Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Шотландиядағы Галифакстағы бұрынғы жолаушылар кемесі терминалы – 1928 жылдан 1971 жылға дейін Канаданың Жаңа Шотландиядағы Галифакс қаласындағы бұрынғы мұхит кемесі терминалы және иммиграциялық ғимараты. 21-келиек арқылы Канадаға шамамен бір миллион иммигрант келді, және ол Канададағы теңіз портындағы соңғы сақталған иммиграциялық нысан. Бұл нысанды көбінесе американдық иммиграциялық қақпасы – Эллис аралымен салыстырады. Бұрынғы иммиграциялық ғимаратты қазір Канаданың иммиграция мұражайы, Жаңа Шотландия өнер және дизайн колледжі, сондай-ақ түрлі сауда орындары мен студиялар пайдаланады.
Former passenger ship terminal in Halifax, Nova Scotia
Pier 21 is a former ocean liner terminal and immigration shed from 1928 to 1971 in Halifax, Nova Scotia, Canada. Nearly one million immigrants came to Canada through Pier 21, and it is the last surviving seaport immigration facility in Canada. The facility is often compared to the landmark American immigration gateway Ellis Island. The former immigration facility is now occupied by the Canadian Museum of Immigration, the Nova Scotia College of Art and Design as well as various retail and studio tenants.
Өмірбаян
Галифакс порты, Квебек қаласы және Британдық Колумбиядағы Виктория қаласымен бірге, бу кемелер дәуірінде Канадаға көшіп келудің басты порттары болды. Галифакстың Солтүстік жағындағы 2-ші пирс, сондай-ақ "Deepwater Piers" деп белгілі, 1880 жылы мұхиттан келген иммигранттарды тіркеу үшін салынды. Бұл пирс Бірінші дүниежүзілік соғыста әскери және госпитальдық кемелердің маңызды терминалы болып та қызмет етті. Дегенмен, 1913 жылы, Канадаға көшіп келудің ең жоғары шары болған жылы, мұхит кемелерінің үлкейіп, иммиграцияның артуы үлкен кешенді қажет ететіні анық болды. Галифакстың Оңтүстік жағында жаңа, біріктірілген мұхит кемелері мен теміржол станциясын салу жоспарланды.
Halifax Harbour, along with Quebec City and Victoria, British Columbia were the major ports of entry for immigration to Canada in the steamship era. Pier 2 in Halifax's North End, also known as the "Deepwater Piers", was built in 1880 to process immigrants arriving on ocean liners. It also served as a major terminal for troopships and hospital ships in World War I. However, by 1913, the peak year of immigration in Canada, it was clear that the growing size of ocean liners and increase in immigration would require a larger facility. Plans were made for a new integrated ocean liner and railway facility in the South End of Halifax.
Құрылыс
Құрылыс Бірінші дүниежүзілік соғыс және Галифакс жарылысынан кейінге шегерілді. Дегенмен, 1928 жылға қарай Галифакс портының комиссиясы мұхиттық терминалдарды, үлкен жүк кемелері кешенін, астық лифттерін, жаңа теміржол вокзалын және 600 фут (183 м) екі қабатты сарайды, ол 21-ші айлақтың үйі болатын, аяқтауын қадағалады. Сарайдың жүк тасымалдауға арналған ауданы белгіленбеген, оның қабырғалары кірпіштен, ал шатыры ағаштан жасалған, болаттан құралған қаңқасы бар еді. Ол 20, 21 және 22-ге бөлінді және жұмыс істеп тұрған ең ірі мұхиттық кемелерді қабылдай алатын ұзын теңіз қабырғасына қарады. 21-ші айлақтағы сарайдың екінші қабатында иммигранттарға арналған жиналыс залы, сондай-ақ медициналық және оқшаулау бөлімдері орналасқан иммиграциялық мекемесі орналасқан. 21-ші айлақтың сарайының жанында сараймен жоғарыдан өтетін жол арқылы байланысқан екі қабатты кірпіш қосымша ғимарат болды. Қосымшада иммиграциялық кеңселер, кеден, теміржол билеттерін сату кеңсесі және телеграф кеңсесі, сондай-ақ Канада Қызыл Кресті сияқты иммиграциялық қайырымдылық ұйымдарының кеңселерi және иммигранттар батысқа ұзақ пойызбен сапарға шығар алдында тамақтана алатын мейрамхана болды. Қосымшаның екі жағындағы теміржол жолаушылар платформалары 21-ші айлаққа қызмет көрсететін бес ұзын жолаушылар мен жылдам жүк пойызына қызмет көрсетті. Ондеген колонист вагондарынан тұратын арнайы иммигранттық пойыздар жолаушыларды Галифакстен Канаданың басқа аймақтарына апарып жеткізді. Екінші жоғарыдан өтетін жол 21-ші айлақты Галифакс, Нова-Скотия теміржол стансасына жалғастыру үшін рельстерді кесіп өтті, онда жақсы жағдайға ие саяхатшылар Ocean Limited сияқты белгілі бір кесте бойынша жүретін пойыздарға міне алатын.
