Кіріспе

Жаңа Шотландиядағы Галифакстағы бұрынғы жолаушылар кемесі терминалы – 1928 жылдан 1971 жылға дейін Канаданың Жаңа Шотландиядағы Галифакс қаласындағы бұрынғы мұхит кемесі терминалы және иммиграциялық ғимараты. 21-келиек арқылы Канадаға шамамен бір миллион иммигрант келді, және ол Канададағы теңіз портындағы соңғы сақталған иммиграциялық нысан. Бұл нысанды көбінесе американдық иммиграциялық қақпасы – Эллис аралымен салыстырады. Бұрынғы иммиграциялық ғимаратты қазір Канаданың иммиграция мұражайы, Жаңа Шотландия өнер және дизайн колледжі, сондай-ақ түрлі сауда орындары мен студиялар пайдаланады.

Өмірбаян

Галифакс порты, Квебек қаласы және Британдық Колумбиядағы Виктория қаласымен бірге, бу кемелер дәуірінде Канадаға көшіп келудің басты порттары болды. Галифакстың Солтүстік жағындағы 2-ші пирс, сондай-ақ "Deepwater Piers" деп белгілі, 1880 жылы мұхиттан келген иммигранттарды тіркеу үшін салынды. Бұл пирс Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери және госпитальдық кемелердің маңызды терминалы болып та қызмет етті. Дегенмен, 1913 жылы, Канадаға көшіп келудің ең жоғары шары болған жылы, мұхит кемелерінің үлкейіп, иммиграцияның артуы үлкен кешенді қажет ететіні анық болды. Галифакстың Оңтүстік жағында жаңа, біріктірілген мұхит кемелері мен теміржол станциясын салу жоспарланды.

Құрылыс

Құрылыс Бірінші дүниежүзілік соғыс және Галифакс жарылысынан кейінге шегерілді. Дегенмен, 1928 жылға қарай Галифакс портының комиссиясы мұхиттық терминалдарды, үлкен жүк кемелері кешенін, астық лифттерін, жаңа теміржол вокзалын және 600 фут (183 м) екі қабатты сарайды, ол 21-ші айлақтың үйі болатын, аяқтауын қадағалады. Сарайдың жүк тасымалдауға арналған ауданы белгіленбеген, оның қабырғалары кірпіштен, ал шатыры ағаштан жасалған, болаттан құралған қаңқасы бар еді. Ол 20, 21 және 22-ге бөлінді және жұмыс істеп тұрған ең ірі мұхиттық кемелерді қабылдай алатын ұзын теңіз қабырғасына қарады. 21-ші айлақтағы сарайдың екінші қабатында иммигранттарға арналған жиналыс залы, сондай-ақ медициналық және оқшаулау бөлімдері орналасқан иммиграциялық мекемесі орналасқан. 21-ші айлақтың сарайының жанында сараймен жоғарыдан өтетін жол арқылы байланысқан екі қабатты кірпіш қосымша ғимарат болды. Қосымшада иммиграциялық кеңселер, кеден, теміржол билеттерін сату кеңсесі және телеграф кеңсесі, сондай-ақ Канада Қызыл Кресті сияқты иммиграциялық қайырымдылық ұйымдарының кеңселерi және иммигранттар батысқа ұзақ пойызбен сапарға шығар алдында тамақтана алатын мейрамхана болды. Қосымшаның екі жағындағы теміржол жолаушылар платформалары 21-ші айлаққа қызмет көрсететін бес ұзын жолаушылар мен жылдам жүк пойызына қызмет көрсетті. Ондеген колонист вагондарынан тұратын арнайы иммигранттық пойыздар жолаушыларды Галифакстен Канаданың басқа аймақтарына апарып жеткізді. Екінші жоғарыдан өтетін жол 21-ші айлақты Галифакс, Нова-Скотия теміржол стансасына жалғастыру үшін рельстерді кесіп өтті, онда жақсы жағдайға ие саяхатшылар Ocean Limited сияқты белгілі бір кесте бойынша жүретін пойыздарға міне алатын.

