Эдуардо Гомес: Бразилиялық саяшы және әскери қайраткерінің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Эдуардо Гомес (20 қыркүйек 1896 – 13 маусым 1981) – бразилиялық саясаткер және әскери қайраткер. Ол Бразилияның Рио-де-Жанейро штатындағы Петрополис қаласында дүниеге келген. Гомес Реальенго әскери мектебінде оқуға түсіп, әскер қатарына кірді. Ол бұл курсты 1918 жылы аяқтады және сол жылдың желтоқсан айында Куритибаға ауыстырылды. 1921 жылы Рио-де-Жанейродағы әскери авиация мектебінде оқуын бастады. Сол жылы президенттік сайлау олигархияны екіге бөлді. Кейбір әскери шенеуніктер, егер үкіметтік партияның үміткері Артур Бернардес сайланса, оны тоқтату үшін төңкеріс жасауды жоспарлады. Алайда, бұрынғы президент Гермес да Фонсеканың тұтқындалуы және Әскери клубтың жабылуы 1922 жылдың 5 шілдесінде көтеріліс басталуына себеп болды. Көтерілісшілер тез жеңіліп, тек 28 адам Копакабана бекінісінде қарсылық көрсетті. Гомес көтерілісшілерге бекіністен шығып, үкімет әскерлерімен бетпе-бет кездесуді ұсынды. Олар қаруланып кетіп, осы бекіністегі соңғы 18 көтерілісші Копакабана бекінісінің 18-і деп танылды. Гомес тұтқындалды, бірақ 1923 жылы түрмеден босатылды. 1924 жылдың соңында Гомес Луис Карлос Престес басқаратын Бразилияның оңтүстігіндегі тағы бір көтеріліске қосылуға тырысты. Ол Санта-Катарина штатында тұтқындалып, Рио-де-Жанейроға жеткізілді. Ол түрмеден түрмеге ауыстырылып, соңында Триндада аралына жіберілді. 1926 жылы Вашингтон Луис Бразилия президенті болғанда, Триндада аралындағы барлық тұтқындар босатылды. Келесі маусымда Гомеске тағы да тұтқындалу қаупі туды, бірақ ол Рио-де-Жанейродағы Кампос қаласына қашып кетті. Екі жылдан кейін ол өзінен-өзі билік органдарына тапсырып, екі жылға түрмеге қамалды. 1930 жылы Гомес босатылып, тағы да революциялық қозғалысқа қатысты – бұл жолы президенттікке сайланған Джулио Престестің қызметке кіруіне кедері келтіру мақсатымен. Көтерілісшілердің жеңісімен, президент Вашингтон Луис биліктен алынып, оның орнына Гетулио Варгас тағайындалғаннан кейін ол жоғары әскери лауазымда қалды және 1935 жылы коммунистік көтеріліске қарсы 1-ші авиация дивизиясын сәтті басқарды. Алайда, ол Estado Novo құрылғаннан кейін әскери лауазымынан кетіп, Варгасқа қарсы оппозицияға шықты. Гомес 1931 жылы Әскери әуе почтасын (Correio Aéreo Militar, CAM) құрған топтың құрамында болды. 1945 жылдың желтоқсанында Гомес Варгасқа қарсы консервативті UDN партиясынан Бразилия президентіне үміткер болды, бірақ сайлауда Еврико Гаспар Дутраға жеңілді. 1950 жылдың қазанында ол тағы да үміткер болып, Гетулио Варгасқа жеңілді. 1954 жылы президент Варгас өзіне-өзі қол жұмсағаннан кейін ол Жоао Кафе Фильюдің қысқа мерзімдік әкімшілігінде Аэронавтика министрі болды. Ол 1964 жылы Жанио Квадрос отставкаға кеткеннен кейін 1961 жылы билікке келген вице-президент Жоао Гулартты құлатқан әскери төңкерілді жақтады. 1965 жылдың ақпанында, әлі де Аэронавтика министрі болып, Гомес елдегі ірі әуе компаниясы Panair do Brasil-ді жабу туралы даулы жарлыққа қол қойды. Ол Хумберто де Аленкар Кастело Бранко үкіметі аяқталғанға дейін Аэронавтика министрі қызметін атқарып, қоғамдық өмірден шықты (1967). Эдуардо Гомес 1981 жылдың 13 маусымында қайтыс болды. Манаустағы (Амазонас штаты) Эдуардо Гомес атындағы халықаралық әуежай оның құрметіне аталған.

Air Marshal Eduardo Gomes (20 September 1896 – 13 June 1981) was a Brazilian politician and military figure. He was born in Petrópolis, Rio de Janeiro State, Brazil. Gomes joined the army when he started his course at the Military School of Realengo. He finished this course in 1918 and, in December of the same year, he was transferred to Curitiba. In 1921 he started his course at the Military Aviation School in Rio de Janeiro. In the same year, the presidential campaign divided the oligarchies. Some military officers planned a coup to stop the candidate of the party in power, Artur Bernardes, if he was elected. However, the imprisonment of ex president Hermes da Fonseca and the closing of the Military Club precipitated the start of a rebellion on July 5, 1922. The rebels gave up quickly and only 28 resisted inside the Fort Copacabana. Gomes proposed that the rebels leave the fortress and face the government troops. They left, armed, and the diehard rebel group is still known as the 18 of the Copacabana Fortress. Gomes was arrested but in 1923 he left prison. At the end of 1924, Gomes tried to join another rebellion in the south of Brazil led by Luís Carlos Prestes. He was arrested in Santa Catarina and transferred to Rio de Janeiro. He was transferred from one prison to another, until he was sent to Trindade Island. When Washington Luís became President of Brazil in 1926, all the prisoners from Trindade Island were released. The next June, Gomes was nearly arrested again, but he escaped to Campos, in Rio de Janeiro. Two years later, he handed himself in to the authorities and was imprisoned for two years. In 1930, Gomes was freed, and once again was involved in revolutionary activities—this time with the intent of preventing president elect Júlio Prestes from taking office. With the victory of the rebels, the ouster of president Washington Luís, and his replacement by Getúlio Vargas, he remained in high military command and notably led the 1st Aviation Division against a communist uprising in 1935. However, he resigned his military command following the establishment of the Estado Novo and became an opponent of Vargas. Gomes was in the group that created the Military Air Post (Correio Aéreo Militar, CAM) in 1931. In December 1945 Gomes was the candidate of the anti Vargas conservative UDN for President of Brazil, but he lost the election to Eurico Gaspar Dutra. In October 1950 he ran again and lost to Getúlio Vargas. In 1954 he was the Minister of Aeronautics in the brief administration of João Café Filho that followed the suicide of President Vargas. He was in favor of the military takeover in 1964 that overthrew João Goulart, a vice president who had taken office in 1961 upon the resignation of Jânio Quadros. In February 1965, still as Minister of Aeronautics, Gomes signed a controversial decree that shut down Panair do Brasil, the country's flag carrier airline. He remained as Minister of Aeronautics until the end of the government of Humberto de Alencar Castelo Branco, when he left public life (1967). Eduardo Gomes died on June 13, 1981. Eduardo Gomes International Airport, in Manaus, Amazonas, is named after him.