Джон Урпет Растрик: Англиялық локомотив жасаушының өмірі мен еңбектері
John Urpeth Rastrick
Джон Растрик (1780-1856) – Англиядағы алғашқы локомотив жасаушылардың бірі. Foster, Rastrick & Co құрамында Stourbridge Lion локомотивін жасады. Теміржол құрылысындағы жұмыстары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын булы локомотивтерін жасаған инженер (1780–1856)
English steam locomotive builder (1780–1856)
Джон Урпет Растрик (26 қаңтар 1780 – 1 қараша 1856) – алғашқы ағылшын булы локомотивтерін жасаған инженерлердің бірі. Джеймс Фостермен серіктестік құрып, 1829 жылы Американың Делавэр және Гудзон темір жолына экспортталған «Стоурбридж Арыстаны» локомотивін құрастырған «Фостер, Растрик және Компания» локомотив құрастыру компаниясын құрды. 1830-шы жылдардан бастап ол азаматтық инженерлік саласына көшті, ал 1838 жылдан бастапғы негізгі жобасы – Лондон мен Брайтон темір жолын салу болды.
John Urpeth Rastrick (26 January 1780 – 1 November 1856) was one of the first English steam locomotive builders. In partnership with James Foster, he formed Foster, Rastrick and Company, the locomotive construction company that built the Stourbridge Lion in 1829 for export to the Delaware and Hudson Railroad in America. From the 1830s he concentrated on civil engineering with his major project from 1838 being the construction of the London and Brighton Railway.
Алғашқы жылдар
Растрик Нортумберленд графтығының Морпет қаласында Джон Растрик пен Мэри (Урпет) отбасында дүниеге келген. Ол жергілікті мемлекеттік мектептерде білім алды; 15 жасында, 1795 жылы әкесінің инженерлік практикасында оқуға түсті. 1802 жылы ол Шропширдегі Кетли темір зауытына жұмысқа орналасты.
Rastrick was born in Morpeth, Northumberland, to John Rastrick and Mary (Urpeth). He attended local public schools; at age 15, in 1795 he was apprenticed in his father's engineering practice. In 1802 he was hired by the Ketley Ironworks in Shropshire.
Хазельдин және Растрик
Келиде бес жыл қызмет еткеннен кейін Растрик Шропширдің Бриджнорт қаласында Джон Хазлединмен серіктес болды. Бриджнортта жұмыс істеген кезінде Растрик Ричард Тревитикке жоғары қысымды бу машинасы мен локомотивтің идеяларын жетілдіруге көмектесті, содан кейін парламенттік сауалда 1808 жылы Лондонда көрсетілген локомотивті өзінің салғанын куәландырды. Ол сондай-ақ Тревитиктың Оңтүстік Америкадағы сәтсіз саяқаты үшін көптеген жабдықтар дайындады. 1814 жылдың 1 сәуірінде ол өзінің бу машинасының жобасына Ұлыбританияның 3799 нөмірімен патенін алды. Растрик 1816 жылы ашылған Чепстоудағы Уай көпірінің құрылысын қадағалады. Растрик пен Хазлединнің серіктестігі қиындықтарға толы болды және 1817 жылы даумен аяқталды. Ол қысқа мерзімге дербес жұмыс істеді, бірақ 1819 жылы Джеймс Фостермен серіктестік құрып, отбасын Стоурбриджге көшірді.
After five years at Ketley, Rastrick partnered with John Hazledine, in Bridgnorth, Shropshire. While at Bridgnorth, Rastrick helped Richard Trevithick develop his ideas for the high pressure steam engine and locomotive, and he later testified in a parliamentary enquiry that he had built the locomotive that had been demonstrated in London in 1808. He also produced much equipment for Trevithick's abortive South American adventure. On 1 April 1814, he was awarded UK patent number 3,799 for his steam engine design. Rastrick oversaw the construction of the Wye bridge at Chepstow, which opened in 1816. The partnership between Rastrick and Hazledine was a troubled one, ending in a dispute in 1817. He worked independently for a short period, but in 1819 he formed a partnership with James Foster, and he moved his family to Stourbridge.
Фостер Растрик және компания
Жаңа компания домна пештері мен прокат стандарынан, соққы темірден жасалған рельстерден, сол дәуірдегі танымал ғимараттардың "қабырғалары" (арқалықтары) және тағы да басқа өнімдердің кең спектрін өндірді. 1822 жылы Растрик Стратфорд және Моретон трамвай жолының инженері болды, бұл ертедегі жылқымен тартылатын жол еді. Серіктестік сонымен қатар Делавэр және Гудзон канал компаниясы үшін алғашқы бу локомотивтерін, 1829 жылы Стоурбридж Арысын жасауға жауапты болды.
The new company manufactured an extensive range of products from blast furnaces, and rolling mills, wrought iron rails, 'bearers' (beams) for some of the famous buildings of the age, etc. In 1822 Rastrick became the engineer for the Stratford and Moreton Tramway, an early horse drawn line. The partnership was also responsible for the first steam locomotives for the Delaware and Hudson Canal Company, the Stourbridge Lion in 1829.
