Ингрид Питт: Өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Ингрид Питт (туған Ingoushka Petrov; 21 қараша 1937 – 23 қараша 2010) – поляк-британдық актриса және жазушы, ең көп 1970-ші жылдардағы қорқыныш фильмдеріндегі жұмысымен танылған.

Ерте өмір

Ингушка Петров Польшаның Варшава қаласында, неміс еврей әкесі мен польшалық еврей анасының екі қызының бірі ретінде дүниеге келді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол және анасы Штутхоф концлагерінде (қазіргі Польшаның Померандық воеводствосы, Новы-Двор-Гданьский ауданындағы Штутуво қаласы) тұтқынға алынды. 1950 жылдары Берлинде Ингушка американдық солдат Лауд Роланд Питт-мұнайлыға үйленіп, Калифорнияға көшіп кетті. Әйелінен ажырасқаннан кейін ол Еуропаға қайтып оралып, бір фильмде шағын рөл ойнады және "Ингрид Питт" деген сахналық есімді қабылдады. Ол Голливудқа жол тартты, онда кинода мансап құруға тырысып жүргенде официант болып жұмыс істеді.

Актерлік мансап

1960 жылдардың басында Питт Бертольд Брехттің жесірі Хелен Вайгельдің басшылығымен Берлин ансамблінің мүшесі болды. 1965 жылы ол «Доктор Живаго» фильмінде кішігірім рөл ойнап, кинодағы алғашқы қадамын жасады. 1968 жылы төмен бюджетті ғылыми-фантастикалық фильм «Омегандар» да ойнады, сондай-ақ сол жылы Рихард Бертон мен Клинт Иствудпен бірге «Қасқырлардың батылдығы» фильмінде британ шпионы Хайди Шмидт рөлін сомдады. Питт «Доктор Ху» сериалының тоғызыншы маусымының бесінші бөлімі «Уақыт монстрында» Атлантида патшайымы Галлея рөлінде ойнады. Бұл сериал 1972 жылдың 20 мамырынан 24 маусымына дейін аптасына алты бөлімнен көрсетілді. 1984 жылдың 5-13 қаңтары аралығында аптасына екі реттен төрт бөлімнен көрсетілген «Доктор Ху» сериалының 21-ші маусымының бірінші бөлімі «Теңіз сарқырамаларында» ол доктор Солоу рөлінде қайта оралды. Питт сонымен қатар «Зоопарк тобы» атты қысқа ғұмырлы ITC сериалының екінші эпизодында – «Ақылсыз кісі өлтіру» (1974 жылдың 12 сәуірінде) пайда болды. «Hammer Film Productions» компаниясымен жұмыс істегеннен кейін ол культ статусына ие болды. Ол Джозеф Шеридан Ле Фанудың «Кармилла» повесі негізінде түсірілген «Вампирлердің махаббаты» (1970) фильмінде Кармилла/Миркала рөлін ойнады және графша Елизавета Батори туралы аңыздарға негізделген «Графша Дракула» (1971) фильмінде басты рөлді сомдады. Питт сонымен қатар «Amicus» компаниясының қорқынышты антологиялық фильмі «Қан тамған үй» (1971) мен «Сиқырлы тоғай» (1973) фильмдерінде де кішкентай рөлдерде ойнады. 