Construction was delayed by World War I and the Halifax Explosion. However, by 1928 the Halifax Harbour Commission oversaw the completion of ocean terminals, a large complex of freight piers, grain elevators, a new train station and a 600 feet (183 m), two story shed that would be home to Pier 21. The shed had an area of for freight, and was built of steel truss work with brick walls and wood roofs. It was divided into Pier 20, 21, and 22, and faced a long sea wall which could handle the biggest ocean liners in operation. The immigration facility on the second floor of the shed at Pier 21 housed the assembly hall for immigrants, as well as medical and detention quarters. Adjacent to the Pier 21 shed was a two story, brick annex building connected to the shed by an overhead walkway. The annex contained immigration offices, customs, a railway booking office and telegraph office as well as offices for immigration charities such as the Canadian Red Cross and a restaurant where immigrants could get meals before their long train journeys west. Railway passenger platforms on both sides of the annex served five long passenger and express tracks which served Pier 21. Special immigrant passenger trains, made up of dozens of colonist cars, would take passengers from Halifax to their new homes across Canada. A second overhead walkway crossed the tracks to connect the Pier 21 terminal to the Halifax, Nova Scotia railway station where more affluent travelers could board regularly scheduled trains such as the Ocean Limited.
Тарих
1928 жылдың 8 наурызында 21-ші пирс ашылды, ал «Голландия Америка» лайнері жаңа терминал арқылы Канадаға иммигранттарды әкелген алғашқы кеме болды. Pier 21 Канаданың «Леди Боутс» деп аталған мұхит кемелерінің флотын іске қосып, сол күні қызметке кірісті. Бұл кемелер Pier 21-де орналасқан және Canadian National Steamship Line компаниясымен басқарылды. 1928 жылдың 27 қарашасында Pier 21-де саяхат агенттері үшін өткізілген арнайы тамақтандыру, баспасөз мәслихаты және экскурсия кезінде иммиграциялық мекеме «континенттегі ең жақсысы» деп мақталып, Атлант мұхитындағы саяхат бағыттарында Канадаға бәсекелестік артықшылық беру үшін жасалған еді. 1928 жылдан 1971 жылға дейін Pier 21 Атлант мұхиты арқылы жүретін лайнерлер үшін жолаушылар терминалы ретінде қызмет етті. Бұл пирс шамамен бір миллион иммигрант үшін, сондай-ақ Cunard лайнерлері және Red Star Line компаниясының «Бельгенланд» кемесі үшін басты кіреберіс нүктесі болды.