Тарих

1928 жылдың 8 наурызында 21-ші пирс ашылды, ал «Голландия Америка» лайнері жаңа терминал арқылы Канадаға иммигранттарды әкелген алғашқы кеме болды. Pier 21 Канаданың «Леди Боутс» деп аталған мұхит кемелерінің флотын іске қосып, сол күні қызметке кірісті. Бұл кемелер Pier 21-де орналасқан және Canadian National Steamship Line компаниясымен басқарылды. 1928 жылдың 27 қарашасында Pier 21-де саяхат агенттері үшін өткізілген арнайы тамақтандыру, баспасөз мәслихаты және экскурсия кезінде иммиграциялық мекеме «континенттегі ең жақсысы» деп мақталып, Атлант мұхитындағы саяхат бағыттарында Канадаға бәсекелестік артықшылық беру үшін жасалған еді. 1928 жылдан 1971 жылға дейін Pier 21 Атлант мұхиты арқылы жүретін лайнерлер үшін жолаушылар терминалы ретінде қызмет етті. Бұл пирс шамамен бір миллион иммигрант үшін, сондай-ақ Cunard лайнерлері және Red Star Line компаниясының «Бельгенланд» кемесі үшін басты кіреберіс нүктесі болды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Соғыс иммиграцияны дерлік толығымен тоқтатты, бірақ 21-кеме тез арада әскер кемелерінің маңызды кемежайына айналды. Канадалықтар және басқа одақтас күштер жүздеген қайта жаңартылған мұхит кемелеріне мінді, олар алып кемелерден бастап, кішкентай лайнерлерге дейін қамтыды. Соғыс жалғасқан сайын 21-кемеде арнайы медициналық кемеге отырғызу бөлімі құрылды, ол «Леди Нельсон» және басқа госпитальдық кемелермен келген жаралы әскерлерді арнайы госпитальдық пойездерге көшіруге арналды. Ұлыбританияның Достастығы Әуе Оқу Жоспары аясында Канадаға келген 90 000-нан астам авиатордың көпшілігі 21-кемеде қонды. Соғыс кезінде Ұлыбританиядан 2000-нан астам бала эвакуацияланып, бомбалаудан қашу үшін 21-кемеге келді. Нидерландтың принцессасы Джулиана мен принц Бернард 1940 жылы Нидерландты жаулап алғаннан кейін Нидерланд крейсерінде 21-кемеге салтанатты түрде келді, содан кейін Оттавадағы соғыс уақытындағы панаға бет бұрды. Уинстон Черчилль 21-кеме арқылы төрт рет өтті, 1943 және 1944 жылдары Квебек конференциясына және Вашингтон конференциясына сапар шекті. Соңғы сапарында ол 21-кемедегі теміржол платформасында оны көруге жиналған жүздеген адамдармен бірге «O Canada» және «The Maple Leaf Forever» әндерін шырқады. Соғыс кезінде Оттава мен Монреальдегі банктерге үлкен көлемде алтын сынықтары жасырын түрде 21-кеме арқылы жөнелтілді, бұл қиын жағдайдағы Еуропа елдерінің валюлық резервтерін сақтау үшін жасалды. Ұлыбританияның өзі 1939 жылдан 1941 жылға дейін «маргарин» немесе «арахис» деген кодтық атаулармен 50 түрлі жөнелтіммен 2,5 миллиардтан астам алтын резервін жөнелтті. Соғыс аяқталғаннан кейін кеме қайта оралған әскерлерді және соғыс келіндерін қарсы алды. 1944 жылдың 5 наурызында болған үлкен өрт 21-кемеге ауыр зақым келтірді, нәтижесінде нысанның орталық бөлігі 1945 жылы қайтып келген сарбаздар мен соғыс келіндерін қабылдау үшін уақытында қайта жаңартылды.

