largest transport selected for the Fleet after Alexander. After selection, Scarborough sailed to Deptford dockyard to be refitted for convict transportation under the supervision of Naval Agent George Teer. The height between decks was increased to 6 feet (2 m) amidships and between 6 feet (2 m) and 5 feet (2 m) fore and aft, and two windsails were brought aboard to improve the flow of air in the convict quarters. Bulkheads were also fitted to separate convict quarters from those of the marines and crew, and space set aside for stores and a sick bay. An Osbridge machine was also installed to filter Scarboroughs drinking water during the voyage to New South Wales. Teer was entirely satisfied with Scarboroughs fitout; in December 1786 he advised the Navy Board that she and her fellow First Fleet transports were "completed fitted [with] provisions and accommodations better than any other set of transports I have ever had any directions in." Scarboroughs crew as a convict transport was approximately 35 men including her master, three mates, a boatswain and a ship's surgeon.
Бірінші флотпен саяхат
Бірінші флот құрамында тұңғыш рет бостандыққа шыққанда оның капитаны Джон Маршалл, ал хирургы Деннис Консиден болды. 1787 жылдың 13 мамырында Портсмуттан шығып, 208 ер адамнан, офицерлерден және Жаңа Оңтүстік Уэльс теңіз корпусының 34 басқа шенеунігінен тұратын топты алып жүрді. Жолда Маршалл тұтқындардың көтеріліс жоспарлап отырғанын сезді. Бір хабаршы екі көшбасшыны атады, Маршалл оларды «Принц Уэльс» кемесіне ауыстырды. Олардың әрқайсысына 24 қамшы салынды, содан кейін тағы да «Принц Уэльс» кемесіне жіберілді. 1788 жылдың 26 қаңтарында Сиднейдегі Порт-Джексонға келді. 1788 жылдың 6 мамырында Порт-Джексоннан шығып, «Шарлотта» кемесімен бірге Қытайға сапарлады. 1788 жылдың 17 мамырында екі кеме құстар мен көкөністер алу үшін Лорд-Хау аралына тоқтады, содан кейін Уампоаға бет бұрды. Сапар барысында олар Маршалл және Гилберт аралдарынан өткен алғашқы еуропалық кемелер болды. Солтүстікке қарай, Солтүстік Мариан аралдарындағы Тинианға жетіп, екі кеме де мұнда тоқтауға мәжбүр болды. Ұзақ теңіз сапары «Скарборо» кемесінің қорын азайтып, экипаж арасында цинга ауруы кеңінен тарады. Ең нашар халдегі 15 теңізші Тинианға жағаға түсіріліп, құм төбелерде шатырларда орналастырылды, ал экипаждың қалған бөлігі азық-түлік іздеді. Тиниан жағасында тоқтағанда, екі кеме де қатты желдің салдарынан жағаға қарай иеленді. Апаттан құтылу үшін капитандықтардың шешімімен якорь себізін кесіп, жағадан алыстау үшін желкендерді көтерді. Тинианда бірнеше апта сауыққаннан кейін «Скарборо» экипажы сапарды жалғастыруға жеткілікті күшке ие болды. Қолайлы ауа-райында «Скарборо» мен «Шарлотта» 9 қыркүйекте Макаоға, ал одан кейін Уампоаға жетті. Мұнда Ост-Индия компаниясы оларды «қосымша кеме» ретінде жалдады. Олар шай жүгін тиеп алып, Англияға қайтуға дайындалды. 17 желтоқсанда Уампоадан шығып, кемелер 1789 жылдың 20 наурызында Сент-Хеленаға жетіп, 15 маусымда Англияға келді. «Скарборо» 1790 жылдың 13 сәуірінде Жақсы Үміт мүйісіне жетіп, мұнда 16 күн өткізді, жабдықтарды толықтырып, мұз тауға шағылысқаннан кейін сүңгіп кеткен кемеден 8 ер адамды алды. «Нептун» және «Surprize» кемелерінен қатты ауа-райы кезінде айырылып, 28 маусымда Англиядан 160 күннен кейін Порт-Джексонға келді. Сапар барысында 68 тұтқын қайтыс болды, ал 96-сы (37%) Порт-Джексонға келген кезде ауруға шалдықты. Порт-Джексонға келгеннен кейін, аурудан 124 тұтқын көз жұмды. Олармен бірге екі офицер мен 38 сарбаз да келді. «Скарборо» 1792 жылы Қытай арқылы Англияға оралды.
Кейінгі қызмет
Скарбороның Тынық мұхитындағы сапарлары оны күрт тозуға алып келді, корпусын жөндеу қажет болды. 1792 жылы кеменің ағаш құрттарынан келген зақымды жою үшін қайта қапталып, содан кейін Лондон мен Санкт-Петербург арасында жүріп тұрды. 1795 және 1798 жылдары тағы да жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1802 жылы иелері Скарбороны Чарльз Кенсингтонға сатты. Бірақ 10 қарашада ол шетелдік сатып алушыларға сатылып, тіркеуі алынып тасталды. 1803 жылы бұрынғы иелері оны Батыс Индияға жүк тасу үшін қайта сатып алды. Капитан Джон Скотт 1803 жылғы 15 желтоқсанда каперлік патент алды.
Келесі жазба
1986 жылы Қалалық көлік басқармасының алғашқы флотының бір кемесі Скарборо қаласының атымен аталды.