Роберт Де Ниро аға: Американдық экспрессионист суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Robert De Niro Sr.
Роберт Де Ниро Старший (1922-1993) – американ суретшісі, абстракті экспрессионизм өкілі. Актер Роберт Де Нироның әкесі. Туған тегі, өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық экспрессионист суретші (1922–1993)
American expressionist painter (1922–1993)
Роберт Генри Де Ниро (3 мамыр 1922 – 3 мамыр 1993), көбінесе Роберт Де Ниро аға деп танылатын, американдық абстрактілі экспрессионист суретші және актер Роберт Де Нироның әкесі болған.
Robert Henry De Niro (May 3, 1922 – May 3, 1993), better known as Robert De Niro Sr., was an American abstract expressionist painter and the father of actor Robert De Niro.
Өмір және ертедегі мансап
Роберт Де Ниро аға Нью-Йорк штатының Сиракуза қаласында ирланд-американдық анасы Хелен М. (құрмет аты – О’Райли; 1899–1999) дүниеге келген. Хеленнің анасы – Мэри Э. Бернс (Джон мен Мэри Бернстің қызы), ал әкесі – Дандрумдық Элен Холлдан туған Деннис Фрэнсис О’Райли, Эдвард О’Райлидің екінші әйелі. Бұрын Деннистің анасы туралы шатасулар болған, оның анасы Эдвардтың екінші әйелі Маргарет деп есептелген. Де Нироның итальян-американдық әкесі Генри Мартин Де Ниро (1897–1976) 1887 жылы Ферраццанодан эмиграциялаған ата-анасы – Анжелина Меркурио мен Джованни Ди Нироның отбасында дүниеге келген. Роберт үш баланың үлкені болды; ол және оның бауырлары Джон мен Джоан Сиракузада өсті. Де Ниро 1939–1940 жылдары Йозеф Альберстің басшылығымен Қара Тау колледжінде оқыды. Альберстің сурет салуға қатысты тым талдаушылық көзқарасы Де Нироның интуитивті стиліне сай келмесе де, Баухаус мектебінің шеберінің тәжірибесі мен халықаралық көренелігі ұзаққа созылған әсер қалдырды. Де Ниро Ханс Хофманмен оның Массачусетс штатындағы Провинстаун қаласындағы жазғы мектебінде оқыды. Хофманның Абстрактілі экспрессионизм және Кубистік формализм туралы оқытуы Де Нироның қалыптасқан суретші ретінде дамуына зор ықпал етті. Хофманның жазғы мектебінде ол Вирджиния Адмиралмен танысты, ол 1942 жылы оған тұрмысқа шықты. Жұбайлар Нью-Йорктің Гринвич-Виллидж ауданындағы кең, жарық студияға көшіп, сурет салуға мүмкіндік алды. Олар өзінің айналасын жазушылар Анаис Нин мен Генри Миллер, драматург Теннесси Уильямс және актриса, сондай-ақ әйгілі Берлин бишісі Валеска Герт сияқты талантты достармен қоршады. Адмирал мен Де Ниро 1943 жылдың тамызында ұлдары Роберт Энтони Де Ниро дүниеге келгеннен кейін көп ұзамай ажырасты, себебі Де Ниро аға өзінің гомосексуалдығын ашты. 1944 жылы Де Ниро ақын Роберт Дунканмен қарым-қатынаста болды. 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында Нью-Йоркте Ханс Хофманмен және Провинстаунда, Солтүстік Каролинадағы Қара Тау колледжінде Йозеф Альберспен оқығаннан кейін Де Ниро бес жыл бойы Хилла Ребайдың аңызға айналған Объективті емес өнер мұражайында жұмыс істеді. 1945 жылы ол Нью-Йорктегі Пегги Гуггенхаймнің «Осы ғасырдың өнері» көрмесіне қатысты, ол Еуропалық модернистердің және Джексон Поллок, Марк Ротко, Роберт Матервелл және Клайффорд Стилл сияқты жаңадан пайда болған Абстрактілі экспрессионистер тобының мүшелерінің өнерін көрсететін жетекші галерея болды. Де Ниро келесі жылдың сәуір және мамыр айларында Гуггенхайм галереясында өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Ол кезде ол көбінесе бейнелі элементтері бар абстрактілі стильде жұмыс істеді. Осы кезеңдегі көптеген жұмыстары 1949 жылы студиядағы өрт салдарынан жоғалып кетті. 1950 жылдары Нью-Йорктегі Чарльз Иган галереясында Виллем де Кунинг және басқа да ерте Абстрактілі экспрессионист суретшілердің жұмыстары көрсетілді, Де Нироның жеке көрмелері өтті. Сыншылар Де Нироның жарқын түстермен толтырылған, импровизацияланған композицияларын, сондай-ақ босқан натюрморттары мен әдемі бейнелерін мақтады. 1950 жылдардың ортасына қарай Де Ниро Уитни жылдық, Stable жылдық және еврей мұражайы сияқты маңызды топтық көрмелерге тұрақты түрде қатысты. 1958 жылы ол Лонгвью қорының сыйлығына ие болды. 1961–1964 жылдары Де Ниро Францияға, Парижге және оның айналасындағы ауылдарға сурет салу үшін сапар шекті. Осы кезеңде коллекционер Джозеф Хиршхорн Де Нироның галереяшысы Вирджиния Забриски арқылы суретшінің көптеген суреттерін және қағаз беттеріндегі жұмыстарын сатып алды, олар қазір Вашингтондағы Хиршхорн мұражайы мен мүсін бағының тұрақты коллекциясында сақталады. 2015 жылы Хиршхорн мұражайы мен мүсін бағының басқарушыларының бұйрығымен Де Нироның бірқатар суреттері Christie's аукцион үйінде сатылды, түскен қаражат мұражайдың жаңа туындыларын сатып алу бағдарламасын дамытуға жұмсалды. 1968 жылы ол Гуггенхайм стипендиясын алды.
