Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1555 жылғы Папа Пауль IV-нің паптық бұйрығы
1555 papal bull issued by Pope Paul IV
Cum nimis absurdum – Папа Пауль IV-нің 1555 жылғы 14 шілдедегі бұйрығы. Бұл бұйрық өзінің атын алғашқы сөздерінен алды:
Cum nimis absurdum was a papal bull issued by Pope Paul IV dated 14 July 1555. It takes its name from its first words:
Бұл бұйрық еврей қауымының барлық құқықтарын жойды және Папа мемлекеттеріндегі яһудилерге діни және экономикалық шектеулер қойды, яһудилерге қарсы заңнаманы жаңартты және яһудилерді түрлі кемсітулерге және жеке бостандықтарына шектеулерге ұшыратты. Бұйрық Рим геттосын құрды, сол кезде шамамен 2000 адам болған және христиандық дәуірге дейін қауым ретінде өмір сүрген Рим яһудилерінің онда тұруын міндеттеді. Гетто – үш қақпасы бар, түнде жабылатын қоршалған аудан. Бұйрық бойынша яһуди еркектері сары сүйір бас киім, ал әйелдері сары орамал тағуға міндетті болды. Яһудилер яһуди сенбі күні католиктердің міндетті уағыздарына қатысуға міндетті болды. Бұйрық еврейлерге мүлікке ие болуға және христиандар арасында медициналық қызмет көрсетуге тыйым салатын сияқты басқа да шектеулерді енгізді. Яһудилерге тек біліктілігі жоқ жұмыстарға ғана рұқсат етілді, мысалы, ескі киім жинаушылар, қолдан өткізушілер немесе балық сатушылар. Олар сондай-ақ кепілдік берушілер де болуы мүмкін. Пауль IV-тің ізбасары Папа Пий V Италияның көптеген қалаларында басқа геттолар құруды жүзеге асырды, ал оның ізбасары Папа Пий VI оларды көршілес мемлекеттерге ұсынды. Папа мемлекеті 1870 жылғы 20 қыркүйекте Италия Корольдігіне қосылғаннан кейін өмір сүруін тоқтатты, бірақ яһудилердің геттода тұру талабын итальян мемлекеті 1882 жылы ғана ресми түрде жойды.
The bull revoked all the rights of the Jewish community and placed religious and economic restrictions on Jews in the Papal States, renewed anti Jewish legislation and subjected Jews to various degradations and restrictions on their personal freedom. The bull established the Roman Ghetto and required the Jews of Rome, who had existed as a community since before Christian times and numbered about 2,000 at the time, to live in it. The Ghetto was a walled quarter with three gates that were locked at night. Under the bull, Jewish males were required to wear a pointed yellow hat, and Jewish females a yellow kerchief. Jews were required to attend compulsory Catholic sermons on the Jewish shabbat. The bull also subjected Jews to various other restrictions such as a prohibition on property ownership and practising medicine among Christians. Jews were allowed to practice only unskilled jobs, as rag men, secondhand dealers or fish mongers. They could also be pawnbrokers. Paul IV's successor, Pope Pius V, enforced the creation of other ghettos in most Italian towns, and his successor, Pope Pius VI, recommended them to other bordering states. The Papal States ceased to exist on 20 September 1870 when they were incorporated in the Kingdom of Italy, but the requirement that Jews live in the ghetto was formally abolished by the Italian state only in 1882.
Өмірбаян
Джан Пьетро Карафа Папа Пауль IV ретінде папалық билікті қабылдаған кезде жетпіс тоғыз жаста болды және барлық есептер бойынша қатал, қатаң ортодокс және авторитарлық мінез-құлық танытты. Кардинал ретінде ол Рим папасы Пауыл III-ді Испания инквизициясының үлгісі бойынша Рим инквизициясын құруға көндірді, ал өзі бас инквизиторлардың бірі болды. Қарафа: "Егер әкем еретик болса да, мен оны өртеу үшін отын жиналар едім" деп ант берді. 1553 жылдың қыркүйегінде кардинал Карафа Римде Талмудтың өртелуін бақылады. Дойч пен Джейкобс мұны протестанттық реформацияға жауап ретінде болған реакцияның бір бөлігімен байланыстырады, бұл христиандарға зиянды деп есептелген кітаптардың цензуралануына әкелді.
