Ирландия локомотивтері: MGWR D классы және "Ахилл Богилері"

Кіріспе

Ирландиялық локомотивтер класы – MGWR D класы 4-4-0 локомотивтері.

MGWR D класы 4-4-0 локомотивтері алғаш рет Ирландияның Midland Great Western Railway (MGWR) компаниясымен пайдаланылды. Олар 1900/01 жылдары Дублин-Слиго бағытындағы негізгі желіде жұмыс істеу үшін MGWR D 2-4-0 класындағы локомотивтерден қайта жабдықталды, бірақ бұл жұмысқа жеткіліксіз қуатты болды. Сондықтан олар Майо округінде, Ахилл аймағындағы қолайлы жұмыстарға жіберілді. Осыдан олардың «Майо Боги» немесе «Ахилл Боги» деген есімдері пайда болды. MGWR компаниясы Great Southern Railways (GSR) компаниясымен біріккеннен кейін олар 530 немесе D16 класына жатты.

Локомотивтер

MGWR No. Атауы: Кіргізілген жылы: D богисі GSR No. Алып тасталған жылы: 2Юпитер1880190053419493Юнона18801901535194925→4Циклоп18801901531194526→5Британия18801900532194936→1Австрия императрицасы18811900530194937→35→6Волкдог188119005331953

Құрылымы мен тарихи дамуы

39 MGWR D класындағы локомотивтер бастапқыда 1873 және 1887 жылдар аралығында бес түрлі өндірушімен 2-4-0 конфигурациясында жасалды. 1880/81 жылдары алты данасын Манчестердегі Beyer, Peacock & Company компаниясы салды, олар 4-4-0 конфигурациясына қайта жабдықталуға арналған еді. Бұл партияны қосалқы мердігерлерге берудің себебі – Broadstone Works сол кезде толық қуатпен жұмыс істеп тұрғандықтан. 1900/01 жылдары, Ұлы Оңтүстік және Батыс темір жолында пайда болған богилі локомотивтеріне әсерленген MGWR бас инженер-механигі Мартин Аток осыған ұқсас тәжірибе жасауға шешім қабылдады. 2-4-0 конфигурациясындағы алты локомотив 4-4-0 конфигурациясына айналдырылып, D боги класына қайта жіктелді. Олар бастапқыда Mullingar–Sligo бағытындағы почта пойыздарында пайдалануға жоспарланған, бірақ нашар бу өндіріп, бұл жұмыс үшін жеткіліксіз қуатты болды. Содан кейін олар Вестпорт – Ахилл тармақ желісіне ауыстырылды, бұл желі батыс Mayo округында орналасқан және Newport қаласы мен Mallaranny ауылынан өтіп, Achill Sound теңіз жағасына дейін созылған, өте көркем жерлерден өткен. 4-4-0 конфигурациясына айналдырылған алты локомотив – Beyer, Peacock компаниясының үлгілері, № 2, 3, 25, 26, 36 және 37. Бұл локомотивтер осы желіде үнемі жұмыс істегендіктен, оларды «Achill Bogies» деп атады. 1925 жылы MGWR Ұлы Оңтүстік темір жолына біріктірілгеннен кейін, олар жоғарыда көрсетілген бастапқы нөмірлерінің ретімен 534, 535, 531, 532, 530 және 533 болып қайта нөмірленді. Бірінші төртеуі 1880 жылы, ал соңғы екеуі 1881 жылы жасалған. Бұл қайта жабдықтаулар K класындағы 2-4-0 локомотивтерін алмастыруы тиіс еді, бірақ бумен жұмыс істеудегі мәселелеріне байланысты K класындағы локомотивтер соңғы D локомотиві ескіргеннен кейін де ұзақ уақыт бойы қызметте болды. 1937 жылы Achill желісі жабылғаннан кейін, олар үшін жұмыс аз болды, бірақ біреуі Claremorris–Ballina тармағында қызмет етті, екіншісі Portarlington мен Athlone арасында сирек пайдаланылды, ал үшінші локомотив Broadstone депосында стационарлық қазандық ретінде қызметін аяқтады. Қалғандары Athlone және Broadstone-ға бірте-бірте жеткен сияқты. 531 1945 жылы, қалғандары 533-тен басқа 1949 жылы қызметтен шығарылды, ал 533 1953 жылға дейін сақталды, бірақ осы уақыттың көп бөлігінде пайдаланылмады.

The 39 MGWR Class D locomotives were originally built as 2 4 0s between 1873 and 1887 by five different manufactures. A batch of six in 1880/81 were built by Beyer, Peacock & Company, Manchester and these were destined to be rebuilt as 4 4 0s. The reason for subcontracting this batch was that Broadstone Works was working to capacity at the time. In 1900/01, and being impressed with the bogie engines introduced by the Great Southern & Western Railway, the Chief Mechanical Engineer of the MGWR, Martin Atock, decided on a similar experiment. Six of the 2 4 0s were converted to 4 4 0s, and redesignated D bogie class. They were originally planned for use on the Mullingar to Sligo mail trains, however they were poor steamers and proved to be underpowered for this work being transferred soon afterwards to the Westport – Achill branch line in western County Mayo — a highly scenic line which passed through the small town of Newport and the village of Mallaranny before reaching the western seaboard at Achill Sound. The six locomotives converted were the Beyer, Peacock models, Nos. 2, 3, 25, 26, 36 and 37. These locomotives became such regular performers on this line that they were nicknamed the "Achill Bogies". Following the absorption of the MGWR into the Great Southern Railways in 1925, they were renumbered 534, 535, 531, 532, 530 and 533, in the same order as the original numbers shown above. The first four dated from 1880, in their original form, and the last two 1881. It was the intention that these conversions would replace the Class K, 2 4 0 locomotives but with their steaming problems the Ks were still in service long after the last D had been relegated to minor duties or even the scrapheap. Following the closure of the Achill line in 1937, there was little work for them to do, but one served on the Claremorris to Ballina branch for a time, another was occasionally used between Portarlington and Athlone and a third member of the class ended its days as a stationary boiler at Broadstone depot. The others seem to have found their way by degrees to Athlone and Broadstone. The 531 was withdrawn in 1945, all the rest apart from 533 in 1949, and 533 itself managed to survive until 1953, though it lay out of use for much of this time.

Ливреясы

Ұлы Оңтүстік темір жолы оларды 530 немесе D16 класы деп қайта атады және MGWR кезеңінде тасыған жасыл түстің орнына, жалпы тұнық соғыс кемесінің сұр түсіне бояды. Олар Ахилл желісінде соңына дейін сенімді қызмет етті.