Руфус Стокс (1924-1986) – афроамерикалық өнертапқыш, армияда автомеханик болып қызмет еткен. Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан, өмірі мен еңбек жолы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Руфус Стоукс (3 қыркүйек 1924 - 22 маусым 1986), афроамерикалық өнертапқыш, Алабама штатының Феникс-Сити қаласында дүниеге келген.
Rufus Stokes (September 3, 1924 – June 22, 1986), an African American inventor, was born in Phenix City, Alabama.
Ерте өмір
Руфус Стоукс Американың оңтүстігіндегі ауылдық жерлерде өсті және 18 жасқа дейін Алабама штатындағы мемлекеттік мектепте оқыды. 1940 жылдың 5 қарашасында, жоғары мектеп дипломын алуға аздай қалғанда, Руфус Стоукс Джорджия штатының Форт-Беннинг қаласындағы АҚШ армиясына квартермейстер корпусына қабылданып, қызметке кірді. Армияда ол техникалық мектепте оқып, автомеханик мамандығын алды. Ол Батыс Еуропаға жіберілді және негізінен Рейн облысындағы науқанда қызмет етті. Армиядан босатылғаннан кейін ол Америка қорғаныс қызметі медалімен, Еуропа-Африка-Таяу Шығыс науқаны медалімен және Жақсы мінез-құлық медалімен марапатталды. Әскери қызметтен шығар алдында Стоукс Алабама штатының Камп Хилл қаласынан келген Бесси Ли Найтпен, болашақ әйелімен танысты, ол сол кезде Таскиги институтында оқыған. Армия жазбаларында ол 1945 жылы армиядан босатылған кезде үйленгені көрсетілген. Одан кейін көп ұзамай олар Канзас-Ситиге (Миссури штаты) көшіп, Стоукс жарты күндік автомеханик болып жұмыс істеді. 1947 жылы олар тағы да Уокеганға (Иллинойс штаты) көшіп, онда ол құбырлар мен жалпақ металлдармен уақытша жұмыс істеді. 1947 жылдың соңы мен 1949 жыл арасында Стоукс Чикагодағы Ардагерлер әкімшілігінің ауруханасында, атап айтқанда туберкулез санаториясында санитар болып жұмыс істеді. Осы кезеңде ол алғаш рет қаланың ластануының денсаулыққа зиянды әсерін көрді. 1949 жылы ол ауруханадан кетіп, Чикагодағы Brule Inc. компаниясында жұмыс тапты, бұл компания инсинераторларды (қоқыс өртетін пештерді) шығаратын еді. Ол жану процесін тез үйреніп, жаңа инсинераторлардың жобаларын жасауға үлкен үлес қосты деп есептелді, бірақ оның еңбегі ешқашан мойындалмады. Сондықтан ол өз қызығушылықтарын іздеу үшін ол жерден кетіп қалды.
Rufus Stokes grew up in the rural American South and attended public school in Alabama until he was 18 years old. On November 5, 1940, just before receiving his high school diploma, Rufus Stokes enlisted in the US Army at Fort Benning, Georgia in the Quartermaster Corps. In the Army, he attended a technical school where he received auto mechanic training. He was deployed in western Europe and served predominantly in the Rhineland campaign. Upon his discharge, he was decorated with an American Defense Service Medal, European African Middle Eastern Campaign Medal, and Good Conduct Medal. While leaving the military, Stokes met Bessie Lee Knight, his future wife, of Camp Hill, Alabama when she was attending Tuskegee Institute. Army records indicate that he was married at the time of his discharge in 1945. Soon after, they moved to Kansas City, Missouri, where Stokes was employed as a part time auto mechanic. In 1947, they moved once again, to Waukegan, Illinois where he found temporary employment as a pipe and sheet metal worker. Between late 1947 and 1949, Stokes was employed as an orderly at the Chicago Veterans Administration Hospital, specifically in the Tuberculosis Sanitarium. It was during this time that he first saw the negative health effects of the city's pollution. In 1949, he left the hospital and found work at Brule Inc., an incinerator manufacturing company in Chicago. He quickly learned the process of combustion and was thought to have contributed heavily in the designs of new incinerators, but was never credited for his work. For that reason, he left to pursue his own interests.
