Кіріспе

Тони Такитани (トニー滝谷) — Харуки Муракамидің әңгімесі негізінде түсірілген, 2004 жылы Джун Ичикава режиссерлік еткен жапон фильмі.

Шабыт

Харуки Мураками Мауи аралындағы қолдан келген заттар сататын дүкенде "Тони Такитани, Үй (D)" деп жазылған сары футболканы көріп, Тони Такитани есіміне қызығушылық танытты. Сол кезде Такитани сайлауға түсіп жатқан еді. Мураками оның өміс баянын осы шағын әңгіме түрінде жазуға бекінді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Жапониялық джаз тромбонисі Такитани Шозабуро Екінші дүниежүзілік соғысты Қытайда өткізеді. Шозабуро түрмеге қамалады, көптеген тұтқындары өлімге ұшыратылады. Ол өлімге кесіледі деп күтеді, ал оны камера еденінде жиырылып жатқан күйде көрсетеді. Бірақ ол аман қалады және 1946 жылы Жапонияға оралады, онда анасының туысынан болатын алыс туысына үйленеді. Бір жылдан кейін олардың Тони есімді ұлы туады, бірақ Тонидің анасы оны дүниеге әкелгеннен үш күн өткен соң қайтыс болады. Шозабуро саяхаттап, көбінесе үйде болмайды. Тонидің америкалық есіміне байланысты, адамдар оған жиі таңғажайып немесе кейде жаулықпен қарайды. Сондықтан ол жалғыз уақыт өткізуді қадірлейді. Тони сурет салуға қызығушылық танытады, бірақ эмоциядан гөрі дәлдікті жоғары қояды. Есейген соң техникалық суретші болып жұмыс істейді. Тони киім сатып алуға құмар жас клиент Эйкоға ғашық болады. Бесінші кездесуінде оған үйлену ұсынысын жасайды, бірақ ол біраз уақыттан бері басқа біреумен жүргенін және ойлануға уақыт керек екенін айтады. Ақырында Эйко келіседі, екеуі үйленеді. Эйко мен Тони бірге өте бақытты болса да, оның сатып алуға құштарлығы мәселе тудырады: Эйко соншама көп киім мен аяқ киім жинап алады, үйдегі бір бөлме оларға толығымен арналады. Осы мәселені мойындағаннан кейін бірнеше күн өткен соң, ол сүйікті бутикке барып, пальто мен көйлекті қайтарып береді. Киімдерді қайтарғаннан кейін Эйко бастапқыда жеңілдегендей сезінеді, бірақ жол астындағы жарықта күтіп тұрғанда, олардың түсі, стилі және текстурасы туралы ойлана бастайды. Жарық ауысып, апат болады, нәтижесінде Эйко қаза табады. Тони қатты қайғыға батып, Хисаконы жұмысқа алып, әйелінің киімдерін жұмыста киюін талап етеді. Хисако Эйконың киімдерін көргенде жылай бастайды. Сол күні Тони көмекші жалдамай, киімдерді сатады. Әйелі қайтыс болғаннан екі жыл өткен соң, Тонидің әкесі қайтыс болады, оның тромбоны мен джаз пластинкаларының жинағын қалдырады. Тони тромбон мен пластинкаларды Эйко киімдерін сақтаған бөлмеде сақтайды. Бір жылдан кейін Тони пластинкаларды және тромбонды сатады. Ол сондай-ақ көптеген қағаз заттарын өртеп жібереді. Бір күні кешке гала-шарада жас жігіт Тониге жақындап, Эйкоға үйленбес бұрын танысқан жігіт екенін айтады. Ол Эйко туралы сыни пікір білдіреді. Тони оны сөкпей, кетеді. Тони енді бос бөлменің еденінде жатыр, бұл Қытайдағы түрмеде әкесінің отырған қалпын еске түсіреді. Ол Хисако туралы ойлайды. Соңында Тони Хисакоға қоңырау шалады, бірақ ол телефонды көтеріп алуға үлкермейді.

Қабылдау

Metacritic сайтында 22 сыншының пікіріне сүйенгенде 100 балдық шкала бойынша 80 балдық орташа есеп көрсетілген, бұл "көбінесе жағымды пікірлерді" білдіреді. "Нью-Йорк Таймс" газеті оны "көңілді әрі күтпегендей өткір әсер ететін нәзік фильм" деп сипаттайды.