Кіріспе

Майсон Мэтьюс Патрик (13 желтоқсан 1863 – 29 қаңтар 1942) – АҚШ армиясының генерал-офицері. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін АҚШ армиясының әуе күштерін басқарды және 1926 жылғы 2 шілдеде құрылғанда Армия әуе корпусының алғашқы бастығы болды. Ол Батыс Вирджиния штатындағы Льюисбург қаласында туып, білім алған. 18 жасында Вест-Пойнттағы АҚШ әскери академиясына түсіп, сыныптасы Джон Дж. Першингтен кейін екінші орынды иеленді. Карьерасының басында Кубаны бейбіттендіру армиясының бас инженері және АҚШ-Мексика шекарасындағы АҚШ 1-ші армия инженерлері болып қызмет етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Францияда қызмет етіп, 1918 жылдың мамырында генерал Першинг оны әуе күштерінің бастығы етіп тағайындады. Оның басшылығымен әуе күштері Огайо штатындағы Райт-Филд және Техас штатындағы Сан-Антониода тәжірибелік орталықтар құрды. 1926 жылы Патрик Әуе корпусы заңын (44 Stat. 780) Конгрестің әскери істер комитетіне ұсынды. Бұл заң қолданыстағы әуе күштерінен АҚШ Армиясының әуе корпусын құрды. Патрик 1927 жылы зейнетке шыққанға дейін әуе корпусының командирі болып қызмет етті. 1942 жылғы 29 қаңтарда Вашингтон қаласында қайтыс болды. Флорида штатының Брейвард округіндегі Патрик ғарыш күштері базасы оның құрметіне аталған.

Алғашқы жылдар

Мейсон Матьюс Патрик 1863 жылдың 13 желтоқсанында Батыс Вирджиния штатының Гринбриер округіндегі Льюисбург қаласында Альфред Спайсер Патрик пен Вирджиния (Матьюс) Патриктің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Америка Азамат соғысы кезінде Конфедеративтік Штаттар Армиясында хирург болған. Оның әкесінің әкесі, Спайсер Патрик, Америка Азамат соғысы кезінде Одақ жағында Вирджиния Бас Ассамблеясында қызмет етті, ал кейіннен 1863 жылы штат құрылғанда Батыс Вирджиния Делегаттар палатасының бірінші спикері болды. Оның анасының әкесі, Мейсон Мэтьюс, Вирджинияның Конфедеративтік Делегаттар палатасында қызмет етті. Льюисбургте Патрик жергілікті мемлекеттік және жеке мектептерде оқыды, бітіргеннен кейін бұрынғы орта мектебінде екі жыл сабақ берді.

Батыс нүктесі

18 жасында Патрик 1882 жылғы 1 шілдеде Вест-Пойнттағы АҚШ әскери академиясына қабылданды. Патрик 1897 жылдан 1901 жылға дейін Миссисипи өзенін жақсарту жұмысына қатысты, содан кейін бас инженер кеңсесінде екі жыл қызметтенгеннен кейін 1903 жылы Вест-Пойнт факультетіне қайта оралды. 1904 жылы ол майор шеніне көтерілді. 1907 жылдан 1909 жылға дейін Кубадағы бейбітшілікті орнату армиясының бас инженері болды, одан кейін Вирджинияда (1909–1912) және Мичиганда (1912–1916) өзендер мен портерге қатысты жобалармен айналысты. Ол сондай-ақ Гавана портындағы USS Maine кемесін көтеруді бақылайтын комиссия мүшесі болды (1910–1912). Осы кезеңде 1910 жылғы маусымда подполковник, ал 1916 жылғы 24 наурызда полковник шеніне ие болды. Сол жылы ол АҚШ-Мексика шекарасындағы 1-ші АҚШ армиясы инженерлерінің құрамына қолбасшылық етті.