Robert De Niro Sr. was born in Syracuse, New York, to an Irish American mother, Helen M. (née O'Reilly; 1899–1999). Helen's mother was Mary E. Burns (born to John and Mary Burns) and her father was Dennis Francis O'Reilly, born to Dundrum's Ellen Hall, the second wife of Edward O'Reilly. There was previous confusion about Dennis' maternity, his mother previously thought to be Edward's second wife Margaret. De Niro's Italian American father, Henry Martin De Niro (1897–1976), was born to parents who emigrated from Ferrazzano in 1887, Angelina Mercurio and Giovanni Di Niro. Robert was the eldest of three children; he and siblings John and Joan were raised in Syracuse. De Niro studied at Black Mountain College under Josef Albers from 1939 to 1940. While Albers' highly analytical approach to painting did not appeal to De Niro's more instinctive style, the experience and international perspective of the Bauhaus master nonetheless left a lasting impression. De Niro studied with Hans Hofmann at his Provincetown, Massachusetts, summer school. Hofmann's teaching on Abstract Expressionism and Cubist formalism had a strong influence on De Niro's development as a mature artist. At Hofmann's summer school, he met fellow student Virginia Admiral, whom he married in 1942. The couple moved into a large, airy loft in New York's Greenwich Village, where they were able to paint. They surrounded themselves with an illustrious circle of friends, including writers Anaïs Nin and Henry Miller, playwright Tennessee Williams, and the actress and famous Berlin dancer Valeska Gert. Admiral and De Niro separated shortly after their son Robert Anthony De Niro was born in August 1943 after De Niro Sr. came out as gay. In 1944, De Niro had a relationship with the poet Robert Duncan. After studying with Hans Hofmann in New York and Provincetown and Josef Albers at Black Mountain College, North Carolina in the late 1930s and early 1940s, De Niro worked for five years at Hilla Rebay's legendary Museum of Non Objective Art. In 1945, he was included in a group show at Peggy Guggenheim's Art of This Century in New York, which was a leading gallery for the art of both established European modernists and members of the emerging Abstract Expressionist group like Jackson Pollock, Mark Rothko, Robert Motherwell, and Clyfford Still. De Niro had his first solo exhibition at Guggenheim's gallery in April and May of the following year. At that point, he was primarily working in an abstract manner, often with figural references. Much of his work from this period was lost in a studio fire in 1949. De Niro had a series of solo exhibitions in the 1950s at the Charles Egan Gallery in New York, which exhibited the work of Willem de Kooning and other early abstract expressionist artists. Critics praised DeNiro's compositions filled with improvised areas of vibrant color that gave way to loosely painted still lifes and curvaceous nudes. By the mid 1950s, De Niro was regularly included in important group exhibitions such as the Whitney Annual, the Stable Annual, and the Jewish Museum. He was awarded a Longview Foundation award in 1958. From 1961 to 1964, De Niro traveled to France to paint in Paris and in the surrounding countryside. Collector Joseph Hirshhorn purchased a number of the artist's paintings and works on paper during this period through De Niro's gallerist, Virginia Zabriskie, which are now in the permanent collection of the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden in Washington, DC. In 2015, a number of De Niro paintings were sold at Christie's auction house by the order of the trustees of the Hirshhorn Museum and Sculpture Garden to benefit its acquisition program. In 1968, he was awarded a Guggenheim Fellowship.
