Кіріспе
Комуэллдің Ирландияны бағындыруы кезінде болған шайқас. 1651 жылы Нокнаклэши шайқасы (кейде Нокбрак деп те аталады) Ирландияның оңтүстігіндегі Корк графтығында өтті. Бұл шайқаста Виконт Маскери бастаған ирланд конфедерациясының әскері лорд Брогилл басқаратын ағылшын парламенттік әскерінен жеңілді. Бұл Ирландия Конфедеративтік соғыстарының соңғы ірі шайқасы және Үш патшалық соғыстарының соңғы шайқастарының бірі болды.
The battle of Knocknaclashy (also known as Knockbrack), took place in County Cork in southern Ireland in 1651. In it, an Irish Confederate force led by Viscount Muskerry was defeated by an English Parliamentarian force under Lord Broghill. It was the final pitched battle of the Irish Confederate Wars and one of the last of the Wars of the Three Kingdoms.
Науқан
1649-50 жылдары Мюнстер провинциясының көп бөлігі Кромвель әскерлеріне бағынды. Оливер Кромвель Ирландияның оңтүстік-шығысынан Жаңа үлгідегі армияның шабуылын жетекшілік етті, ал Роджер Бойл, лорд Брогилл (кейіннен 1-ші Оррери графы) Корктегі ағылшын корольшіл гарнизоны арасында бүлікке ықпал етіп, оларды парламентшілерге өткізді. Бұл ирланд корольшіл одағының (конфедераттар мен корольшілдер) қорғанысын күлдіреп, оларды Шаннон өзенінің артына, Коннахтқа және батыс Мюнстерге шегінуге мәжбүр етті. Олар Лимерик және Галвей қалаларын әлі де бекітіп тұрды. Генри Иретон Лимерикті қоршауға кірісті. Оңтүстік Мюнстерде қалған жалғыз ұйымдасқан ирланд күштері – Виконт Мускерридің әскері болды, ол өзінің руының туған жері – батыс Корк және Керри округінің таулы аймағында бекінді. 1651 жылдың шілдесінде Мускерри Лимерикті қоршаудан босатуға тырысты. Ол әскерлерін жинап, ирландтар ағылшыздармен үлкен шайқаста жеңіске жетеді деген болжамды таратып, оларды рухтандырды – сол кезде ирланд мәдениетінде мұндай болжамдарға жиі сенетін. Мускерри 3000 жаяу әскерімен және бірнеше атты әскермен Кантуркке қарай жорыққа шықты, солтүстікке қарай ирланд партизандарымен немесе «торилермен» қосылуға үміттенеді. Бірақ Иретон Брогиллден Мускерриді тоқтатуды сұрады. Брогилл Корк маңындағы Бларни қамалынан солтүстікке қарай жылжып, Клонмиен маңындағы Бантер көпірінен Блэкуотер өзенін кесіп өтті. Ол Мускерридің бір бөлігі атты әскері Кантурктің батысындағы Дромах қамалында болғанын хабарлады. Брогиллдің парламенттік әскері ирландтарды Нокнаклашиде, Дромах пен Кантурк арасында тоқтатып қалды.
Шайқас
Парламент мүшелері саны жағынан аз болды, бірақ ирландтықтарға қарағанда жақсы жаттығудан өткен және жабдықталған, сондай-ақ ашық далада үлкен артықшылық берген көбірек атты әскері болды. Екі тарап та жақын қашықтықтан мылтықпен атысып, содан кейін қолға-қолға шайқасты. Ирландиялық атты әскері алғашқы шабуылда шашырап кетті, осылайша жаяу әскері жалғыз қалды. Дегенмен, көбінесе найзамен қаруланған жаяу әскерлер батыл түрде қарсы шабуыл жасады. Брогиллдің әскері ирландтық найзагерлермен екі жағынан да қамалға алынды, бірақ ирландтық қатарының қанатына шабуыл жасап, артықшылықты қайта қалпына келтірді. Брогиллдің мәлімдемесіне сәйкес, оның атты әскері ирландтық найзалы жасақтардың "бұрыштарында" (бұрыштарда) атқа міне отырып, тапаншаларын атып, қайта зарядтап, ағылшын атты әскерінің қылыштарымен енуге жеткілікті үлкен саңылау пайда болғанша осы процесті қайталап отырды. Осылайша, Брогиллдің әскері ирландтық қатарының қанатын айналып өтіп, оларды қашқындыққа ұшты. Келесі қуып жете беру кезінде жүздеген ирландтық сарбаздары парламенттік атты әскерінің астында қаза тапты. Брогилл, құтқару үшін төлем алуға болатын "жақсы сапалы" (яғни жоғары әлеуметтік статусы бар) адамдардан басқа, барлық тұтқындарды өлтіруге бұйрық берді. Ол сондай-ақ, оның әскері ирландтық өлгендердің киімдеріне тігілген католик "сиырларын" тапқанын айтты, олар киімді киген адам қарудан зардап көрмейді деп уәде берген. Парламент мүшелері тек 26 адамның қаза тапқанын және 130 адамның жараланғанын тіркеді, бірақ жараланғандардың көптегені кейіннен жараларынан қайтыс болған болуы мүмкін. Аман қалған ирландтар, соның ішінде Мускерри, 1652 жылы Росс қамалына тәртіпсіздікпен шегініп, капитуляциялады.