Pier 21 opened on March 8, 1928, and the Holland America liner became the first ship to bring immigrants to Canada through the new terminal. Pier 21 opened for business at the same time that Canada launched a fleet of ocean liners called "the Lady Boats" based at Pier 21 and operated by the Canadian National Steamship Line, introduced to the public at a special lunch, press conference and tour for travel agents hosted by at Pier 21 on November 27, 1928 where the immigration facility was acclaimed as "the finest on the continent" designed to give Canada a competitive presence in Atlantic travel routes. Pier 21 would serve as a passenger terminal for trans Atlantic Ocean liners from 1928 until 1971. The Pier was the primary point of entry for nearly one million immigrants as well as the Cunard liners , , and the Red Star Line's Belgenland.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Соғыс иммиграцияны дерлік толығымен тоқтатты, бірақ 21-кеме тез арада әскер кемелерінің маңызды кемежайына айналды. Канадалықтар және басқа одақтас күштер жүздеген қайта жаңартылған мұхит кемелеріне мінді, олар алып кемелерден бастап, кішкентай лайнерлерге дейін қамтыды. Соғыс жалғасқан сайын 21-кемеде арнайы медициналық кемеге отырғызу бөлімі құрылды, ол «Леди Нельсон» және басқа госпитальдық кемелермен келген жаралы әскерлерді арнайы госпитальдық пойездерге көшіруге арналды. Ұлыбританияның Достастығы Әуе Оқу Жоспары аясында Канадаға келген 90 000-нан астам авиатордың көпшілігі 21-кемеде қонды. Соғыс кезінде Ұлыбританиядан 2000-нан астам бала эвакуацияланып, бомбалаудан қашу үшін 21-кемеге келді. Нидерландтың принцессасы Джулиана мен принц Бернард 1940 жылы Нидерландты жаулап алғаннан кейін Нидерланд крейсерінде 21-кемеге салтанатты түрде келді, содан кейін Оттавадағы соғыс уақытындағы панаға бет бұрды. Уинстон Черчилль 21-кеме арқылы төрт рет өтті, 1943 және 1944 жылдары Квебек конференциясына және Вашингтон конференциясына сапар шекті. Соңғы сапарында ол 21-кемедегі теміржол платформасында оны көруге жиналған жүздеген адамдармен бірге «O Canada» және «The Maple Leaf Forever» әндерін шырқады. Соғыс кезінде Оттава мен Монреальдегі банктерге үлкен көлемде алтын сынықтары жасырын түрде 21-кеме арқылы жөнелтілді, бұл қиын жағдайдағы Еуропа елдерінің валюлық резервтерін сақтау үшін жасалды. Ұлыбританияның өзі 1939 жылдан 1941 жылға дейін «маргарин» немесе «арахис» деген кодтық атаулармен 50 түрлі жөнелтіммен 2,5 миллиардтан астам алтын резервін жөнелтті. Соғыс аяқталғаннан кейін кеме қайта оралған әскерлерді және соғыс келіндерін қарсы алды. 1944 жылдың 5 наурызында болған үлкен өрт 21-кемеге ауыр зақым келтірді, нәтижесінде нысанның орталық бөлігі 1945 жылы қайтып келген сарбаздар мен соғыс келіндерін қабылдау үшін уақытында қайта жаңартылды.
The war almost completely halted immigration, but Pier 21 quickly became a major embarkation port for troop ships. Canadians and other Allied forces boarded hundreds of converted ocean liners ranging from the giants and to smaller liners such as As the war continued, a special medical embarkation unit was established at Pier 21 to move wounded soldiers from hospital ships to special hospital trains as the hospital ships Lady Nelson and brought wounded Canadians home. Most of the over 90,000 aviators who came to Canada as part of the British Commonwealth Air Training Plan landed at Pier 21. Over 2,000 child evacuees from the United Kingdom arrived at Pier 21 during the war, fleeing the Blitz. Princess Juliana and Prince Bernhard of the Netherlands arrived at Pier 21 amidst ceremony aboard the Dutch cruiser in 1940 after the invasion of the Netherlands, en route to wartime refuge in Ottawa. Winston Churchill passed through Pier 21 four times, traveling in 1943 and 1944 to the Quebec Conference and the Washington Conference. During the latter trip he led a sing along of "O Canada" and "The Maple Leaf Forever" at the Pier 21 railway platform where hundreds had gathered to see him. Enormous amounts of gold bullion were secretly shipped through Pier 21 during the war to banks in Ottawa and Montreal to safeguard currency reserves of beleaguered European nations. Britain alone shipped over 2.5 billion in gold reserves in 50 different shipments codenamed variously as "margarine" or "peanuts" from 1939 to 1941. At the war's end the Pier welcomed returning troops followed by war brides. A large fire heavily damaged Pier 21 on March 5, 1944 causing the central portion of the facility to be rebuilt in time to handle returning soldiers and war brides in 1945.