1970 жылдардың ортасында ол британдық «ITV» таланттар шоуының қазылар алқасында болды – «Жаңа беттер». 1980 жылдары Питт кино мен теледидарға қайта оралды. 1981 жылы «BBC Playhouse» қойылымындағы «Unity» фильмінде оның кейіпкері Фраулин Баум, Юнити Митфорд (Лесли Энн Даун) тарапынан еврей деп айыпталады, бұл оның өмірлік тәжірибесіне жақын болды. Оның қорқынышты фильмдердегі жұмысы оны қорқынышты кинофестивальдер мен кино көрсетілімдеріне шақыруға мүмкіндік берді. Питт қорқынышты жанрдан тыс фильмдерде де ойнады: «Кім батылдықпен жеңіске жетеді» (1982) (немесе «Соңғы мүмкіндік»), «Жабайы қаздар II» (1985) және «Ханнаның соғысы» (1988). Көбінесе жаман кейіпкерлерді сомдайтын оның кейіпкерлері соңғы кадрларда жиі қорқынышты түрде қаза табады. «Антигерой болу керемет – оларға әрқашан ден қоюға болатын рөлдер». Осы кезде театр әлемі де оны шақырды. Питт өзінің жеке театрлық гастрольдік труппасын құрды және Альфред Хичкоктің 1954 жылғы классикалық «Телефонды қоңырау» қойылымында, «Duty Free» (немесе «Киінуге асықпаңыз») және «Шөп әйелі» қойылымдарында сәтті өнер көрсетті. Ол сонымен қатар Ұлыбритания мен АҚШ-тағы көптеген телесериалдарда ойнады, олардың ішінде «Айронсайд», «Данди және Кулхан» және «Смайлидің адамдары» бар. 1998 жылы Питт «Cradle of Filth's Cruelty and the Beast» альбомын графша Елизавета Батори кейіпкері ретінде баяндады. 2000 жылы Питт үлкен экранға «Безіндік» фильмімен оралды, онда Колин Бейкер мен Патрик Мауэр түсті және Джон Стюарт режиссерлік етті. 2003 жылы Питт «Renga Media» компаниясының «Dominator» өндірісінде Леди Виолатор рөлін орындады. Бұл фильм Ұлыбританияның алғашқы компьютерлік анимациялық фильмі болды. Аурудан кейін Питт «Hammer Films» компаниясының Марио Баваға арналған «Шаң теңізі» (2008) фильміне қайта оралды. Питт сонымен қатар «Beyond the Rave» (2008) фильмінде Стив Суини ойнаған есірткі сатушысының анасы Тули рөлінде камео рөлін ойнауға тиіс болды. Бұл қорқынышты сериал, «Hammer Films» компаниясының қайта оралуын белгіледі, «MySpace» веб-сайтында жарияланды, Питттің камео көрінісі 3-ші эпизодқа түсірілді, бірақ соңғы монтажда алынып тасталды. Осыған қарамастан, Питт эпизодтың титрлерінде қателікпен «Тулидің анасы» деп көрсетілді, тіпті ол әлі де фильмде болғандай. Бұл көрініс DVD-де бонус ретінде қосылған.