Кейінгі мансап
1970 және 1980 жылдары Де Ниро АҚШ-тың, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Канзас-Сити, Лос-Анджелес және Вашингтон, округ Колумбияны қоса алғанда, көптеген мұражайларында және галереяларында көрмелерін ұсынып тұрды. Ол бірнеше өнер мектептерінде және колледждерде сабақ берді, олардың ішінде Нью-Йорк студия мектебі, Купер одағы, Әлеуметтік зерттеулер мектебі және Бейнелеу өнері мектебі бар. Де Ниро 1974 жылдың көктемінде Мичиган мемлекеттік университетінің өнер кафедрасында арнайы шақырылған суретші болып жұмыс істеді. Оның туындылары бірнеше мұражай коллекцияларына енген: Олбрайт Нокс өнер галереясы, Арканзас өнер орталығы, Бруклин мұражайы, Балтимор өнер мұражайы, Батлер американдық өнер институты, Коркоран өнер галереясы, Крокер өнер мұражайы, Денвер өнер мұражайы, Хекшер өнер мұражайы, Хиршхорн мұражайы және мүсін бағы, Канзас-Сити өнер институты, Метрополитен өнер мұражайы, Ұлттық академия мұражайы, Монетный музей, Парриш өнер мұражайы, Провинштаун өнер қауымдастығы және мұражайы, Смитсониан американдық өнер мұражайы, Уодсворт атенеумы, Уэзерспун өнер мұражайы, Уитни американдық өнер мұражайы, Йель университетінің өнер галереясы және Йеллоустоун өнер мұражайы.
Throughout the 1970s and 1980s, De Niro continued to exhibit in museums and galleries throughout the United States, including New York, San Francisco, Kansas City, Los Angeles, and Washington, D. C. He taught at several art schools and colleges including the New York Studio School, the Cooper Union, the New School for Social Research and the School of Visual Arts. De Niro was a visiting artist at Michigan State University's Department of Art in the spring of 1974. His work is included in several museum collections including: Albright Knox Art Gallery, Arkansas Arts Center, Brooklyn Museum, Baltimore Museum of Art, The Butler Institute of American Art, Corcoran Gallery of Art, Crocker Art Museum, The Denver Art Museum, The Heckscher Museum of Art, Hirshhorn Museum and Sculpture Garden, Kansas City Art Institute, the Metropolitan Museum of Art, the National Academy Museum, Mint Museum, Parrish Art Museum, Provincetown Art Association and Museum, Smithsonian American Art Museum, Wadsworth Atheneum, Weatherspoon Art Museum, Whitney Museum of American Art, Yale University Art Gallery, and the Yellowstone Art Museum.
Өлім және мұра
Де Ниро аға 1993 жылғы 3 мамырда (оның 71 жасқа толған күні) таңертең Манхэттендегі үйінде қатерлі ісіктен қайтыс болды. 1993 жылы түсірілген «Бронкс тарихы» фильмі Де Нироның естелігіне арналды; бұл оның ұлы Роберт Энтони Де Нироның режиссерлік дебюті болды. 2010 жылы Роберт Энтони Де Ниро «Трибека кино институты басқаратын және Роберт Энтони Де Ниро қаржыландыратын жыл сайынғы 25 000 долларлық» Роберт Де Ниро аға сыйлығының құрылуын жариялады. Бұл сыйлық «сурет салу саласындағы үздіктерді және жаңашылдықты іздеуге берілген, мансабының ортасындағы американдық суретшіге бағытталған». Жеңімпаздар қатарында Стэнли Уитни, Джойс Пенсато, Кэтрин Мерфи және Лора Оуэнс бар. Де Ниро аға 2014 жылғы «Суретшіні еске алу» атты қысқа метражды деректі фильмнің тақырыбы болды. Роберт Энтони Де Нироның сөзінше, «Оның жасағандары, барлық еңбектері туралы ойлағанда, оның есінде сақталып, ұмытылмауына көз жеткізуім керек. Мен оның лайықты бағалануын қалаймын. Бұл менің міндетім, ол әрқашан суретшілер ұзақ уақыттан кейін ғана танылатынын айтатын».
De Niro Sr. died of cancer on the morning of May 3, 1993 (his 71st birthday), at his Manhattan home. The 1993 film A Bronx Tale was dedicated to De Niro after his death; it was the directorial debut of his son, Robert Anthony De Niro. In 2010, Robert Anthony De Niro announced the creation of the Robert De Niro Sr. Prize, an annual $25,000 prize administered by the Tribeca Film Institute and funded by Robert Anthony De Niro that "focuses on a mid career American artist devoted to the pursuit of excellence and innovation in painting." Past winners include Stanley Whitney, Joyce Pensato, Catherine Murphy and Laura Owens. De Niro Sr. is the subject of the 2014 short documentary Remembering the Artist. According to Robert Anthony De Niro, "The thought of what he's done, all his work, I can't not but make sure that it's held up and remembered So I just want to see him get his due. That's my responsibility and he used to always say that artists are always recognized after they're long gone."