Соғыстан кейінгі
Соғыс некелерінен кейін, 21-кеуденге бірнеше үлкен иммигрант толқындары келді, оның ішінде Еуропаның әртүрлі елдерінен келген, Холокосттан аман қалғандар да бар еді. Осы босқындардан кейін Ұлыбритания, Италия, Германия және Нидерланды сияқты бірнеше еуропалық елдерден соғыстан кейінгі экономикалық иммигранттардың көп саны келді. 21-кеуденге келген ең кішкентай кемелердің бірі – бұрынғы мина тазартқыш, 1948 жылы Балтық теңізінен 347 босқынмен келді, бұл олардың Канадаға қабылдануы туралы пікір қақтығысына әкелді, ол Канаданың соғыстан кейінгі босқындар саясатын қалыптастыруға көмектесті. 1950 жылдар иммиграцияның ең жоғары деңгейіне жеткен жылдар болды, олардың көп бөлігі итальяндық канадалықтар еді. 1950 жылдары иммиграциялық қосымша ғимаратына соғыстан кейінгі еуропалық иммиграцияның үлкен ағынын басқару үшін екі қабатты үлкен қосымша салынды. 1956 жылғы Венгрия көтерілісі 21-кеуденге босқындардың тағы бір тобын әкелді, бірақ осы толқынның бір бөлігі енді әуе көлігімен келді. 1960 жылдары реактивті ұшақтардың пайда болуына байланысты теңіз кемелерімен саяхаттаудың азаюы иммиграцияның әуежайларға көшуіне әкелді. 21-кеуденге кемелердің азайған санына байланысты терминал соңғы жылдары әуежайдың иммиграциялық кеңселерінен ағып келгендерді қабылдау үшін жиі пайдаланылды. Иммигранттардың соңғы үлкен тобы – 1970 жылы 21-кеуденге ауыстырылған 100 кубалық босқын еді, олардың босқындық талаптары қарастырылып жатқанда жайғастырылды. 21-кеуденге иммигранттарды әкелген соңғы кеме 1971 жылдың 30 наурызында келген SS Cristoforo Colombo болды. 21-кеуден 1971 жылдың 31 наурызында жабылды. 21-кеуден жабылғаннан кейін Галифаксқа иммигранттармен бірнеше кеме келді, бірақ оларды қалалық кеңседе жұмыс істейтін иммиграциялық қызметкерлер қабылдады.
Following the war brides, several major waves of immigrants arrived at Pier 21 beginning with the Displaced Person refugees from across Europe, including many Holocaust survivors. These refugees were followed by large numbers of post war economic immigrants from several European countries such as Britain, Italy, Germany and the Netherlands. One of the smallest ships to ever come to Pier 21, the former minesweeper arrived in 1948 packed with 347 refugees from the Baltic, triggering a controversy about their admittance to Canada which help shaped Canada's postwar refugee policies. The 1950s marked the peak years of immigration arrivals, many of which were Italian Canadians. A large two story addition was built onto the immigration annex building in the 1950s to handle the heavy traffic of postwar European immigration. The Hungarian Uprising in 1956 brought another group of refugees to Pier 21, although some from this wave were now arriving by aircraft. The decline in ocean liner travel due to the rise of jet airliner travel during the 1960s caused immigration to shift to airports. With few ships calling at Pier 21, the terminal was used more often in its final years to handle overflow from airport immigration offices. The last major group of immigrants were 100 Cuban refugees from the Gander International Airport who were transferred to Pier 21 in 1970 to be accommodated while their refugee claims were processed. The last ship to bring immigrants to Pier 21 was the SS Cristoforo Colombo on March 30, 1971. Pier 21 closed its doors on March 31, 1971. A few other ships arrived in Halifax with immigrants after Pier 21 closed, but they were received by immigration officials working out of a downtown office.