Рейнхилл сынақтары
1829 жылы Растрикке Джеймс Уокермен бірге жаңа Ливерпуль және Манчестер теміржолында арқанмен тарту немесе локомотивтерді пайдаланудың экономикалық тиімділігі туралы есеп беру тапсырылды. Олар теміржол саласының алғашқы үлгілерін көру үшін кеңінен саяхат жасап, экономикалық тұрғыдан арқанмен тарту артық екені туралы қорытынды жасады. Бірақ, олар локомотивтердің де бірнеше артықшылықтары бар екенін, оның ішінде техникалық жақсару мүмкіндігін де атап өтті. Мұндай шамалы айырмашылықты ескере отырып, компания директорлары ұсынылған локомотивтерді сынау үшін бәйге ұйымдастыруға шешім қабылдады. Растрик 1829 жылғы Рейнхилл бәйгесіндегі үш төрешінің бірі болды, онда Стивенсонның «Ракета» локомотивінің артықшылықтары нақты дәлелденді. Растриктің күнделіктері мен жазбалары сол дәуірдегі локомотивтердің жұмысын бағалауға мүмкіндік беретін құнды мәліметтер болып табылады.
In 1829 Rastrick was commissioned with James Walker to report on the economics of using either rope haulage or locomotives on the new Liverpool and Manchester Railway. After extensive travels to view the early railways of the age their report favoured rope haulage on economic grounds. They did however include the rider that there were some benefits to locomotive haulage not least their probable technical improvement. Given such a marginal judgement, the directors of the company decided to hold a competition to test the locomotives on offer. Rastrick was one of three judges at the Rainhill Trials of 1829 which conclusively proved the benefits of Stephenson's Rocket locomotive. Rastrick's diaries and notebook of the trial are valuable records of the performance of locomotives of that era.
Азаматтық инженерлік
Растрик 1831 жылы Foster, Rastrick & Co серіктестігінен шығып, тәуелсіз инженер-құрылысшы болды, ал компания таратылды. Одан кейін ол сол кезеңнің көптеген теміржол жобаларында жұмыс істеді және 1835 жылы Джон Ренни кішімен бірге Лондон және Брайтон темір жолы үшін парламенттік мақұлдау алуға жұмыстанды. Ол теміржолдың қиын жерлермен өтетін құрылысын қадағалаушы инженер-консультант болды. Ол Мерстэм, Балкомб, Клейтон және Патчем туннельдерін, сондай-ақ Оуз аңғарындағы виадукті Дэвид Мокаттамен (Лондон және Брайтон темір жолының сәулетшісі) бірлесіп жобалауға және салуға қатысты. Ол Брайтон-Чичестер теміржолын және Брайтон-Льюс-Гастингс теміржолын да салды, олар кейін Лондон және Брайтон теміржолымен, Лондон және Кройдон теміржолымен біріктіріліп, Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолын құрады. Растрик Брайтондағы Лондон жолы виадугының, Шорхэм-би-Сидегі виадугының және Арун өзені арқылы салынатын көпірдің жобасына қатысты, сондай-ақ қайта жаңартылған Лондон көпір теміржол стансасының жобасын бірлесіп жасады. Растрик 1847 жылы белсенді қызметтен зейнеткерлікке шығып, Суррейдегі Сейс Кортқа, Аддлстоунға, Чертсиге көшіп барды, ол сегіз бөлмелі сарай және кең аумақтан тұратын үй болды. Ол 1856 жылдың 1 қарашасында онда қайтыс болды. Ол Брайтон қаласының сыртындағы зиратта жерленген.
Rastrick left the Foster, Rastrick & Co partnership in 1831 to become an independent civil engineer, and the company was dissolved. He then worked on numerous railway projects of the period and in 1835 worked with John Rennie the Younger to obtain parliamentary approval for the London and Brighton Railway. He then became consultant engineer, overseeing the railway's construction over difficult terrain. He was involved with the design and construction of the Merstham, Balcombe, Clayton and Patcham Tunnels and the Ouse Valley Viaduct along with David Mocatta (architect to the London and Brighton Railway). He also constructed the Brighton and Chichester Railway and the Brighton Lewes and Hastings Railway which were eventually amalgamated with the London and Brighton Railway and London and Croydon Railway to form the London, Brighton and South Coast Railway. Rastrick was involved in the design of the London Road viaduct at Brighton, a viaduct at Shoreham by Sea, a bridge over the River Arun, and jointly in the design of a rebuilt London Bridge railway station. Rastrick retired from active life in 1847, moving to Sayes Court, Addlestone, Chertsey in Surrey which was an eight bedroom mansion in of grounds. His death occurred there on 1 November 1856. He is buried at Brighton Extra Mural Cemetery.
Отбасы
Джон Хазлединмен серіктестік кезінде Растрик 1810 жылы 24 желтоқсанда Стаффордширдегі Кодсалл қаласында Сара Джервисқа (немесе Джарвиске) үйленді. Оның алты баласы болды: 1811 жылы 10 сәуірде туған Джон; 1813 жылы 2 маусымда шомылдырылған Сара; 1818 жылы 30 қаңтарда шомылдырылған Мэри; 1818 жылы 30 қаңтарда шомылдырылған Генри; шамамен 1820 жылы туған Фредерик Джеймс; 1821 жылы 10 маусымда шомылдырылған Джордж.
During his partnership with John Hazledine, Rastrick married Sarah Jervis (or Jarvis) on 24 December 1810 at Codsall, Staffordshire. He had six children: John, born 10 April 1811; Sarah, baptised 2 June 1813; Mary, baptised 30 January 1818; Henry, baptised 30 January 1818; Frederick James born c1820; George, baptised 10 June 1821.