Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франческо Забаррелла (1360 жылдың 10 тамызы – 1417 жылдың 26 қыркүйегі) – итальяндық кардинал және канонист.
Italian cardinal and canonist
Francesco Zabarella (10 August 1360 – 26 September 1417) was an Italian cardinal and canonist.
Епископ қызметіне тағайындау
Падуада туған ол Болоньяда және Флоренцияда заңгерлік білім алып, 1385 жылы тәмамдады. 1390 жылға дейін Флоренцияда, ал 1410 жылға дейін Падуада канондық құқықтан сабақ берді. 1385 жылы төменгі рухты қызметтерді қабылдағаннан кейін, Флоренция епископы Аккаяуолидің викарийі және Флоренцияның жанындағы Прунктадағы Санта-Мария шіркеуінің пасторы болды. 1398 жылы Падуа соборындағы архиерей болып тағайындалды. Падуа үкіметі оны бірнеше рет дипломатиялық миссияларға жіберді, ал 1404 жылдың соңында Падуаны басып алуға дайындалып жатқан Венецияға қарсы Франция королі Карл VI-дан көмек алу үшін жіберілген екі елшінің бірі болды. 1406 жылы Падуа Венеция Республикасының құрамына енгеннен кейін, Забарелла Венецияның адал жақтасы болды. 1409 жылы ол Пиза кеңесіне Венециялық легаттың кеңесшісі ретінде қатысты. 18 шілдеде 1410 жылы Иоанн XXIII оны Флоренция епископы және пап референтарийі етіп тағайындады, ал 6 маусымда 1411 жылы Санти Косма-э-Дамиано титулдық шіркеуінің кардинал-диаконы етті.
Born in Padua, he studied jurisprudence at Bologna and at Florence, where he graduated in 1385. He taught Canon law at Florence until 1390 and at Padua until 1410. Having taken minor orders in 1385, he became vicar of bishop Acciajuoli of Florence and pastor at the Church of Santa Maria in Pruncta near Florence. In 1398 he was made archpriest of the cathedral at Padua. The Paduan Government repeatedly employed him on diplomatic missions, and towards the end of 1404, he was one of two ambassadors sent to King Charles VI of France to obtain the latter's assistance against Venice, which was preparing to annex Padua. When Padua had become part of the Venetian Republic in 1406, Zabarella became a loyal supporter of Venice. In 1409 he took part in the Council of Pisa as councilor of the Venetian legate. On 18 July 1410, Pope John XXIII appointed him bishop of Florence and papal referendary, and on 6 June 1411, he made him the Cardinal Deacon of the Titular church of Santi Cosma e Damiano .
Кейінгі мансап
Ол ешқашан ірі тапсырыстар алмағанымен, Рим кеңесінде (1412–13 жж.) Иоанн XXIII антипапаның мүдделерін қолдаған ең белсенді және ықпалды кардиналдарының бірі болды. Бұл кеңес аталмыш қайғылы жарылысты тоқтатуға күш жеткізбеген соң, Иоанн XXIII кардиналдар Забарелла мен Де Чаллантты 1413 жылдың қазан айында король Сигизмундқа (Киелі Рим императоры Карл IV-нің ұлы және 1433 жылдан кейін император) жаңа кеңес өткізу орны мен уақыты жөнінде келісімге келу үшін толық өкілеттіктермен жіберді. Жаңа кеңес 1414 жылдың 1 қарашасында Констанцта ашылды, онда Забарелла Иоанн XXIII-нің негізгі қолдаушыларының бірі болды. Соңғысы 20 наурыз 1415 ж. Констанцтан жаңа папа сайлануын болдырмау үшін қашқанда, Забарелла оның өкілі ретінде қалды. Дәл оның ықпалының арқасында Иоанн XXIII 1415 жылдың сәуір айында паптық лауазымнан шартысыз бас тартты. Дегенмен, Констанц кеңесі Иоаннға қарсы іс жүргізуді жалғастырды және Забареллаға тағы төрт кардиналмен бірге оның қызметтен шеттетілуі, ал кейіннен кеңес тарапынан ресми түрде босатылуы туралы хабарлауды тапсырды. Авиньондық Папа Бенедикт XIII-ке қарсы сот процесінде Забарелла 1416 жылдың 28 қарашасында өткен отырыста Бенедиктті кеңес алдына шақыруды ұсынды. Ол сондай-ақ Гусс, Прагалық Жером және Жан Петиге қарсы кеңестің іс жүргізуіне қатысты. Оның бұрынғы екеуін жұмсақ нысандағы мойынұсауға қол қоюға көндіру әрекеттері нәтижесіз болды. Сәуірден шілде айының соңына дейін ол көршілес шипажайда денсаулығын қалпына келтіруге тырысты. 28 шілдеде ол тағы да Констанцқа келді және өмірінің соңына дейін жаңа папа сайлануын жеделдету үшін барлық ықпалын жұмсады. Ол Падуадағы кафедралық соборда жерленген.
Though he never received major orders, he was one of the most active and influential cardinals of the Antipope John XXIII, whose interests he supported at the Council of Rome (1412–13). When this council failed to end the lamentable schism, John XXIII sent the cardinals Zabarella and De Challant as legates to King Sigismund (son of Holy Roman Emperor Charles IV, and emperor after 1433) at Como in October, 1413, with full powers to come to an understanding with the latter concerning the place and time for holding a new council. It was arranged to open the new council at Constance on 1 November 1414, where Zabarella was one of the chief supporters of John XXIII. When the latter fled from Constance 20 March 1415, in order to thwart the election of a new pope, Zabarella remained as his representative. It was chiefly through his influence that John XXIII finally resigned the papacy unconditionally in April, 1415. Nevertheless, the Council of Constance continued its proceedings against John, and commissioned Zabarella with four other cardinals to inform him of his suspension, and later of his formal deposition by the council. In the proceedings against the Avignonese Pope Benedict XIII, Zabarella proposed, at the session held 28 November 1416, that Benedict be cited before the council. He also took part in the proceedings of the council against Huss, Jerome of Prague, and Jean Petit. His attempts to induce the two former to sign a softened form of retraction proved useless. From April till the end of July he sought to regain health and strength at a neighbouring watering place. On 28 July he was again at Constance, and up to the time of his death exerted all his influence to hasten the election of a new pope. He is buried in the cathedral at Padua.