Бірінші дүниежүзілік соғыс

Патрик 1917 жылдың 5 тамызында бригадир генерал шеніне көтерілді. Америка Германияға соғыс жариялағаннан кейін сол айда Францияға жіберілді, ал қыркүйекте Америка экспедициялық күштерінің байланыс желілерінің бас инженері және құрылыс және орман шаруашылығы директоры болып тағайындалды. 1918 жылдың мамыр айында Патрик өзінің ескі сыныптасы генерал Джон Дж. Першингтің біріктірілген Әуе қызметіне қолбасшылық етуге тағайындалды, ал маусым айында уақытша генерал-майор болып тағайындалды. Патрик генерал Бенджамин Фулуаның орнын бас қолбасшы етіп алды, себебі Першинг Фулуа басшылығымен штабты жоспарлау тиімсіз болды деп ойлады, сондай-ақ оның мүшелері мен Першингтің Бас штабы арасында айтарлықтай ішкі шиеленіс пен қақтығыстар болды. Першинг Фулуа уәделеген ұшақтар мен бөлімдердің санының қанағаттанарлық еместігін де атап өтті. Патриктің тағайындалуынан кейін қазіргі штатты тазарту, тәжірибелі офицерлерді әкімшілік жұмысына тарту және байланыс желілерін жақсарту жұмыстары жүргізілді. Патрик келгенге дейін Әуе қызметі штаб-пәтерінің жағдайы "түйінделген дауыл" деп сипатталды. Першинг Фулуаның оны алмастырудан бұрын көмек сұрағанын мойындады, бірақ бұл өтініш Фулуа Першингтің наразылығының ауырлығын білгеннен кейін ғана жасалды және сәуірде өзінің штабын бақылауға алу әрекеттері сәтсіз аяқталды. Патрик ұрысқа 28 әуе эскадрильясын ұйымдастыруды қадағалады, француздар, британдықтар және италиялықтар қосымша бөлімдерді қосып, жалпы күшті 701 истребитель, 366 барлау ұшағы, 323 күндізгі бомбалаушы және 91 түнгі бомбалаушы ұшаққа жеткізді. 1481 ұшақтан тұратын күш соғыстың ең ірі әуе операциясы болды. Патрик 1919 жылдың маусымына дейін Әуе қызметінде болды, содан кейін АҚШ-қа оралып, әр түрлі инженерлік міндеттерді атқарды, соның ішінде 1920 жылы инженерлердің көмекші бастығы болды. Патриктің басшылығымен Әуе қызметі Огайо штатындағы Райт-Филдте тәжірибелік нысандар мен Техас штатының Сан-Антонио қаласында үлкен оқу орталығын құрды. 1922 жылы ол өмірінде алғаш рет ұшаққа отырып, 59 жасында "Жас ұшқыш" атағын алды. Бұл оның Әуе қызметінің бастығы лауазымының талабы болды, өйткені 1920 жылғы Ұлттық қорғаныс заңына сәйкес, командалық лауазымдардағы Әуе қызметі офицерлері ұшқыштар болуы керек еді. Осы кезде Патрикке өзінің Әуе қызметінің көмекші бастығы Билли Митчеллмен жұмыс істеу қиын болды. Патрик Митчеллге оның кеңесші ретіндегі тәжірибесін қабылдағанын, бірақ барлық шешімдерді өзі қабылдайтынын айтты. Алайда, өзінің ашық мінезімен танымал Митчелл, командалық тізбекті бұзып, баспасөзге тікелей сөйлеу арқылы әуе күшінің тәуелсіздігі үшін жеке бағдарламасын белсенді түрде ілгерілетуге кірісті. Митчелл теңіз қаруларын шектеу конференциясының басында Р/Адмирал Уильям А. Моффеттпен протоколдық келіспеушілікке ұшырағанда, Патрик оны Альфред В. Вервилл мен лейтенант Клейтон Бисселлмен бірге Еуропаны тексеруге жіберді, бұл сапар 1921-22 жылдардың қысында конференция аяқталғанға дейін жалғасты. Осы уақытта Патрик Тынық мұхитындағы әскери осалдықтар туралы алаңдады және Митчеллді тағы да тексеруге жіберді, бұл жолы Тынық мұхиты мен Шығысты зерттеуге. Патрик Митчеллдің кейінгі баяндамасын, Гавайидегі осалдықтарды анықтаған баяндамасын "Тынық мұхитындағы әуе күшін пайдалану туралы теориялық трактат" деп атады, ол, әрине, 10 немесе 15 жылдан кейін өте құнды болады деді. 1924 жылы Патрик Генри "Хап" Арнольдты, өзара ұнамауына қарамастан, Әуе қызметінің ақпарат бөлімін басқаруға таңдады, ол Әуе қызметінің көмекші бастығы Билли Митчеллмен тығыз жұмыс істеді. Митчелл Арнольдтың ақпарат бөлімін әуе күшінің тәуелсіздігі туралы жеке пікірлерін насихаттау үшін пайдалана бастады. Митчелл кейіннен Армия мен Әскери-теңіз күштерінің басшыларын "ұлттық қорғаныстың дерлік сатқындықпен басқаруы" үшін айыптағандықтан, ұшақ тасымалдағыштардың орнына шайқас кемелеріне инвестиция жасады, содан кейін Арнольд пен Патриктің штабындағы басқа да жоғары лауазымды офицерлер, соның ішінде Карл Спац және Ира Икер, егер олар Митчеллді дауыстап қолдаса, мансабына қауіп төндіретіндігі туралы ескертті, бірақ олар оның атынан куәлік берді. Митчелл 1925 жылдың 17 желтоқсанында сотталғаннан кейін Арнольд және басқа офицерлер Митчеллді қолдайтын ақпаратты әуе күшіне жақын конгрессмендерге және Әуе қызметінің резервіндегілерге жіберу үшін ақпарат бөлімін пайдалана берді. 1926 жылдың ақпанында Соғыс министрі Дуайт Ф. Дэвис Патрикке кінәлілерді тауып, жазалауға бұйрық берді. Патрик бұл әрекеттерден бұрыннан хабардар болды және Арнольдты үлгі ретінде көрсетуді шешті. Ол Арнольдқа отставкаға кеткені немесе әскери сотқа берілгенінің таңдауын ұсынды, бірақ Арнольд соңғысын таңдағанда, Патрик тағы бір жария оқиғадан қашуға шешім қабылдады және оны авиацияның бағытынан алыс, Фт. Райлиге жіберді, онда ол ақырында 16-шы барлау эскадрильясына қолбасшылық етті.

