Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон әдебиеттанушысы – Шoва дәуіріндегі жапон жазушысы және әдеби сыншысы болған.
Japanese literary scholar
was a Japanese author and literary critic in Shōwa period Japan.
Ерте өмір
Йошида Токиода болашақ премьер-министр Шигеру Йошиданың тұңғыш ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасы Юкико, граф Макино Нобуакидің қызы, Кенъичи туғаннан кейін көп ұзамай күйеуіне қосылу үшін Токиодан кетіп қалды, сондықтан ол өмірінің алғашқы жылдары Макино үйінде өсті. Әкесі Қытайдың Циньдао қаласына тағайындалғанда ол алты жасында ата-анасымен бірге тұруға кірісті. Содан кейін ол Париж, Лондон және Тяньцзиньде (онда британдық балаларға арналған мектепте оқыды) өмір сүрді, содан кейін Токиоға оралып, орта мектепті бітірді. 1930 жылдың қазан айында ол Кембридждегі Король колледжіне түсті, онда Уильям Шекспир, Шарль Бодлер және Жюль Лафоргтың шығармаларына қызығушылық танытты. Ол Голдсуорти Дикинсонның шәкірті болды, бірақ Дикинсонның кеңесімен, өмірін әдебиетке арнау үшін Жапонияда тұруы керек деген себеппен 1931 жылдың ақпанында оқуын тастап Токиоға қайтып келді. Келесі бірнеше жыл ішінде ол Токиодағы Кандадағы Athénée Français-те француз тілін оқыды.
Yoshida was born in Tokyo as the eldest son of future Prime Minister of Japan Shigeru Yoshida, who at the time was a Japanese diplomat in Rome. His mother Yukiko, a daughter of Count Makino Nobuaki, left Tokyo soon after Ken'ichi's birth to join her husband, so he was raised at the Makino household during the first few years of his life. He started living with his parents at the age of six, when his father was posted to Qingdao, China. Thereafter he lived in Paris, London, and Tianjin (where he studied at a school for British children) before moving back to Tokyo where he graduated from secondary school. In October 1930 he enrolled at King's College, Cambridge, where he was interested in the works of William Shakespeare, Charles Baudelaire, and Jules Laforgue. He became a student of Goldsworthy Dickinson, but dropped out and went back to Tokyo in February 1931, on Dickinson's advice that in order to devote his life to literature he should live in Japan. During the next few years he studied French at the Athénée Français in Kanda, Tokyo.
Әдеби мансап
Йошида 1935 жылы Эдгар Аллан Поның «Меморандум» (Обуегаки) атты туындысын аудару арқылы жазушылық жолын бастады. Келесі бірнеше жыл бойы француз әдебиетінің көптеген шығармаларын жапон тіліне аударды. Оның әдеби сынға қадамы 1939 жылғы қаңтарда «Бунгакукай» журналында жарияланған Лафоргтың туындыларына арналған мақаласы болды. 1939 жылы Накамура Мицуо және Ямамото Кенкичимен бірлесіп, Йошида қазіргі француз және британ авторларының туындыларына сын пікір жазатын «Хихио» (批評) әдеби журналын құрды. 1945 жылдың мамырында Жапон императорлық теңіз күштеріне шақырылып, Йокосука теңіз округінің жаяу әскер бригадасына бекітілді, бірақ ешқашан соғысқа жіберілмеді. 1949 жылдың сәуірінде Кокагакуинде жарты күндік оқытушы болып жұмыс істеді. 