Кіріспе

Шыршау үшін музыка; әдетте, бір ғана тон. Шыршауда рецитациялық тон (оған рецитациялық тон деп те айтылады) қайталанатын музыкалық биіктікке немесе сол биіктік құрылымдық нота болып табылатын толық мелодиялық формулаға қатысты болуы мүмкін. Грегориандық шыршауда біріншісі тенор, доминант немесе туба деп аталады, ал екіншісіне псалм тондары (әрқайсысы өзінің Грегориандық ладымен байланысты) сондай-ақ басқа оқулар мен дұғалар үшін қарапайым формулалар кіреді.

Тұрақты жырлық дыбыстар

Ритуалды үндеулер Рим діни рәсімінің бірнеше бөлігінде кездеседі. Бұған диакондар немесе діни қызметкерлер оқитын акцентус дұғалары мен сабақтар жатады, мысалы, жинақ, хат, Ізгі хабар, құпия, алғы сөз, канон және қауымнан кейінгі дұға, сондай-ақ Pater noster, Te Deum және Gloria in excelsis Deo сияқты тұрақты мәтіндер. Олар Dominus vobiscum (“Иеміз сендермен болсын”) сияқты әндермен де орындалады, одан кейін хордың Et cum spiritu tuo (“және сіздің рухыңызбен”) жауабы келеді. Кейбір үндеулер, болжам бойынша, ең ертедегі ән сауысының қабаттарынан шыққан, мысалы, Collect, Pater noster және Пасхаға арналған Postcommunion, тек екі нотадан тұрады – көбінесе A немесе G тонында, ал G немесе F тонында бір октава төмен иілген ноталармен. Орта ғасырдың кейінгі кезеңіне жататын басқа үндеулер әдетте C немесе F тонында орындалады, мысалы, Пасха хаты, төменгі екі нотаға иіліп кетеді. Күнделікті діни қызметтерде псалм тондары мен олармен байланысты әндер қолданылады. Псалм тондарының сегіз түрі бар, әрқайсысы музыкалық режимге сәйкес келеді, псалм аяттары арасында орындалатын антифонның псалм тонына тегіс өтуін қамтамасыз ету үшін жасалған. Әр псалм тоны формальды интонация, медианта (немесе медиация) және аяқтау (немесе соңғы ноталар) құрамынан тұрады. Интонация алғашқы екі-үш буынның ноталарын анықтайды, ал келесі сөздер рецитациялық тонмен орындалады. Псалмдардың параллель құрылымына байланысты, псалм аяттары шамамен екі тең бөлікке бөлінеді; бірінші бөліктің соңы медиантамен белгіленеді, яғни үндеу тонынан жоғары және төмен сәл иілген ноталар. Ұзын тіркестер үшін бірінші бөлік тағы екіге бөлінеді, бұл бөлініс флекса арқылы көрсетіледі, онда акцентті буын алдыңғы рецитациялық тонмен орындалады, ал келесі акцентсіз буын толық тонмен немесе кіші үшінші интервалмен төмен орындалады (псалм тонына байланысты), содан кейін медиантаға дейін рецитациялық тонға оралады. Медиантадан кейін псалм аятының екінші бөлігі рецитациялық тонмен орындалады, соңғы бірнеше сөздерге дейін, олар аяқтау деп аталатын каденциялық формуламен орындалады. Псалм тондарының кейбіреулері екі немесе үш аяқтау нұсқасын ұсынады, бұл антифонның келесі қайталануына тегіс өтуге мүмкіндік береді. "Магнификат" (кешкі ән) және "Бенедикт" (таңғы ән) үшін екі түрлі тон қолданылады: қарапайым тон, стандартты псалм тондарына өте жақын, және салтанатты тон, олар әшекейлі және маңызды мерекелерде қолданылады. Псалм аяттары мен "Gloria Patri" (доксология) Интроиттің (және мүмкін Коммунион антифонының) бөлігі ретінде, сондай-ақ Оқу қызметінің (Матин) және жаңартылған таңғы және кешкі қызметтердің үлкен жауаптарында орындалады, бұл музыкалық режимге байланысты ұқсас рецитациялық тонмен орындалады.

Tonus peregrinus (қаңғыбас)

Сегіз әуен режимімен байланысты сегіз псалм әуеніне қоса, тоғызыншы псалм әуені бар, ол "tonus peregrinus" немесе "саяхалайтын әуен" деп аталады. Ол псалм жолының бірінші бөлігі үшін A рецитациялық тонын, ал екінші жартысы үшін G тонын пайдаланады. Көбінесе қолданылмаса да, ол бірегей емес; ерте деректерде "парапетерлер" деп аталатын әуендер туралы айтылады, олар, tonus peregrinus сияқты, бірінші және екінші жартысында әртүрлі рецитациялық тондарға ие.

Басқа ән салт-дәстүрлеріндегі дыбыстарды оқу

Құран оқудың кейбір дәстүрлері речитативтік әуендерді пайдаланады, бірақ Исламда Құранды оқу музыканың бір түрі деп есептелмейтінін нақтылау керек. Мысалы, Мароккодағы тулабалар ("араб тілінде "исламды оқып үйренушілер") Құранды оқып, арнайы жағдайларда бір немесе екі речитативтік әуенмен мадақ айтады. Йемендегі яһудилердің арасында Тораны әндету ерекше дәстүрге сәйкес келеді, бұл дәстүрдің тамыры тереңде болуы мүмкін. Кәдімгі кантилляция белгілер жүйесін қолданады, олардың әрқайсысы белгілі бір музыкалық мотивті көрсетеді. Дегенмен, йемендік әнде сөздердің соңғы сөздеріне ғана әсер ететін басқа мотивтер қолданылады. Ал қалған барлық сөздер речитативтік әуенмен оқылады.