Немец-австриялық тіл білгіші (1887-1970). Нацизм кезінде еврей тегінен қудаланды, профессорлық қызметтен алынды. Өмірі мен ғылыми еңбектері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық-чех тіл білімі маманы (1887–1970)
Austrian Czech linguist (1887–1970)
1920 жылы ол Берлиндегі Фридрих Вильгельм университетінің кельт филологиясы кафедрасының меңгерушісі лауазымына Куно Мейерден кейін тағайындалды. Католик дінінде туылған және неміс ұлтшылдығына көңіл білдіргенімен, еврей тегіне байланысты 1933 жылы нацистік заң бойынша кәсіби мемлекеттік қызметті қалпына келтіру туралы заңға сәйкес қызметтен шеттетілді. Бірінші дүниежүзілік соғыста Германияның немесе оның одақтастарының формасын кигендерге арналған ерекшелік бойынша ол сол жылы қайтадан жұмысқа орналастырылды, бұл талапты Веймар Республикасының президенті Пол фон Гинденбург заңға қол қойғанға дейін қойған. 1935 жылы ол расистік Нюрнберг заңдарының талаптарына сәйкес тағы бір рет жұмыстан босатылды, нәтижесінде Берлиндегі кельттану кафедрасының меңгерушісі басқа адаммен ауыстырылды. Ол кемінде 1939 жылға дейін Берлинде ашық өмір сүрді, бірақ шамамен 1940 жылдан 1943 жылы Швейцарияға қашқанға дейін жасырын өмір сүрді. Ол Берн және Цюрих университеттерінде 1959 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін бірнеше жыл оқытты. 1954 жылы Мюнхендегі Людвиг Максимилиан университетінің құрметті профессоры атанды, онда 1956 жылы жартылай штатпен жұмыс істеді және 1960 жылдан 1965 жылға дейін тағы да оқытты. 1965 жылы Суонсидегі Уэльс университеті және 1967 жылы Эдинбург университетінен құрметті дипломдар алды.
In 1920, he succeeded Kuno Meyer as Chair of Celtic Philology at Friedrich Wilhelm University in Berlin. Although baptised Catholic at birth and being sympathetic to German nationalism, he was suspended in 1933 under the Nazi Law for the Restoration of the Professional Civil Service, because of his Jewish ancestry. He was reinstated later that year under the exemption for those who had worn the uniform of Germany or its allies in World War I, which had been insisted on by Weimar Republic President Paul von Hindenburg as a precondition before he signed the bill into law. In 1935, he was dismissed once again under the provisions of the racist Nuremberg Laws; which led to his replacement as the Berlin Chair for Celtic studies by de. He continued to live more or less openly in Berlin until at least 1939, but lived a shadowy and underground existence there from around 1940 until he escaped to Switzerland in 1943. He taught for a few years at the University of Bern and at the University of Zurich until his retirement in 1959. In 1954, he received an honorary professorship at Ludwig Maximilian University of Munich, where he taught part time in 1956 and again from 1960 to 1965. He was awarded honorary degrees by the University of Wales at Swansea in 1965 and Edinburgh University in 1967.
Өлім
1970 жылы Цюрихте, үйіне жақын жерде трамвайдың соққысына ұшырағаннан кейін шамамен үш аптадан соң қайтыс болды.
He died in Zürich in 1970, almost three weeks after being hit by a tram not far from his home.
Шәкіртақы
Ол 1921 жылдан бастап, 1939 жылы нацистер тарапынан қызметтен алынғанға дейін филологиялық зерттеулер журналы «Zeitschrift für celtische Philologie» редакторы болды, және 1954 жылы оны қайта жаңғыртуға жауапты болды. Өмірінің соңына дейін, 1970 жылға дейін оны редакциялауын жалғастырды. Ол өз заманында маңызды мәтін болған «Indogermanisches etymologisches Wörterbuch» (Индоевропалық этимологиялық сөздік; 1959) кітабының авторы. Сонымен қатар, ол бірнеше ирланд әдебиеті жинақтарын неміс тіліне аударған, ал 1916 жылы жарық көрген Ирландия тарихының толыққанды ұлттық тұжырымын 1933 жылы ағылшын тіліне аударған. Покорный Пан-Иллирия теориясының жақтаушысы болды және Иллирия цивилизациясының бастау орнын (Urheimat) Везер және Висла өзендері арасында, сондай-ақ б.з.д. 2400 жыл шамасында көші-қон басталган сол аймақтың шығысында деп санады. Покорный Еуропаның көп бөлігінде, соның ішінде Ұлыбритания мен Ирландияда иллирийлік элементтердің кездесетінін айтты. Оның «Иллироманиясы» археологиялық «Германоманиядан» туындады және Макс Васмер (1928, 1929) және Ханс Краге (1929, 1935, 1940) сияқты заманауи топонимистер тарапынан қолдау тапты.
He was the editor of the journal of philological studies Zeitschrift für celtische Philologie from 1921 until forced out by the Nazis in 1939, and was responsible for reviving it in 1954. He continued to edit it until his death in 1970. He is the author of the Indogermanisches etymologisches Wörterbuch (Indo European Etymological Dictionary; 1959), which was a central text in its time. He also published several collections of Irish writing in German translation, and a thoroughly Irish nationalist history of Ireland in 1916, which appeared in English translation in 1933. Pokorny was a dedicated supporter of the Pan Illyrian theory and located the Illyrian civilisation's Urheimat between the Weser and the Vistula and east from that region where migration began around 2400 BC. Pokorny suggested that Illyrian elements were to be found in much of continental Europe and also in Britain and Ireland. His Illyromania derived in part from archaeological Germanomania and was supported by contemporary place names specialists such as Max Vasmer (1928, 1929) and Hans Krahe (1929, 1935, 1940).