In the early 1960s, Pitt was a member of the Berliner Ensemble, under the guidance of Bertolt Brecht's widow Helene Weigel. In 1965, she made her film debut in Doctor Zhivago, playing a minor role. In 1968, she co starred in the low budget science fiction film The Omegans, and in the same year, played British spy Heidi Schmidt in Where Eagles Dare opposite Richard Burton and Clint Eastwood. Pitt appeared as Queen Galleia of Atlantis in The Time Monster, which was the fifth serial of the ninth season of Doctor Who, broadcast in six weekly parts, from 20 May through 24 June 1972. She returned to Doctor Who as Dr. Solow in Warriors of the Deep, which was the first serial of the 21st season of the series, broadcast in four twice weekly parts from 5 to 13 January 1984. Pitt also appears in the second broadcast episode of the short lived cult ITC series The Zoo Gang, "Mindless Murder" (12 April 1974). Her work with Hammer Film Productions elevated her to cult figure status. She starred as Carmilla/Mircalla in The Vampire Lovers (1970), based on Joseph Sheridan Le Fanu's novella Carmilla, and played the title role in Countess Dracula (1971), based on the legends about Countess Elizabeth Báthory. Pitt also appeared in the Amicus horror anthology film The House That Dripped Blood (1971) and had a small part in The Wicker Man (1973). In the mid 1970s, she appeared on the judging panel of the British ITV talent show New Faces. During the 1980s, Pitt returned to mainstream films and television. In the 1981 BBC Playhouse production, Unity, her character Fraulein Baum, who is denounced as a Jew by Unity Mitford (Lesley Anne Down), was close to her real life experience. Her popularity with horror film buffs kept her in demand for guest appearances at horror conventions and film festivals. Other films in which Pitt has appeared outside the horror genre are: Who Dares Wins (1982) (or The Final Option), Wild Geese II (1985) and Hanna's War (1988). Generally cast as a villainess, her characters often died horribly at the end of the final reel. "Being the anti hero is great – they are always roles you can get your teeth into." At this time, the theatre world also beckoned. Pitt founded her own theatrical touring company and starred in successful stage productions of Alfred Hitchcock's 1954 classic, Dial M for Murder, Duty Free (or Don't Bother to Dress), and Woman of Straw. She also appeared in many television series in the United Kingdom and the United States; among them Ironside, Dundee and the Culhane and Smiley's People. In 1998, Pitt narrated Cradle of Filth's Cruelty and the Beast album as the character Countess Elizabeth Báthory portrayed by her in Countess Dracula. In 2000, Pitt made her return to the big screen in The Asylum, starring Colin Baker and Patrick Mower and directed by John Stewart. In 2003, Pitt voiced the role of Lady Violator in Renga Media's production Dominator. The film was the United Kingdom's first computer generated imagery animated film. After a period of illness, Pitt returned to the screen for the Hammer Films Mario Bava tribute Sea of Dust (2008). Pitt was also supposed to have a cameo role in Beyond the Rave (2008) as the unnamed mother of the drug dealer character Tooley played by Steve Sweeney. This horror serial, which marked the return of Hammer Films was posted on the website MySpace had Pitt's cameo scene filmed for episode 3 but it was omitted in the final cut. Despite this, Pitt was mistakenly listed in the credits for the episode as "Tooley's mum" as if she was still in it. The scene is included as an extra on the DVD.

