Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Прогрессивті еңбек партиясы (PLP) – Бермудадағы екі саяси партияның бірі. 2017 жылдың 18 шілдесінде өткен жалпы сайлауда партия Бермуда Ассамблеясының 36 орынның 24-ін жеңіп, үкіметтік партияға айналды. Партия 1963 жылы құрылған, Бермудадағы алғашқы саяси партия және қазірге дейін қызмет етіп келе жатқан ең көне партия. Ол 1998 жылдан 2012 жылға дейін және қайта 2017 жылдан бері үкімет құрды.
The Progressive Labour Party (PLP) is one of the two political parties in Bermuda. At the 18 July 2017 general election, the party won 24 of the 36 seats in the Bermudian House of Assembly to become the governing party. The party was founded in 1963, the first political party in Bermuda, and the oldest still active. It formed government from 1998 to 2012, and again since 2017.
Құрылу
Прогрессивті лейбористік партия 1963 жылы Уилфред Мозе Аллен, Хью Рио Ричардсон, Альберт Питер Смит, Эдвард ДеЖен, Уолтер Н. Х. Робинсон, Остин Уилсон және Дилтон Кэнн құрған. Бұл жеті адам бұрын Ричардсонның гаражында кездесіп, 1963 жылдың 10 ақпанында Гамильтондағы Робинсон кеңсесінде PLP-нің алғашқы ресми отырысын өткізген. Партия құрылғаннан кейін үш ай өткен соң 1963 жылғы сайлауға қатысты. Жұмысшы табына үндеген алғашқы сайлау бағдарламасы әділ салық салуды, нәсілдік дискриминацияны жоюды, экономикалық теңдік пен әлеуметтік қамтамасыздандыру бағдарламаларын, сондай-ақ тұрғын үй, білім беру және сайлау реформаларын талап етті. Партия 36 палатадан тоғыз орынды жеңіп алды. PLP-нің парламенттегі алты сәтті мүшесі: Арнольд А. Фрэнсис (партия басшысы), Уолтер Н. Х. Робинсон (басшының орынбасары), Лоис Браун Эванс (Бермуданың парламенттегі алғашқы қара нәсілді әйел депутаты), Рассел Дизмонт, Сесил Кларк және Дороти Томпсон. Бермуда 1968 жылы алғашқы конституциясын қабылдады, ал сайлау 1968 жылдың 22 мамырында өтті. Сайлауда партия 1964 жылы құрылған консервативті Біріккен Бермуда партиясына қарсы тұрып, 40 орынның 10-ын ғана жеңіп, жеңіліске ұшырады. Сайлау кезінде партия басшысы Уолтер Робинсон өз сайлау округінде жеңіліске ұшырады, ал Лоис Браун Эванс партия басшысы болды, сонымен қатар Британ одақтастығындағы алғашқы әйел оппозиция басшысы атанды. Келесі сайлауларда PLP орын санын бірте-бірте арттырды. 1972 жылғы жалпы сайлауда PLP халық дауысының үлесі 33%-дан 38%-ға дейін өсті. Партия барлық сайлау округтерінде бақ сынады. Уолтер Робинсон сәтті қайта сайланғаннан кейін Лоис Браун Эванс партия басшылығын оған қайтарды. Партия палатада он орын сақтап қалды. 1976 жылдың сәуір айында Робинсон белсенді саясаттан шығып, кейіннен Пюсен судьясы болды, ал Браун Эванс екінші рет партия басшысы және оппозиция басшысы болды. 1980 жылғы жалпы сайлауда партия 40 үміткерді тікелей ұсынды, 18 орын жеңіп, дауыстардың 46%-ын алды, үкімет құру үшін қажетті орын санын үштен кем алды. 1983 жылға дейін тұрақты даму байқалды, содан кейін айқын төмендеу басталды. 1983 жылы партия кезектен тыс жалпы сайлауға қатысуға мәжбүр болды. Партия тағы да 40 үміткерді тікелей ұсынды, барлық орынға үміткер болды. Бұл сайлауда PLP төрт орыннан айырылып, дауыстардың 43,4%-ын ғана алды. 1985 жылдың қараша айында тағы бір кезектен тыс жалпы сайлау жарияланды. Шағын, бірақ нығайып келе жатқан PLP 20 сайлау округінің 18-іне қатысып, 30 үміткерді тікелей ұсынды. Партияның ішіндегі ветеран парламентарий Гилберт Даррелл басқаратын топ пен партия басшысы Лоис Браун Эвансқа адал жандар арасындағы қақтығыстың салдарынан партия бөлініске ұшырады. Бұл бөлініс партиядан бір топтың шығарылуына әкелді. Партияның бөлінуі сайлаушыларға әсер етті, нәтижесінде партия орын санын одан әрі жоғалтып, дауыстардың 31%-ын ғана алды. Партия жеті орынға ие болды. Лоис Браун Эванс партия басшысы лауазымынан кетті. Сайлаудан кейін 72 сағат өткен соң өткен арнайы делегаттар конференциясында партияның орынбасары Л. Фредерик Уэйд, Уолтер Робертс жаңа орынбасар ретінде PLP-нің төртінші партия басшысы болды. Уэйд партияны қайта құру және өткен сайлаудағы кері дамуды тоқтатуға міндеттенді. 1989 жылғы жалпы сайлауға жаңарып келген PLP дайын болды. Партия барлық 20 сайлау округінде бақ сынап, сегіз орынды жеңіп алды, PLP өкілдерінің санын 15-ке дейін көбейтіп, дауыстардың 37%-ын алды. Партияның қайта құру процесі жалғасты, партия қолдаушыларының сенімін қайтарып, сайлаушылармен жаңа байланыстар орнатты. Уэйд сонымен қатар бизнес-қоғамдастықпен жақын қарым-қатынас орнатуға кірісті. 1993 жылдың қазан айында өткен 1993 жылғы жалпы сайлауда Уэйд жақсы дайындалған PLP-ға жетекшілік етті. Партия барлық 20 сайлау округінде бақ сынап, үш орын жеңіп, PLP өкілдерінің санын 18-ге дейін көбейтті. Сайлауда партия тағы да жеңіске жетуге жақын келді, дауыстардың 46,7%-ын алды.