1963 жылдың сәуірінен 1969 жылдың наурызына дейін Чуо университетінде әдебиет профессоры қызметін атқарды. Йошиданың шығармашылық өнімі соғыстан кейінгі алғашқы кезеңде өнімді болды, ол Чарльз Бодлер және ағылшын әдебиетінің аудармаларынан, Шекспирден бастап көркем әдебиетке дейін (соның ішінде «Леди Чаттерлидің ғашығы») қысқа әңгімелер мен романдарды қамтыды. Ол сондай-ақ «Саишо Онзоши Хинкиусу» (宰相御曹司貧窮す) сияқты жеңіл туындыларын жариялады: бұл шығарманың атауы баспагердің тілегіне қарсы болғандықтан, ол осы туындының жеке басылымын «Детаремерон» (出鱈目論) деген атпен шығарды. Сонымен қатар, ол «Asahi Shimbun» газетінде ағылшын сленгін, мысалы, «One for the road» және «Hair of the dog» тіркестерін жапон жұртшылығына таныстырды. Өзгешеліктерімен танымал Йошида әкесі – саясаткермен жиі келіспейтін. Кейде, әкесінен қаржылық көмегін тоқтатуға әкелген даудан кейін, ол Токиодағы Халықаралық баспасөз клубының алдында төңкерілген шляпасымен және «Премьер-министрдің ұлы – қаңғыбас» деген жазуы бар тақтайшамен отырып, әкесінің ұялуын және оның жасаған қателіктеріне кешірім беруін үміттенеді. Йошида 1946-1953 жылдар аралығында Канагава префектурасының Камакура қаласында тұрды және Ишикава Джун, Оока Шохеи, Кобаяши Хидео, Мисима Юкио және Накамура Мицуо сияқты Камакураның әртүрлі әдебиетшілерімен ұзақ хат алмасты. 1957 және 1971 жылдары «Йомиури» сыйлығына, ал 1970 жылы «Нома» әдеби сыйлығына ие болды. Йошида 1977 жылы Еуропадан оралғаннан кейін, 65 жасында Токиодағы үйінде қайтыс болды; оның қабірі Йокогамадағы Кубояма Рейен зиратында орналасқан.
Yoshida's début as a writer was in 1935 with a translation of Edgar Allan Poe's Memorandum (Oboegaki). Over the next several years, he translated a number of works of French literature into Japanese. His debut into literary criticism was an article on the works of Laforgue, published in Bungakukai in January 1939. In 1939, together with Nakamura Mitsuo and Yamamoto Kenkichi, Yoshida co founded the literary magazine Hihyō (批評) (literally, "Critique(s)"), which published critiques of modern French and British authors. He was drafted into the Imperial Japanese Navy in May 1945 and assigned to the naval infantry brigade at Yokosuka Naval District, but was never posted to combat. In April 1949, he became a part time lecturer at the Kōkagakuin. He was a professor of literature at Chuo University from April 1963 to March 1969. Yoshida's output was prolific in the early post war period, with works ranging from translations of Charles Baudelaire and English literature, ranging from Shakespeare to fiction (including Lady Chatterley's Lover), with short stories and novels. He also published lighter works such as Saishō Onzōshi Hinkyusu (宰相御曹司貧窮す): this was titled by its publisher against his wishes, so he also published a private edition of the same work under the title Detarameron (出鱈目論). He also contributed a column to the Asahi Shimbun, in which he introduced English slang, such as “One for the road”, and “Hair of the dog” to the Japanese public. Noted as an eccentric, Yoshida was often at odds with his politician father. On occasion, after an argument which had resulted in the termination of his financial stipend from his father, he would sit outside the International Press Club in Tokyo with an upturned hat and a sign reading “Prime Minister’s son – penniless” in hopes of generating enough embarrassment to his father that his offenses would be forgiven. Yoshida lived in Kamakura, Kanagawa between 1946 and 1953 and maintained a long correspondence with various Kamakura literati, including Ishikawa Jun, Ōoka Shōhei, Kobayashi Hideo, Mishima Yukio, and Nakamura Mitsuo. He was awarded the Yomiuri Prize in 1957 and 1971 and the Noma Literary Prize in 1970. Yoshida died in his home in Tokyo in 1977, shortly after returning from a trip to Europe, at 65; his grave is in the Kuboyama Reien cemetery in Yokohama.