Әуе корпусының құрылуы

1926 жылдың басында Конгрестің әскери істер жөніндегі комитеті қарауға ұсынылған заң жобаларын талқылады, олардың мақсаты әуе күштерін көбірек дербестікке ие ету болды. Патрик "Әуе корпусы туралы" заңында Әуе қызметінің Әскери министрлігіндегі Теңіз корпусы сияқты, жартылай тәуелсіз қызмет ретінде құрылуын ұсынды, сондай-ақ кеңейту және дамыту үшін "бес жылдық жоспар" сұрады. Оның ұсынысы сынға ұшырады, және құрылған қызмет, Әуе корпусы деген атауын сақтап қалғанмен, 1947 жылы АҚШ Әуе күштері құрылғанға дейін ол көздеген дербестікке жете алмады. "Әуе корпусы туралы" заң (44 Stat. 780) 1926 жылдың 2 шілдесінде күшіне енді. Морроу комиссиясының ұсыныстарына сәйкес, заң "әскери авиацияны дамытуға көмектесу" үшін қосымша әскери хатшының орынбасарын құрды және үш жылға Бас штабтың әр бөлімінде әуе бөлімін ашты. 1920 жылғы Ұлттық қорғаныс заңының барлық ұшу бөлімдеріне тек білікті персонал басшылық етуі және ұшу үшін сыйақы төленуі туралы бұрынғы қағидалары күшінде қалды. Әуе корпусы 1947 жылға дейін таратылғанға дейін "Prop and Wings" белгісін бөлімшесінің таңбасы ретінде сақтап келді. Патрик Әуе корпусының бастығы болды, ал бригада генералы Джеймс Э. Фечет оның бірінші орынбасары болып қызметін жалғастырды.

Зейнеткерлік және өлім

Патрик 1927 жылдың 12 желтоқсанында әскерден зейнетке шықты. Келесі жылы ол "Америка Құрама Штаттары ауада" (1928) кітабын жариялады. 1929-1933 жылдары ол Колумбия округінің коммуналдық қызметтер комиссары болды.

Атаулары

Патриктің есімімен АҚШ Әскери-теңіз күштерінің келесі кемесі мен АҚШ Ғарыш күштері базасы аталған: 1944 жылдың 4 қыркүйегінде Әскери-теңіз күштерінің көлік кемесі «Генерал М. М. Патрик» қолданысқа енгізілді. 1946 жылы «USAT General M. M. Patrick» деп қайтадан қолданысқа енгізілді, содан кейін 1950 жылы «USNS General M. M. Patrick» (T-AP 150) ретінде Әскери теңіз тасымалдау қызметіне қосылды. Патрик Ғарыш күштері базасы: 1950 жылдың тамызында Әуе күштері Шығыс Флоридадағы бірлескен ұзақ қашықтыққа сынақ алаңын Патрик Әуе күштері базасы деп атады, ол 2020 жылы Патрик Ғарыш күштері базасы деп қайта аталды.