Жазушылық мансап

Ингрид Питттің алғашқы кітабы, американдық индейстердің тағдыры туралы бірқатар сәтсіз трактаттардан кейін, 1980 жылғы «Кукуу Рун» романы болды, бұл жаңылысқан сәйкестік туралы шпиондық оқиға. «Мен оны Кубби Брокколиге әкелдім. Бұл Нина Далтон деген әйел туралы, оны Оңтүстік Американың бойымен тыңшы деп жаңылысқан сеніммен қуып жетеді. Кубби бұл әйел Бондқа ұқсайды деді. Ол өте мейірімді болды». 1984 жылы Аргентинадағы Перон дәуірін романға айналдырды («Перондар»), онда ол бірнеше жыл өмір сүрді: «Аргентина сол кезде әскерлік диктатура билігімен басқарылатын жабайы шекаралық ел болды. Ол менің көңіл күйіме сай келді». 1984 жылы Питт пен оның күйеуі Тони Рудлинге «Доктор Ким» оқиғасының сценарийін жазу тапсырылды. «Макро адамдар» атты оқиға, ол 21-ші маусымдағы «Теңіздің жауынгерлері» (1984) сюжеттік желісінен кейін жұп ұсынған көптеген идеялардың бірі болды. Сюжетте Филадельфия экспериментімен байланысты оқиғалар айтылады – бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Элдридж эскортін радарларға көрінбейтін етуге тырысқан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің эксперименті туралы қалалық аңыз. Питт пен Рудлин оны 1979 жылғы «Филадельфия эксперименті – Көрінбейтін жоба» атты паранормальдық жазушы Чарльз Берлицтің кітабында оқыған, ол Берлиц тіл мектептерінің негізін қалаушысының немересі болды. Оқиғада Доктор (Колин Бейкер) мен серігі Пери (Никола Брайант) 1943 жылы Филадельфиядағы әскери кеме құрастырушы шебінде кемеге кіріп, Жерге тән, бірақ адамзатқа бұрын белгісіз микроскопиялық адам тәрізді жаратылыстарға қарсы шайқасқа қатысады. Жұбайлар сценарий редакторы Эрик Савардпен бірнеше рет кездесіп, көптеген түзетулер жасады, бірақ оқиға «Макролар» деген жаңа атаумен бірінші эпизод сценарийінің жобасын дайындаудан асып түспеді. Бұл оқиға 2010 жылдың маусымында Big Finish Productions компаниясы «Макролар» деген атпен «Доктор Ким: Жоғалған оқиралар» аудиосериясында шығарылды, Питттің өлімінен бес ай бұрын. 1999 жылы оның автобиографиясы «Өмір – айқай» (Heinemann) жарық көрді және ол «Мен екінші болуді жек көремін» аудиокітабынан үзінділерді оқығаны үшін Talkies Awards сыйлығына ие болды. Автобиографияда оның нацистік концлагердегі ерте өмірінің ауыр оқиғалары, Еуропадағы Қызыл Крест босқындар лагерінде әкесін іздеуі және Шығыс Берлиннен қашуы, Volkspolizei-ден бір қадам алдында болғаны туралы айтылады. «Мен әрқашан көп сөйлейтінмін және менің актерлік даңққа ұмтылысымды тоқтататын саяли білім туралы айтатынмын. Бұрын солай ойлағанмын. Полиция мемлекеті үшін жақсы емес». Ингрид Питттің «Адам аулаушыларға арналған төсек жанындағы серігі» (2003) кітабы – Питттің он бірінші кітабы болды. Оған дейін «Вампирлерге арналған төсек жанындағы серігі» (1998) және «Қылмыс, азаптау және тәртіпсіздік туралы Ингрид Питт кітабы» (2000) жарық көрген. Питттің арбақтар туралы жазуға деген құмарлығы Колорадодағы индейлер тайпасымен бірге тұрған кезінен басталады. Ол кішкентай қызы Стеффинимен оттың жанында отырып, оттың ішінде әкесі оған күлімсіреп қарап тұрғанын көрді. «Мен басқалардың біріне айттым, ол маған Голливудтық индейлер сияқты қарады және 'жақсы дәрілер үйірісі' деген сияқты нәрсе айтты. Ол мені мазақтап жүрді деп ойлаймын». Басқа жазу жобаларына «The Hammer Xperience» атты Hammer Films кинокомпаниясына басқаша қарау кіреді. Ол сондай-ақ, «Дракула Смит» атты псевдониммен фанаттар клубы журналында суреттелген оқиға жазды. Питт әр түрлі журналдар мен мерзімді басылымдарға, соның ішінде Shivers, TV & Film Memorabilia және Motoring and Leisure журналдарына тұрақты мақалалар жазды. Ол сонымен қатар өзінің ресми веб-сайтында, сондай-ақ Ұлыбританияның Den of Geek веб-сайтында апта сайынғы колонкасын жазды. 2008 жылы ол Monster Mania: The Magazine журналының тауарлық өнімдеріне қосылды. 2011 жылы Avalard Publishing «Кукуу Рун» (1980) және басқа да бұрын жарияланбаған атаулардың құқықтарын сатып алды, соның ішінде «Annul Domini: The Jesus Factor» (2012 жылдың наурызы), егер Иса Иерусалимге ешқашан бармаса, не болатыны туралы болжамды роман. Питттің түпнұсқа романы «Дракула кім?» 2012 жылдың қазан айында Avalard компаниясы шығарған шектеулі нұсқада жарық көрді. «Дракула кім?» Дракула графинясының оралуын көрсетеді, бұл рөлді Ингрид «Хаммер» кинокомпаниясында ойнаған.

