Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мортаньский Вальтер (Фландрияда, шамамен 1100 жылы туған; 1174 жылы Лаонда қайтыс болған) – схоластикалық философ және католик теологы.
Walter of Mortagne (b. Mortagne, Flanders, c. 1100; d. Laon, 1174) was a Scholastic philosopher and Catholic theologian.
Өмірбаян
Уолтер Турнай қаласындағы мектептерде білім алды және Шампео Вильгельмінің басшылығымен оқыды. 1120 жылы ол Лаонда мұғалім болды, онда Реймстік Альберихпен келіспеушілікке ұшырады. 1136 және 1144 жылдар арасында Париждегі Сент-Женевьева мектебінде сабақ берді. Парижден Лаонға қайтып келгеннен кейін, ол сол кафедраның епископы болды.
Walter was educated in the schools of Tournai, and studied under William of Champeaux. In 1120, he became a teacher at Laon, where he came into conflict with Alberich of Reims. Between 1136 and 1144 he taught at the School of St Genevieve in Paris. From Paris he returned to Laon and was made bishop of that see.
Шығармалары
Вальтердің негізгі еңбектері – Үштік туралы трактат және алты "Опускула". "Opuscula" еңбектерінің бесеуі Лукас д’Ашеридің "Spicilegium" (Париж, 1723) еңбегінде, ал алтыншысы П. Л. (CLXXXVI, 1052) басылымында жарияланған. Ұлттық кітапхананың 17813 нөміріндегі қолжазбада сақталған және 1892 жылы Бартелеми Оро жартылай жариялаған логикалық түсіндірме де оған жатқызылады. Соңында, оның Абелардқа жазған хаты қолға түскен, онда ол Платонның дененің жанның жоғары операциялары мен талпыныстарына кедергі келтіретіні туралы көзқарасын баяндайды. "De sacramento conjugii" еңбегінде Вальтер неке туралы мәселені талқылайды. Ол некенің тараптардың өзара келісімімен жасалатынын мәлімдейді, бірақ әйелдерге қатысты: "Егер наразылық білдірмесе, ол келіскен болып саналады" деп қосады.
Walter's principal works are a treatise on the Trinity and six "Opuscula". Of the "Opuscula" five are published in Lucas d'Achéry's "Spicilegium" (Paris, 1723) and the sixth in P. L. (CLXXXVI, 1052). A logical commentary which is contained in MS. 17813 of the Bibliothèque Nationale and which was published in part by Barthélemy Hauréau in 1892 is also ascribed to him. Finally, there is extant a letter written by him to Abelard, in which he expounds the Platonic view that the body is an obstacle to the higher operations and aspirations of the soul. In his De sacramento conjugii, Walter discusses the sacrament of marriage. He declares that a marriage is effected by the consent of the parties, but adds regarding women, "She who does not at least protest, consents."
Философия
Универсалиялар мәселесінде Уолтер, Джон Солсберидің сөзіне қарағанда, бейтараптардың (индифферентистердің) басшысы болды. Олардың пікірінше, универсалияның өзі бейтарап, бірақ түрлі мәртебелерді (статустарды) қосу арқылы жеке нысанның белгісі (предикаты) болады, яғни анықтамалар немесе кемінде, қарастыру тұрғысы. Мысалы, Сократ – бақылаушының мәртебесіне немесе қарастыруына байланысты жеке тұлға, түр (адам) немесе туыс (жануар). Бұл теорияның маңыздылығы – ол барлық нақты болмысты жеке болмыс деп жариялайды және универсалиядағы (нақты немесе туыстық) кез келген бірлік – ойдың туындысы екенін көрсетеді. Сондықтан, бұл Шампоның Вильгельмі мектебінің шектен тыс реализміне қарсы наразылық болып табылады және сонымен бірге 13 ғасырда нақты қалыптасқан орташа реализмге жол ашады.
On the question of universals, Walter, according to John of Salisbury, was the leader of the Indifferentists, according to whom the universal is in itself indifferent, but becomes the predicate of an individual subject by the addition of various status, that is determinations or, at least, points of view. Socrates, for example, is an individual, a species (man), or a genus (animal) according to the status, or point of view, of the observer. The significant thing about this theory is that it explicitly declares all real existence to be individual existence and implies that whatever unity there is in the universal (specific or generic) is a product of thought. It is, therefore, a protest against the exaggerated realism of the school of William of Champeaux, and, at the same time, prepares the way for the moderate realism which was definitely formulated in the 13th century.