Батыс Германиядағы оңшыл саяси партия

Кіріспе

Батыс Германиядағы өте оңшыл саяси партия, соғыстан кейінгі партия.

(DRP) – Германия империясы партиясы немесе Германия сарайлық партиясы деп те аталатын, Батыс Германиядағы ұлтшыл, өте оңшыл және кейін неонацистік саяси партия. Ол 1950 жылы Төменгі Саксонияда 1946 жылы құрылған және бірінші Бундестагта бес депутаты болған «Неміс оңшыл партиясынан» (Deutsche Rechtspartei) құрылды, сондай-ақ осы партиядан атын алды. Партияның ең үлкен жетістігі және жалғыз маңызды табысы 1959 жылғы Рейнланд-Пфальц аймақтық сайлауында болды, онда ол жиналысқа өкіл жіберді. Сәттілікке жетпегендіктен, партия символдық түрде таратылды, одан кейін Германияның Ұлттық-демократиялық партиясы (НДП) құрылды.

Даму

1951 жылғы 6 мамырда партия Төменгі Саксония штатының сайлауында 2,2 пайыз дауыс алып, осымен бірге үш депутатты сайлады (штатта 1959 жылға дейін сайлау шегі болмағандықтан). Дегенмен, олар 11% дауыс жинаған, нақты неонацистік Социалистік рейх партиясының (SRP) ықпалында қалды. Партия 1952 жылы SRP Германия Федералдық Конституциялық соты тарапынан конституцияға қайшы деп жарияланып, таратылғаннан кейін неонацизмге бет бұрды. Оның көп бөлігі кейін ДРП-ға қосылды. Германияның Христиан-демократиялық одағының канцлері Конрад Аденауэрдің саясатының тұрақтылығы және «Экономикалық кереметтің» нәтижесіндегі өсім ДРП-ның қолдау табуда қиындыққа тап болғанын көрсетті, ол 1953, 1957 және 1961 жылдарғы федералды сайлауларда жалпы ұлттық дауыстардың шамамен 1% ғана жинады. Партияның маңызды жетістігі 1959 жылғы Рейнланд-Пфальц штатының сайлауында болды, онда ол 5,1% дауыс алып, бір депутатты жиналысқа жіберуге мүмкіндік алды. 1959 жылғы Рождество қарсаңында ДРП партиясының екі мүшесі, Арнольд Струнк және Йозеф Шённен, Кельндегі Рунштрассе синагогын свастикалармен және «Deutsche fordern: Juden raus» («Немістер талап етеді: еврейлер кетсін») деген жазумен бүлдірді. Олар сәйкесінше 14 және 10 айға түрмеге кесіліп, екі жылға азаматтық құқықтарынан айырылды. Партияның Рейнланд-Пфальц бөлімшесі SRP-нің жалғасы деп жарияланып, штаттың ішкі істер министрі Август Вольтерс (CDU) 1960 жылғы 26 қаңтарда оны тыйым салды. Партияның федералды жетекшілігі Шикораны осы заңды жазаға жауапты деп танып, партиядан шығарды. Партияның бұрынғы штаттық атқару комитетінің мүшелері де партиядан шығарылды, ал партияға тыйым салу 1960 жылғы 24 қарашада алынды. 1961 жылғы қазан айында партияның штаттық делегаттарының конференциясында ұлттық нейтралистік қанат көпшілік дауыс алып, Шикораны штат төрағасы етіп қайта сайлады. Алайда, ол екі айдан кейін қызметтен босатылып, партия одан кейін тарап бастады. 1962 жылға қарай штаттық ұйым өз мүшелерінің шамамен 30% -ын жоғалтты, ал 1963 жылғы штаттық сайлауда партия 5% дауыс шегінен төмен түсіп, Ландтагтан шықты. Бұл бастама Мосли үміттенгендей жүзеге аспады, себебі көптеген мүше партиялар, соның ішінде ДРП, өздерінің атын Еуропаның ұлттық партиясына өзгертуге қызығушылық танытпады. Партияның 1964 жылғы соңғы іс-әрекеттерінің бірі – Холокостты жоққа шығаратын әйгілі американдық тарихшы Дэвид Л. Хогганның Германияға гастрольдік сапарын демеулеу болды.

On 6 May 1951, the party won 2.2 percent of the vote in Lower Saxony state election and with that, three deputies (as the state did not have a electoral hurdle before 1959). However, they were overshadowed by the explicitly neo Nazi Socialist Reich Party (SRP), which received 11% of the vote. The party moved towards explicit neo Nazism in 1952, when the SRP was declared unconstitutional and disbanded by the Federal Constitutional Court of Germany. Much of its membership then joined the DRP. Stability under chancellor Konrad Adenauer of the Christian Democratic Union of Germany and the growth experienced during the Wirtschaftswunder meant that the DRP struggled for support, averaging around only 1% of the national votes in the federal elections of 1953, 1957, and 1961. The party's only major breakthrough came in the 1959 Rhineland Palatinate state election, where it won 5.1% of the vote and thus was able to send one deputy, de, to the assembly. On Christmas Eve 1959, two DRP party members, Arnold Strunk and Josef Schönen, defaced the Roonstrasse Synagogue in Cologne with swastikas and the inscription "Deutsche fordern: Juden raus" ("Germans demand: Jews out"). They were sentenced to 14 and 10 months in prison, respectively, with loss of civil rights for two years. The party's Rhineland Palatinate branch was declared to be an SRP successor organization and banned by the state's interior minister August Wolters (CDU) on 26 January 1960. The federal party leadership held Schikora responsible for this legal punishment and expelled him from the party. The SRP associated members of party's previous state executive committee were also expelled, and the party ban was lifted on 24 November 1960. At the party's state delegates' conference in October 1961, the national neutralist wing achieved a majority and re elected Schikora as state chairman; however, he was again dismissed two months later and the party began to dissolve afterwards. By 1962, the state association had lost around 30% of its members, and in the 1963 state elections, the party fell below the 5% vote threshold and left the Landtag. This initiative did not take off as Mosley had hoped, as few of the member parties, including the DRP, were interested in changing their name to National Party of Europe, as he had hoped they would. One of the party's last acts in 1964 saw it sponsor a tour of Germany by controversial American historian David L. Hoggan, a prominent Holocaust denier.

Тарату

Олардың ұлттық деңгейдегі жетістіктердің болмауы DRP басшыларын одан әрі ықпалдасуға жетеледі, сондай-ақ олар неміс партиясы және оның мұрагері (осы ұйымның Бүкілнеміс блогымен/Шығарылғандар мен құқықтарынан айырылғандар лигасымен біріккеннен кейін) сияқты басқа оңшыл партиялардың басшыларымен жақын байланыс орнатуға ұмтылысты. Көп ұзамай, басқа оңшыл топтармен ресми одақ құру қажеттігі шешілді. Олар 1964 жылы Бонндағы соңғы партиялық конференциясында "ұлттық демократиялық күштердің" жаңа одағын құруға дауыс берді. Партия символдық түрде таратылды, ал одан кейін бірден Nationaldemokratische Partei Deutschlands (Германияның Ұлттық Демократиялық партиясы, NPD) құрылды.