Gian Pietro Carafa was seventy nine when he assumed the papacy as Pope Paul IV, and was by all accounts austere, rigidly orthodox, and authoritarian in manner. As a cardinal, he had persuaded Pope Paul III to establish a Roman Inquisition, modelled on the Spanish Inquisition with himself as one of the Inquisitors General. Carafa vowed, "Even if my own father were a heretic, I would gather the wood to burn him". In September 1553, Cardinal Carafa had overseen the burning of the Talmud in Rome. Deutsch and Jacobs link this to part of the reaction to the Protestant Reformation that led to censorship of books deemed detrimental to Christians.
Мазмұны
Папа болғаннан кейін екі ай өткен соң, Пауль IV «Cum nimis absurdum» бұйрығын шығарды. Пап аймақтарының уақытша билеушісі ретінде, ол өзінің тікелей бақылауындағы аумақтарға қатысты қолданылды.
Two months after becoming Pope, Paul IV issued Cum nimis absurdum. As temporal ruler of the Papal States it applied to those areas over which he had direct control.
Қаулылар
Пауыл IV яһудилерге қарсы бұрынғы каноникалық шектеулерді қатаң түрде сақтауға тырысты – христиандар арасында медицинамен айналысуға, христиан қызметшілерін жұмысқа алуға және басқа да нәрселерге тыйым салатын шектеулерді, бірақ сонымен қатар оларды коммерциялық қызметтерінде де шектеді, кез келген қалада бір ғана синагогаға ие болуға тыйым салды, сары түсті бас киім киюді міндеттеді, яһудиді "синьор" деп атауға рұқсат бермеді және олардың христиандардан бөлінген белгілі бір ауданда тұруын бұйырды. Соңғы шара Римде зұлымдықпен орындалды. Пауыл IV 1215 жылғы Төртінші Латеран кеңесінің қағидасын қайталады, онда яһудилер мен мұсылмандар христиандардан ерекшелену үшін белгілі бір нышанды киюі керек еді. Пауыл енді яһудилер сары түсті ерекше белгі киюге тиіс екенін нақтылады. Оларға христиан медбикелер, үй қызметшілері немесе қызметшілерді ұстауға тыйым салынды, сондай-ақ христиандардан балаларын емшектің астына беруге де рұқсат болмады. Оларға жексенбі күндері немесе шіркеу жариялаған басқа да мереке күндері жұмыс істеуге немесе христиандармен кез келген түрде араласуға тыйым салынды. Польшада шіркеу шенеуніктері яһудилерді бөліп-жаруды ұсынған жоқ, себебі мұндай шараны король немесе ақсүйектер қолдамас еді.
Paul IV sought to strictly enforce earlier canonical restrictions against the Jews — as those prohibiting their practising medicine among Christians, employing Christian servants, and the like — but he also restricted them in their commercial activity, forbade them to have more than one synagogue in any city, enforced the wearing of the yellow hat, refused to permit a Jew to be addressed as "signor", and finally decreed that they should live in a designated area separated from Christians. The last measure was carried out in Rome with unrelenting cruelty. Paul IV restated a canon of the Fourth Council of the Lateran of 1215 that required Jews and Muslims to wear something to distinguish them from Christians. Paul now specified that Jews were required to wear some distinguishing sign, yellow in color. They were forbidden to have Christian nurses, maids or servants, nor Christian wet nurses. They were prohibited from working or have work done on Sundays or on other public feast days declared by the Church, or fraternize in any way with Christians. In Poland, Church officials never proposed segregation of the Jews as such a measure would not have been supported by the king or the nobles.