The Progressive Labour Party was founded in 1963 by Wilfred Mose Allen, Hugh Ryo Richardson, Albert Peter Smith, Edward DeJean, Walter N. H. Robinson, Austin Wilson and Dilton C. Cann. These seven had earlier met in Richardson's garage, before holding the first formal meeting of the PLP on 10 February 1963 in Robinson's office in Hamilton. The party contested the 1963 election just three months after its formation. Appealing to working class voters, the first election platform called for equitable taxation, an end to racial discrimination, economic parity and welfare programs, as well as housing, educational and electoral reform. The party contested nine of the 36 House of Assembly seats. The PLP's six successful members of parliament were Arnold A. Francis (Party Leader), Walter N. H. Robinson (Deputy Leader), Lois Browne Evans (Bermuda's first black elected woman Member of Parliament), Russell Dismont, Cecil Clarke and Dorothy Thompson. Bermuda received its first constitution in 1968, and an election was called on 22 May 1968. In the election, the party was soundly defeated winning only 10 of 40 seats by the conservative United Bermuda Party which was founded in 1964. During the election, the party's leader, Walter Robinson, was defeated in his constituency and Lois Browne Evans became party leader, the first female opposition leader in the British Commonwealth. In subsequent elections, the PLP slowly increased its seat numbers. At the 1972 general election, the PLP increased its share of the popular vote from 33% to 38%. The party again contested every constituency. With the successful re election of Walter Robinson, Lois Browne Evans yielded the leadership of the party back to him. The party retained ten seats in the House. In April 1976, Robinson retired from active politics, later becoming a Puisne Judge, and Browne Evans became the Party Leader for the second time as well as the Opposition Leader. In the 1980 general election, the party ran 40 candidates and won 18 seats and 46% of the votes, just three short of the number needed to form government. There was steady progress until 1983, when a noticeable slide began. In 1983, the party had to fight a snap general election. Once again, the party ran 40 candidates, contesting every seat. The PLP lost four seats in this election, gaining only 43.4% of the votes. Another snap general election was called in November 1985. A small, but determined PLP contested 18 of the 20 constituencies, fielding 30 candidates. The party had been gripped in the legacy of a severe split between a group led by veteran parliamentarian Gilbert Darrell and those loyal to Party Leader Lois Browne Evans. This division resulted in a group being expelled from the party. The party split had affected the electorate which was reflected in the party's further loss of seats and only 31% of the votes. The party won only seven seats. Lois Browne Evans stepped down as Party Leader. At the special Delegates Conference, convened 72 hours after the election, Deputy Leader, L. Frederick Wade became the PLP's fourth Party Leader with Walter Roberts as the new Deputy Leader. Wade, committed the party to a period of rebuilding and the reversal experienced in the previous elections. A rejuvenated PLP was ready for the general election of 1989. The party contested all 20 constituencies and regained eight seats to increase the number of PLP representatives to 15 and an increase of 37% of the votes cast. The process of rebuilding continued with the party regaining the confidence of its supporters and building new bridges with the electorate. Wade also began making inroads with the business community. At the 1993 general election, called for October 1993, Wade led a well prepared PLP. The Party contested all 20 constituencies and gained three seats to increase the number of PLP representatives to 18. In the election the party once again approached the threshold of victory with 46.7% of the votes cast.