Жетістіктер
Кейіннен ол ауа тазарту құрылғысының кішігірім тұрмыстық нұсқасын және оның мүмкіндіктерін көрсету үшін үлкен мобильді нұсқасын жасады. Бұл құрылғы пеш пен электр станциясының түтін шығару құбырларынан шығатын күлдің мөлшерін одан әрі азайтты. Сонымен қатар, оның конструкциясы мен конфигурациясы шектелмегендіктен, тиімділігі өнеркәсіптік немесе тұрғын үйлерде қолданылуына қарамастан жоғары деңгейде сақталды. Бұл электрстатикалық тұндырғыштар, сүзгіш қаптар және ылғалды тазалағыштар сияқты әдеттегі ауа ластануын бақылау технологияларына тән емес. Осы тәсілдерді қолданатын құрылғының көлемі неғұрлым үлкен болса, соғұрлым ол ауыр әрі тиімсіз болатын. Стокстың технологиясының негізі – оның «үш Т» деп атаған температура, уақыт және турбуленттілік принциптерін ерекше пайдалануы болды. Патенттік өтінімдерінде (АҚШ, Ұлыбритания, Германия және Жапония) ол патент алу үшін қажетті деректерді ғана ұсынды. Физикалық өзгерістерге байланысты маңызды процестер ашылмады, бірақ муниципалдық, штаттық және федералдық шенеуніктерге, сондай-ақ А.Т. Керни сияқты инженерлік фирмаларға демонстрациялар көрсетілді. АПК 100 құрылғысының резеңке шиналар және басқа да жанғыш материалдарды жағу нәтижесінде пайда болатын бөлшектерді және улы газдарды буға айналдыру қабілеті оның жұмысына куә болғандардың қызығушылығын тудырды. 1982 жылы Руфус Стокс ғылыми жетістіктері үшін Флорида штатының Голливуд қаласындағы Хид университетінен ғылым докторы дәрежесін алды. 1985 жылы ол Калифорния штатының Клармонт қаласына көшіп, 1986 жылы асбестке байланысты мезотелиома ауруынан қайтыс болды. Оның өлімі Лос-Анджелестің Гиперион су тазарту стансасына кеңесші ретінде жұмысқа орналасқан сәтке сай келді. Стокстың өнертабыстары ауа сапасын жақсартуға тікелей ықпал етті, бірақ одан да маңыздысы, ғалымдардың атмосферадағы ластану мен зиянды газдарды азайтуға жұмыстей алатынына назар аударды. Ерекше айта кетерлік жайт, ол АҚШ Энергетика министрлігінің (DOE) «Энергия пионерлері» тізіміне енгізілді, сондай-ақ «Кванттық параллель» технологиялық есебінде танылды. Оның көптеген ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстары, хат алмасулары және схемалары Чикаго университетінің кітапханасындағы Иллинойс университетінің архивіне, ұзақ жылдар бойы дос және серіктес болған баспагер, график-суретші және әскери ұшқыш Юджин Уинслоудың сыйлықтары ретінде қосылды.
He later created a smaller domestic version and a larger mobile version of the air purification device to show its versatility. This device further reduced the ash emissions of the furnace and power plant smokestack emissions. Moreover, it was not limited by design and configuration, meaning that its efficiency remained excellent regardless of industrial or residential applications. This was not true of typical air pollution control technologies, such as electrostatic precipitators, bag houses, and wet scrubbers. The larger the device that utilized these approaches, the more cumbersome and inefficient it became. The core of Stokes' technology was a unique utilization of what he described as "the three T’s": Temperature, Time, and Turbulence. In his patent applications (U. S., U. K., Germany, and Japan), he provided only data sufficient to obtain patent approval. Other critical processes involving variations of physics were not revealed but nevertheless manifest in demonstrations to municipal, state and federal officials and engineering firms such as A. T. Kearney. The ability of the APC 100 to convert particulate matter and toxic gases resulting from the burning of rubber tires and other combustibles to steam was a constant source of intrigue to those who witnessed its operation. In 1982, Rufus Stokes was granted a doctor of science degree from Heed University in Hollywood, Florida on account of his scientific achievements. In 1985, he moved to Claremont, California, where he died of mesothelioma, an asbestos related disease, in 1986. His death coincided with his being brought in as a consultant to the Los Angeles Hyperian Waste Water Treatment facility. Stokes' inventions led to a direct improvement to air quality, but more importantly, brought attention to the idea that scientists could work to reduce pollution and harmful gases in the atmosphere. Notably, he has been honored with inclusion in the United States Department of Energy's (DOE) list of "Energy Pioneers", as well as being acknowledged in the technology white paper "Quantum Parallel". Many of his research and development papers, correspondence and diagrams are included in archival data donated to the University of Illinois at Chicago Library by publisher/graphic artist and military aviator Eugene Winslow, a long time friend and business colleague.