Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс химигі (1709–1782)
German chemist (1709–1782)
Андреас Сигизмунд Маргграф (3 наурыз 1709 – 7 тамыз 1782) – Берлин қаласынан шыққан неміс химигі, сол кездегі Бранденбург маргравиясының астанасы, және аналитикалық химияның негізін қалаушылардың бірі. 1746 жылы каламинді және көміртекті қыздыру арқылы мырышты бөліп алды. Маргграф бұл процесті бірінші болып жасағанмен, оны мұқият сипаттап, оның негізгі теориясын жасағандықтан оған авторлық құқығы берілді. 1747 жылы Маргграф қызылшадан қант табылып, оны спирт арқылы бөліп алу әдісін ойлап тапқанын жариялады. Кейін оның шәкірті Франц Ашарт қантты таза күйде алудың тиімді өндірістік әдісін жасады.
Andreas Sigismund Marggraf (; 3 March 1709 – 7 August 1782) was a German chemist from Berlin, then capital of the Margraviate of Brandenburg, and a pioneer of analytical chemistry. He isolated zinc in 1746 by heating calamine and carbon. Though he was not the first to do so, Marggraf is credited with carefully describing the process and establishing its basic theory. In 1747, Marggraf announced his discovery of sugar in beets and devised a method using alcohol to extract it. His student Franz Achard later devised an economical industrial method to extract the sugar in its pure form.
Өмір
Андреас Сигизмунд Маргграф – Берлинде дәріханасы болған және Collegium Medico Chirurgicum (медициналық/хирургиялық мектеп) оқыған фармацевт Хеннинг Кристиан Маргграфтың (1680–1754) ұлы. Маргграф фармацевтикалық және медициналық іспен ерте танысып, 1725 жылы медицина мектебінде оқуға түсті. Ол Берлинде Каспар Нойманмен бірге оқыды, Франкфурт-на-Майне және Страсбург сияқты басқа қалалардағы дәріханаларды аралады, сондай-ақ Галле университетінде лекциялар тыңдады. Әкесінің дәріханасында жұмыс істей отырып, ол химияға ден қойды. Кейінірек ол Societät der Wissenschaften ұйымын Akademie der Wissenschaften (Пруссия ғылым академиясы) ретінде қайта ұйымдастыруға көмектесті және 1760 жылы физика бөлімінің директоры болды. 1774 жылы инсульт алғаннан кейін, ол 1781 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Академияның зертханаларында жұмысын жалғастырды.
Andreas Sigismund Marggraf was the son of the pharmacist Henning Christian Marggraf (1680–1754), who owned a pharmacy in Berlin and lectured at the Collegium Medico Chirurgicum (medical/surgical school). Marggraf came in contact with the pharmaceutical and medical business early and started studying at the medical school in 1725. He studied with Caspar Neumann in Berlin, visited pharmacies in other cities, including Frankfurt am Main and Strasbourg and attended lectures at the University of Halle. He worked in his father's pharmacy and focused his work on chemistry. In later life he helped to reorganize the Societät der Wissenschaften into the Akademie der Wissenschaften (Prussian Academy of Science) and became the director of the physics section in 1760. In 1774 he had a stroke, and continued working at the laboratories of the Akademie until his retirement in 1781.
Ғылыми жұмыс
Маргграф эксперименталды химияға бірнеше жаңа әдістерді енгізді. Ол темірді анықтау үшін Пруссия көк реакциясы сияқты талдау үшін тұнбалау әдістерін қолданды. Маргграфтың бейорганикалық химиядағы маңызды жұмыстарына зәрден фосфор өндіруді жақсарту, өсімдік күліндегі сілтілі металл тұздарын анықтау және оларды жалындық сынақ арқылы сәйкестендіру кірді. 1762 жылғы еңбегінен бұрын, (ал)химиктер калий мен натрий тұздарын жүйелі түрде ажыратпаған. Ол кезде тек қана қант құрамындағы қантты қызылшадан алу, Еуропадағы қант өнеркәсібінің және әлемдегі қазіргі заманғы қант өнеркәсібінің бастауы болды. Маргграф өзінің жаңалықтарының экономикалық маңыздылығын түсінсе де, оны іске асырмады. Маргграфтың шәкірті Франц Ашард осы жұмысты аяқтап, қант қызылшасынан қантты экономикалық жолмен алу әдісін жасады. Маргграфтың басқа да шәкірттеріне Иоганн Готлоб Леманн, Франц Карл Ашард, сондай-ақ, мүмкін, Валентин Роза ескісі және Мартин Генрих Клапрот кірді. Рай 1671 жылы құмырсқа қышқылын ашқан деп есептелсе де, Равен, Чарльз Э. 1942. Джон Рей, табиғатты зерттеуші: өмірі мен еңбектері. Кембридж. >
Marggraf introduced several new methods into experimental chemistry. He used precipitation methods for analysis, such as the Prussian blue reaction for the detection of iron. Marggraf's major work in inorganic chemistry included the improved production of phosphorus from urine and the detection of alkali metal salts in plant ash and their identification by flame test. Before his 1762 work, (al)chemists didn't systematically distinguish between potassium and sodium salts. His extraction of sugar from beets, which was then only available from sugarcane, was the starting point for the sugar industry in Europe, and the modern sugar industry in the world. Although Marggraf recognized the economic impact of his discovery, he did not pursue it. Marggraf's student Franz Achard, completed the work and developed an economic extraction method for sugar from sugar beet. Other students of Marggraf included Johann Gottlob Lehmann, Franz Carl Achard and probably Valentin Rose the Elder and Martin Heinrich Klaproth. Although ray is portraied to be the discoverer of formic acid in 1671 Raven, Charles E. 1942. John Ray, naturalist: his life and works. Cambridge. >
Мырыш оқшаулау
Маргграф 1746 жылы мыс қолданбастан жабық ыдыста каламин мен көміртек қоспасын қыздырып, мырышты бөліп алған. Ол бұл процесті Англияда 1738–1740 жылдары Уильям Чемпион және 1742 жыл шамасында Швецияда Антон фон Сваб әзірлегенін (және патенттегенін) білмеді. Дегенмен, Маргграф процесті толыққанды сипаттап, оның негізгі теориясын жасады, сондықтан оған мырышты бөліп алу еңбегі жиі жатқызылады. Бұл тәсіл 1752 жылға қарай коммерциялық тұрғыдан пайдалы болды.
Marggraf had isolated zinc in 1746 by heating a mixture of calamine and carbon in a closed vessel without copper. He was unaware that the same process had been developed (and patented) by William Champion in England around 1738–1740 and by Anton von Swab in Sweden around 1742. However, Marggraf described the process in great detail and established its basic theory, for which he is often credited with isolation of zinc. This procedure became commercially practical by 1752.