Жұрнақты құрттар (Spirometra) – иттің, мысықтың және адамның ішегінде кездесетін паразит. Еуропа, Азияда жиі, Америкада сирек кездеседі. Жұқтыру жолдары мен симптомдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жазық құрттар туысы
Genus of tapeworms
Spirometra – иттің және мысықтың денесінде көбейетін, бірақ адамға жұқса, ауру тудыруы мүмкін псевдофиллидті жазық құрттар туысы.
Spirometra is a genus of pseudophyllid cestodes that reproduce in canines and felines, but can also cause pathology in humans if infected.
Тарих
Спирометрлік инфекцияларды алғаш рет 1882 жылы Қытайда Патрик Мэнсон сипаттады, ал алғашқы адамға қатысты жағдайды 1908 жылы Флоридада Чарльз Уорделл Стайлз хабарлады. Осы жапырақ құрттар отбасының ішінде инфекцияларда ең жиі кездесетін бірнеше түрі бар. Олардың бірі – Spirometra erinaceieuropaei, ол Еуропа мен Азияда инфекциялардың басты себебі болып табылады, ал Солтүстік және Оңтүстік Америкада сирек кездеседі.
Spirometra infections were first described by Patrick Manson from China in 1882, and the first human case was reported by Charles Wardell Stiles from Florida in 1908. Among this family of flatworms, there are a few species that show up most prominently in infections. One of these species is Spirometra erinaceieuropaei, which is the main cause of infections in Europe and Asia, and rarely but sometimes in North and South America.
Өмірлік цикл
Spirometra түрінің ересек құрттары 9 жылға дейін ит, мысық, егерше немесе басқа сүтқоректілердің жіңішке ішегінде тіршілік етеді, онда көптеген жұмыртқаларды өндіреді. Личинкалар екінші аралық иесінің ішек жолына еніп, онда плероцеркоид личинкаларына айналады және тері астындағы тіндерге және бұлшық еттеріне қоныстанып, капсулаға оралады. Өмірлік циклдің осы сатысынан кейін екінші аралық иесін үлкен балық немесе жануар жеуі мүмкін, бірақ плероцеркоид личинкалары одан әрі дамымайды және жаңа иесінің тері астындағы тіндері мен бұлшық еттеріне қайтадан капсулаға оралады. Егер бұл қосымша екінші аралық иесін паратендік иесі жемесе, онда екінші аралық иесін әдетте мысық сияқты нақты иесі жейді, және цикл қайта басталады.
The adult worm of Spirometra species live in the small intestine of the definitive host—a dog, cat, raccoon, or other mammal—for up to 9 years, where they produce many eggs. The larvae penetrate the intestinal tract of the second intermediate host, where they develop into the plerocercoid larvae and migrate and encyst into the subcutaneous tissues and muscles. After this step in the life cycle, the second intermediate host can get eaten by a larger fish or animal, but the plerocercoid larvae will not develop to a further developmental stage and will just re encysts into the subcutaneous tissues and muscles of this new host. If this additional second intermediate host does not get eaten by a paratenic host, then the second intermediate host will eventually get eaten by a definitive host predator, typically a cat, and the cycle begins again.
Патология
Спирометра инфекциясының патологиясы көшіп жүретін спарганның соңғы тоқтаған жеріне байланысты. Бұл инфекциядан адамдардың өлімі сирек кездеседі, бұл ауру спарганоз деп аталады. Спарганозды серодиагностикалау – ерте анықтаудың тиімді әдісі. Спарганозды диагностикалаудың тағы бір тәсілі – тері астынан алынған биопсиялық үлгіні зерттеу. Ерте сатыдағы сарысу спирометраның кейбір түрлерінің экскреторлық-секреторлық ақуыздарының цистеин протеазасын анықтайды. Бұл опция ерте антигенді анықтау тұрғысынан ерте диагностикалық әдістердің ең жақсысы болып табылады. Жануарларда инфекцияны анықтау кезінде құрттан проглотиттер бөлініп, фекалиямен бірге жұмыртқалар таралған болуы мүмкін. Адамдардың жұғуын болдырмау үшін жартылай пісірілген бақа немесе балықты жеуден және жұқтырылған су ішуден аулақ болу керек.
The pathology of a Spirometra infection depends on the ending location of the migrating sparganum. Few humans have died from this kind of infection, called sparganosis. Serodiagnosis of sparganosis is a useful early detection method. Another method of diagnosing sparganosis is a biopsy of a subcutaneous sample. An early detection sera detects the cysteine protease of some species of Spirometra excretory secretory proteins. This option proves to be the best choice for early diagnostic methods in regards to early antigen identification. When diagnosing an infection in animals, proglottids from the worm itself may have broken off and ended up in the feces along with eggs. Infection of humans may be prevented by avoiding eating under cooked frog or fish, and avoiding drinking infected water.