Торонто хайуанаттар бағының бұрынғы "монорельс" жүйесі, апаттан кейін жабылған. 1976-94 жылдар аралығында жұмыс істеді, қазір Zoomobile көлігімен алмастырылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Торонто зообағының домендік саяхаты (сондай-ақ, Канада домендік саяхаты деп те аталады) – Торонто зообағының бөлімдері немесе "домендері" арасында келушілерді тасымалдауға арналған автоматтандырылған жолмен жүретін көлік жүйесі (AGT) болған. Технологиялық тұрғыдан қарапайым резеңке дөңгелекті метроға жақын болғанымен, ол көбінесе "монорельс" деп аталды. Пойыз 1976 жылы іске қосылып, 1994 жылы бір пойыз қуатын жойып, екінші пойызға кері қарай домалап, шамамен 30 адамды жарақаттағаннан кейін жабылды. Желінің кейбір бөліктері кейіннен 1980 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Zoomobile көлігіне берілді. Zoomobile – бес станциясы бар (Басты станция, Канада домені станциясы, Африка станциясы, Америка станциясы) ашық ауадағы трактормен тартылатын көлік.
The Toronto Zoo Domain Ride (also known as the Canadian Domain Ride) was an automated guideway transit (AGT) service used to carry visitors between sections, or "domains", of the Toronto Zoo. Though technologically closer to a simple rubber tired metro, it was almost universally referred to as a "monorail". The train began running in 1976, and closed in 1994, after a train lost power and rolled backwards down the track into a second train, injuring about 30 people. Parts of the line were subsequently taken over by the Zoomobile, an open air tractor drawn vehicle with five stations (Main Station, Canadian Domain Station, Africa Station, Americas Station) which had been operating since 1980.
Жүру реті
Көлік американдық "Бендикс Дашавейор" фирмасы әзірлеген резеңке дөңгелекті АГТ прототипі болды. Пойыз бетон жолмен жүріп, жолдың бір жағында орналасқан рельстер арқылы электр қуатымен жабдықталды. Жолаушылар екі қатарлы, қарама-қарсы отыратын орындықтардағы есіктер арқылы кіріп, түсті. Пойыздың соңғы вагонында қосалқы басқару құралдары болды, олар поездды зоопарк аумағының солтүстік жағындағы сақтау/қызмет көрсету аймағына кері жүргізуге мүмкіндік берді. Бұл зоопарктің бөліктері арасында жылдам саяхаттаудың ғана емес, сонымен қатар зоопарктің шалғай орналасқан аймақтарындағы кейбір жануарларды көрудің жалғыз жолы болды. Моос, аққұйрықты бұғы және басқа да бірнеше экспонаттарға жаяу жолдармен жету мүмкін емес еді. Пойыз жүргізушісі поезд ішінде көрінетін жануарлар туралы мәлімет беріп отырды. Көлікті және жолдарды жою жоспарлары 1999 жылдан соң да кешікті. Қазір жолдың бір бөлігі алынып тасталған, ал қалғандары өз орнында (көп жерде өсімдіктермен жабылып), бірақ жолдың қалған бөліктерінен электр желілері алынып тасталды. Үш станция сақталған: Америка станциясы жабық қақпалардың артында, ал Уэстон станциясы әлі де қолжетімді – құлап жатқан станция платформасын тізбек тосқауылдарының арасынан көруге болады. Бас станция әлі күнге дейін сақталған және қазір түрлі мақсаттарда қолданылады: "Peacock Cafe" және "Main Zoomobile" станциясы.
The vehicle was a rubber wheeled AGT prototype developed by American firm Bendix Dashaveyor. The train operated on a concrete guideway with electricity supplied by rails located above one side of the guideway. Passengers entered and left via doors located at each double row of facing seats. A secondary set of controls was available in the last car of the train to allow it to be reversed into the storage/service area located towards the north end of the zoo property. In addition to being a quick way to travel between sections of the zoo, the ride provided the only way to view several animals, in remote areas of the zoo. Moose, white tailed deer and several other exhibits were not accessible from walking paths. The ride operator would provide commentary on the animals visible from the train during the ride. Plans to scrap the vehicle and tracks dragged well past 1999. Portions of the guideway have now been removed, while others remain in place (overgrown by vegetation in many areas), but the electrical supply rails have been removed from the remaining portions of the guideway. Three stations remain in place: the Americas station stands behind closed gates, and the Weston station is still accessible for washrooms—the crumbling station platform can be seen from behind the chain barriers. The Main Station still remains to this day and is now used for several purposes: the Peacock Cafe, and the Main Zoomobile station.
Апаттар
1991 жылдың наурыз айындағы демалыс кезінде пойыз станциялар арасында тоқтаған екінші пойыздың соңына шағылысып, тоғыз адам жарақат алды. Сол жылдың желтоқсан айында Метро зоопаркі директорлар кеңесіне болашақ оқиғалардың алдын алу үшін монорельстің тежегіш және қозғалтқыш жүйелерін жөндеу қажеттігі туралы ескертілді. 1994 жылдың 11 шілдесінде бір пойыз жолаушыларды тиеп жатқан екінші пойызға шағылысып, 37 адам жарақаттанды (оның ішінде сүйектері сынып, мойын соққысына ұшырады). Вестон станциясынан шығарда пойыз төбеге көтерілуі керек еді; бірақ төбеде пойыз қуатын жоғалтып, сағатына шамамен 40 км жылдамдықпен станцияға кері оралып, жүкті тиеп жатқан екінші пойыздың алдына шағылысты. Әдетте пойыздар 15-20 минуттық аралықпен жүретін, бірақ көптеген адамдар келгендіктен, пойыздар жиірек жүріп, ішінде көбірек жолаушы болыпты – алғашқы пойыз 60 жолаушы тасыған. 2018 жылдың қараша айында келісім алғашқы 15 жылдық пайдалану мерзіміне сәйкес өзгертілді. Жоспар Торонто зоопаркі директорлар кеңесімен 2018 жылдың желтоқсан айында бекітілді. Құрылыс Магноват компаниясы жобаның болжамды құнын жабу үшін жеткілікті қаржы жинағаннан кейін басталуға тиіс еді. Компания 2021 жылға дейін құрылысты аяқтауды үміттенеді. Дегенмен, бұл жоба Торонтодағы COVID-19 пандемиясы салдарынан кейінге жылдырылды.
During March break of 1991, nine people were injured when a train crashed into the rear of a second train that was stopped between stations. In December of that year, the Metro Zoo board of directors was warned that the monorail needed repair to its braking and propulsion systems in order to prevent future accidents. On July 11, 1994, 37 people suffered injuries (including broken bones and whiplash) when one train crashed into a second that was in the process of loading. Upon leaving the Weston station, a train would have to climb a hill; however, at the top of the hill, the train lost power and rolled back into the station at an estimated 40 km/h (25 mph), slamming into the front of a second train that was loading. In general, trains would be spaced out by 15–20 minutes; however, due to a larger than usual attendance, trains were operating more frequently, and were more crowded too – the first train was carrying 60 passengers. In November 2018, the deal is modified to the first 15 years of operation. The plan was approved by the Toronto Zoo board in December 2018. Construction was to begin after Magnovate raised sufficient funding to cover the estimated cost. The firm hoped to complete construction by 2021. However, this project is delayed due to the COVID 19 pandemic in Toronto.