Иммиграциядан кейінгі пайдалану
1970 жылдан 1991 жылға дейін 21-ші келіштегі бұрынғы иммиграциялық нысанда кәсіби теңізшілерді даярлайтын Nova Scotia Nautical Institute орналасқан. 1990 жылдары бұл кеңістік суретшілерге студиялар мен шеберханалар ұсынды. Иммиграциялық қосымшаны кеден қызметкерлері және Галифакс портының полициясы пайдаланды. 1980 жылдары круиздік кемелер индустриясының дамуы 21-ші келіштегі кемежайларға ірі жолаушылар кемелерінің қайта оралуына әкелді, бірақ тек қысқа демалыс сапарлары үшін. 20 және 22-ші сарайлардағы бұрынғы иммиграциялық терминалдар кезең-кезеңмен круиздік кемелердің жолаушыларын күтіп қабылдау және сауда орындарына айналдырылды. 1997 жылдың 22 қыркүйегінде 21-ші келіс, Канаданың тарихи орындары мен ескерткіштер кеңесінің ұсынысы бойынша, Канаданың ұлттық тарихи орны мәртебесіне ие болды, себебі бұл нысанның 20-ғасырдағы Канадаға иммиграциядағы маңызды рөлі және Канададағы соңғы сақталған теңіз порты иммиграциялық мекемесі болды. Pier 21 қоғамы 1999 жылы бұрынғы иммиграциялық нысанның бір бөлігінде ақпараттық орталық ашты. 2010 жылы қоғам 21-ші келістегі Канадалық иммиграция мұражайына айналып, бұрынғы иммиграциялық нысанның кеңейтілген бөлігін иеленді. 2011 жылы Новая Шотландия өнер және дизайн колледжінің теңіз порты кампусы 21-ші келістің бұрынғы медициналық, күзету және тұру бөлігін иеленді. 2006 жылдың мамыр айында Garrison сыра қайнату компаниясы иммиграциялық ғимараттың үлкен бөлігін жалға алды. Иммиграциялық қосымшаның қалған бөлігінде түрлі-түрлі сауда дүкендері, сондай-ақ суретшілер мен сәулетшілердің студиялары мен мәдени ұйымдар орналасқан. 2005 жылдың соңында Pier 21-дің Кэрри Энн Смит және вице-адмирал Дункан "Дасти" Миллер ғимараттың шатырларынан алты ішекті ұлт жобасына ағаш сыйлады. Бұл материалдың бір бөлігі қазір жобаның жүрегі – Voyageur гитарасының ішкі жағындағы X-тұғыршасын құрайды.
From the 1970s until 1991, the former immigration facility at Pier 21 housed the Nova Scotia Nautical Institute, a training facility for professional mariners. During the 1990s, the space provided studio and workshop space for artists. The Immigration annex was used by customs officials and the Halifax port's police. The growth of the cruise ship industry in the 1980s led to the return of large passenger ships to the Pier 21 wharves, however only for short recreational visits. Some of the former immigration terminal areas in Shed 20 and 22 was converted in stages to cruise ship passenger reception and retail spaces. On September 22, 1997, the Pier 21 facility was designated a National Historic Site of Canada on the recommendation of the Historic Sites and Monuments Board of Canada because of the facility's major role in 20th century immigration in Canada and because it is the last surviving seaport immigration facility in Canada. The Pier 21 Society opened an interpretive centre in part of the former immigration facility in 1999. The society became the Canadian Museum of Immigration at Pier 21 in 2010, and occupied an expanded portion of the former immigration facility. The Nova Scotia College of Art and Design's seaport campus took over Pier 21's former medical, detention and accommodation wing in 2011. The Garrison brewing company leased a large portion of the immigration annex building in May 2006. A variety of retail shops as well as artists' and architects' studios and cultural organizations occupy the remainder of the immigration annex. In late 2005, Pier 21's Carrie Anne Smith and Vice Admiral Duncan "Dusty" Miller contributed wood from the building's rafters to the Six String Nation project. Part of that material now forms the X brace on the interior of Voyageur, the guitar at the heart of the project.