Соғыстан кейінгі

Соғыс некелерінен кейін, 21-кеуденге бірнеше үлкен иммигрант толқындары келді, оның ішінде Еуропаның әртүрлі елдерінен келген, Холокосттан аман қалғандар да бар еді. Осы босқындардан кейін Ұлыбритания, Италия, Германия және Нидерланды сияқты бірнеше еуропалық елдерден соғыстан кейінгі экономикалық иммигранттардың көп саны келді. 21-кеуденге келген ең кішкентай кемелердің бірі – бұрынғы мина тазартқыш, 1948 жылы Балтық теңізінен 347 босқынмен келді, бұл олардың Канадаға қабылдануы туралы пікір қақтығысына әкелді, ол Канаданың соғыстан кейінгі босқындар саясатын қалыптастыруға көмектесті. 1950 жылдар иммиграцияның ең жоғары деңгейіне жеткен жылдар болды, олардың көп бөлігі итальяндық канадалықтар еді. 1950 жылдары иммиграциялық қосымша ғимаратына соғыстан кейінгі еуропалық иммиграцияның үлкен ағынын басқару үшін екі қабатты үлкен қосымша салынды. 1956 жылғы Венгрия көтерілісі 21-кеуденге босқындардың тағы бір тобын әкелді, бірақ осы толқынның бір бөлігі енді әуе көлігімен келді. 1960 жылдары реактивті ұшақтардың пайда болуына байланысты теңіз кемелерімен саяхаттаудың азаюы иммиграцияның әуежайларға көшуіне әкелді. 21-кеуденге кемелердің азайған санына байланысты терминал соңғы жылдары әуежайдың иммиграциялық кеңселерінен ағып келгендерді қабылдау үшін жиі пайдаланылды. Иммигранттардың соңғы үлкен тобы – 1970 жылы 21-кеуденге ауыстырылған 100 кубалық босқын еді, олардың босқындық талаптары қарастырылып жатқанда жайғастырылды. 21-кеуденге иммигранттарды әкелген соңғы кеме 1971 жылдың 30 наурызында келген SS Cristoforo Colombo болды. 21-кеуден 1971 жылдың 31 наурызында жабылды. 21-кеуден жабылғаннан кейін Галифаксқа иммигранттармен бірнеше кеме келді, бірақ оларды қалалық кеңседе жұмыс істейтін иммиграциялық қызметкерлер қабылдады.

Иммиграциядан кейінгі пайдалану

1970 жылдан 1991 жылға дейін 21-ші келіштегі бұрынғы иммиграциялық нысанда кәсіби теңізшілерді даярлайтын Nova Scotia Nautical Institute орналасқан. 1990 жылдары бұл кеңістік суретшілерге студиялар мен шеберханалар ұсынды. Иммиграциялық қосымшаны кеден қызметкерлері және Галифакс портының полициясы пайдаланды. 1980 жылдары круиздік кемелер индустриясының дамуы 21-ші келіштегі кемежайларға ірі жолаушылар кемелерінің қайта оралуына әкелді, бірақ тек қысқа демалыс сапарлары үшін. 20 және 22-ші сарайлардағы бұрынғы иммиграциялық терминалдар кезең-кезеңмен круиздік кемелердің жолаушыларын күтіп қабылдау және сауда орындарына айналдырылды. 1997 жылдың 22 қыркүйегінде 21-ші келіс, Канаданың тарихи орындары мен ескерткіштер кеңесінің ұсынысы бойынша, Канаданың ұлттық тарихи орны мәртебесіне ие болды, себебі бұл нысанның 20-ғасырдағы Канадаға иммиграциядағы маңызды рөлі және Канададағы соңғы сақталған теңіз порты иммиграциялық мекемесі болды. Pier 21 қоғамы 1999 жылы бұрынғы иммиграциялық нысанның бір бөлігінде ақпараттық орталық ашты. 2010 жылы қоғам 21-ші келістегі Канадалық иммиграция мұражайына айналып, бұрынғы иммиграциялық нысанның кеңейтілген бөлігін иеленді. 2011 жылы Новая Шотландия өнер және дизайн колледжінің теңіз порты кампусы 21-ші келістің бұрынғы медициналық, күзету және тұру бөлігін иеленді. 2006 жылдың мамыр айында Garrison сыра қайнату компаниясы иммиграциялық ғимараттың үлкен бөлігін жалға алды. Иммиграциялық қосымшаның қалған бөлігінде түрлі-түрлі сауда дүкендері, сондай-ақ суретшілер мен сәулетшілердің студиялары мен мәдени ұйымдар орналасқан. 2005 жылдың соңында Pier 21-дің Кэрри Энн Смит және вице-адмирал Дункан "Дасти" Миллер ғимараттың шатырларынан алты ішекті ұлт жобасына ағаш сыйлады. Бұл материалдың бір бөлігі қазір жобаның жүрегі – Voyageur гитарасының ішкі жағындағы X-тұғыршасын құрайды.