Ingrid Pitt's first book, after a number of ill fated tracts on the plight of Native Americans, was the 1980 novel, Cuckoo Run, a spy story about mistaken identity. "I took it to Cubby Broccoli. It was about a woman called Nina Dalton who is pursued across South America in the mistaken belief that she is a spy. Cubby said it was a female Bond. He was being very kind." This was followed in 1984 by a novelisation of the Perón era in Argentina (The Perons), where she lived for a number of years: "Argentina was a wild frontier country ruled by a berserk military dictatorship at the time. It just suited my mood." In 1984, Pitt and her husband Tony Rudlin were commissioned to script a Doctor Who adventure. The story, entitled The Macro Men, was one of a number of ideas submitted by the couple after she appeared in the season 21 story arc Warriors of the Deep (1984). The plot concerned events surrounding the Philadelphia Experiment—the urban legend about a U. S. Navy experiment during World War II to try to make the Eldridge destroyer escort invisible to radar. Pitt and Rudlin had read it in The Philadelphia Experiment – Project Invisibility (1979) by paranormal writer Charles Berlitz, grandson of the founder of the Berlitz language schools. It involved the Doctor (Colin Baker) and companion Peri (Nicola Bryant) arriving on board the ship in 1943 in the Philadelphia Naval Shipyard and becoming involved in a battle against microscopic humanoid creatures native to Earth, but previously unknown to humankind. The couple had several meetings with script editor Eric Saward and carried out numerous revisions, but the story progressed no further than the preparation of a draft first episode script under the new title "The Macros". The story was released in June 2010 by Big Finish Productions as "The Macros" in their Doctor Who: The Lost Stories audios, five months before Pitt's death. In 1999, her autobiography, Life's a Scream (Heinemann) was published, and she was short listed for the Talkies Awards for her own reading of extracts from the audio book, I Hate Being Second. The autobiography detailed the harrowing experiences of her early life—in a Nazi concentration camp, her search through Europe in Red Cross refugee camps for her father, and her escape from East Berlin, one step ahead of the Volkspolizei. "I always had a big mouth and used to go on about the political schooling interrupting my quest for thespian glory. I used to think like that. Not good in a police state." The Ingrid Pitt Bedside Companion for Ghosthunters (2003) was Pitt's tenth book. It was preceded by The Ingrid Pitt Bedside Companion for Vampire Lovers (1998) and The Ingrid Pitt Book of Murder, Torture & Depravity (2000). Pitt's credentials for writing about ghosts spring from a time when she lived with a tribe of Indians in Colorado. Sitting with her baby daughter, Steffanie, by a log fire, she was sure that she could see the face of her father smiling at her in the flames. "I told one of the others and he went all Hollywood Injun on me and said something like 'Heap good medicine'. I guess he was taking the mickey." Other writing projects include a different look at Hammer Films entitled The Hammer Xperience. She also wrote a story under the pen name, Dracula Smith, which was illustrated within the fan club magazine. Pitt wrote regular columns for various magazines and periodicals, including Shivers, TV & Film Memorabilia and Motoring and Leisure. She also wrote a regular column, often about politics, on her official website, as well as a weekly column at UK website Den of Geek. In 2008, she was added to the merchandising of Monster Mania: The Magazine. In 2011, Avalard Publishing acquired the rights to Cuckoo Run (1980) and a number of other previously unpublished titles, including Annul Domini: The Jesus Factor (March 2012), a speculative novel about what would have happened if Jesus had never made it to Jerusalem. Pitt's original novel Dracula Who ? was released in a limited edition by Avalard in October 2012 alongside the script for the unproduced film version. Dracula Who ? had the return of Countess Dracula, a role Ingrid had played on screen for Hammer Films.

Жеке өмір

Питт үш рет тұрмысқа шықты: Лауд Роланд Питт-күлкі, американдық әскер; Джордж Пинчес, британдық кино өндірісінің басшысы; және Тони Рудлин, жазушы және жарыс машинасының жүргізушісі. Оның бірінші некесінен туған қызы Стеффини Питт Блейк те актриса, және оның София Блейк есімді бір немересі бар. Ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезеңінің ұшақтарына әуес болды. Бұл туралы радиода айтқаннан кейін, оны RAF Duxford мұражайы Ланкастер бомбалаушы ұшағымен ұшуға шақырды. Ол студенттік ұшқыш куәлігіне ие болды және каратеден қара белбеу алды.

Өлім

Питт 2010 жылғы 23 қарашада, 73 жасқа толуынан екі күн соң, оңтүстік Лондондық ауруханада жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.

Мұралық жоба

Өлерінен жеті ай бұрын Питт Ингрид Питт: Орманнан тыс (2011) атты анимациялық қысқа фильмнің түсірілімін аяқтады. Бұл фильм оның Холокост кезеңіндегі тәжірибесі туралы айтады және осы жобаға бес жыл жұмыс істелді. Кейіпкерлердің дизайны мен сюжеттік кестелерін екі рет «Оскар» сыйлығына ие болған режиссер Билл Плимптон жасады. Фильмді Кевин Шон Майклз режиссерлік етті, ал Холокост сарапшысы және «Софи Шолл мен ақ роза» кітабының авторы Джад Ньюборн оның продюсері және сценарийін жазуға көмектесті, суреттерін 10 жасар аниматор Перри Чен салды. Одан кейін Майклздің түсірген ұзақметражды деректі фильмі де шығады.