Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фра Эммануэль Мари де Нейж де Рохан Полдук (18 сәуір 1725, Ла-Манша, Испания – 14 шілде 1797, Валетта, Мальта) – Францияның бай және ықпалды Рохан әулетінің мүшесі, 1775 жылдан 1797 жылға дейін Сент-Джон орденінің 70-ші Ұлы магистрі және ханзадасы. Рохан 18 сәуір 1725 жылы Испанияның Ла-Маншасында дүниеге келген. Оның әкесі француз, бірақ Испанияға қуылған. Ол Испания королі Филипп V-тің Валлон гвардиясында, содан кейін оның ұлы Парма герцогы Филипптің жылқы шебері болып қызмет еткен. Ол Парма елшісі ретінде Киелі Рим императоры Франциск I-ге жіберілді. Папаның бұйрығымен Рохан Франция тіліндегі Сент-Джон орденіне қабылданды. Ол байлиф тағайындалды, ал 1755 жылы орденнің теңіз күштерінің генерал-капитаны болды. Келесі жылы ол 1631 жылдан бері өткізілмеген орденнің Бас шақыруын ұйымдастырды. Бұл оқиғаға арналған Де Рохан аркасы 1798 жылы салынды. Рохан 1782 жылы екі томдық конституциялық заң жинағын – «Кодекс де Роханды» құрастырды. Ол сондай-ақ 1784 жылы «Diritto Municipale» басылымын жариялауға жауапты болды. Рохан бұрынғы Карниеро сарайында орналасқан ағылшын-бавария тіліндегі орденді құрды. 1797 жылы ол Ресейдің Ұлы приоратын құрды, ол кейін Госпитальдік рыцарьлар дәстүріне айналды. Роханның басшылығымен Сент-Люсиан мұнарасы мен батареясы жаңартылды, ал 1795 жылы кешен Ұлы магистрдің құрметіне Форт Рохан деп аталды. 1870 жылдары ол Сан-Люсиан форты ретінде қайта салынды, бірақ қасбетінде Роханның гербі сақталды. Роханның басшылығының соңғы жылдары француз революциясынан кейін орденнің құлдырауына байланысты қиын болды. 1792 жылы Рохан инсульт алды, содан кейін денсаулығы нашарлай бастады. Ол 14 шілде 1797 жылы қайтыс болды және Валеттадағы Сент-Джон соборында жерленді. Оның соңғы сөздері: «Мен, кемінде, мәртебелі және тәуелсіз орденнің соңғы Ұлы магистрімін». Ол қайтыс болғаннан кейін бір жыл ішінде француздар Мальтаға басып кіріп, орденді аралдан қуды.
Fra' Emmanuel Marie des Neiges de Rohan Polduc (18 April 1725, in La Mancha, Spain – 14 July 1797, in Valletta, Malta) was a member of the wealthy and influential Rohan family of France, and Prince and 70th Grand Master of the Order of St. John from 1775 to 1797. Rohan was born in la Mancha, Spain on 18 April 1725. His father was French, but had been banished to Spain. He served King Philip V of Spain in the Walloon Guards and then his son, Philip, Duke of Parma as Master of the Horse. He was sent as ambassador of Parma to the Holy Roman Emperor Francis I. Thanks to a papal brief, Rohan was received into the Order of St. John in the Langue of France. He was named Bailiff, and in 1755 Captain General of the Order's Navy. The following year he convoked a Chapter General of the Order, the first to be held since 1631. The De Rohan Arch commemorating this event was constructed in 1798. Rohan compiled the Code de Rohan, a constitutional law book published in two volumes in 1782. He was also responsible for the publication of the Diritto Municipale in 1784. Rohan instituted the Anglo Bavarian langue, which was housed in the former Palazzo Carniero. In 1797, he established the Russian Grand Priory, which later evolved into the Russian tradition of the Knights Hospitaller. St. Lucian Tower & Battery were also upgraded during Rohan's magistracy, and the complex was renamed Fort Rohan in 1795 after the Grand Master. It was rebuilt as Fort San Lucian in the 1870s, but it still retains Rohan's coat of arms on the façade. The last few years of Rohan's magistracy were troublesome, due to the decline of the Order because of the French Revolution. Rohan suffered a stroke in 1792, and his health began to deteriorate. He died on 14 July 1797, and was buried in St. John's Co Cathedral in Valletta. His last words were "I, at any rate, am the last grandmaster, at least of an order illustrious and independent." Less than a year after his death, the French invaded Malta and expelled the Order from the island.