Кіріспе

Артуро Перес Реверте романдары. «Капитан Алатрист» (lang es) – испандық жазушы Артуро Перес Ревертенің романдарынан тұратын цикл. Онда 17 ғасырда өмір сүрген испан сарбазы және өкілдің басынан өткен оқиғалар баяндалады.

Сериялар

El capitán Alatriste (Капитан Алатрист, 1996): 1623 жылы Диего Алатрист пен итальяндық жалдамалы қылышбаз Гуальтеррио Малатестаға екі құпия маскалы тұлға Мадридтегі белгісіз ағылшын қонақтарын өлтіру үшін ақы төлейді. Испанияның Берген-оп-Зумды қоршауы күйрегені туралы хабар қалаға жеткен кезде осы оқиға орын алады. Limpieza de sangre (Қан тазалығы, 1997): Мадрид, 1623. Шіркеу алдында өлтірілген әйелдің денесі табылады. Кейін Квеведо монастырға мәжбүрлеп жіберілген қызды құтқару үшін Алатристен көмек сұрайды; ал осы уақытта Алатристің жас шәкірті Иниго Балбоа патшайымның жас қызметшісі Анжелика де Алкезарға деген құмарлығын күшейтеді. Романның атауы Конверсолардан талап етілетін "қан тазалығына" сілтеме жасайды. El sol de Breda (Бреданың үстіндегі күн, 1998): Испан Нидерландысы, 1624–1625. Алатрист пен Иниго испан армиясына қосылып, голланд көтерілісшілеріне қарсы соғысқа қатысады, әсіресе Бреда қоршауында. El oro del Rey (Патшаның алтыны, 2000): Севилья, 1626. Фландрия соғысына қатысқаннан кейін Алатрист пен Иниго Испанияға оралады, онда олар Индиядан жаңа келген контрабандалық алтынға толы испандық қазына кемесіне қатысты бір оқиғаға тартылады. El caballero del jubón amarillo (Сары дублеткадағы кавалер, 2003): Мадридке оралған Алатрист әйгілі актриса Мария де Кастромен қарым-қатынас бастайды. Бірақ ол оның махаббаты үшін жаңа интригалар арасында бәсекелес таппайды. Corsarios de Levante (Леванттың қарақшылары, 2006): Алатрист пен Иниго Жерорта теңізінің жағалауында түрлі оқиғалар басынан өтеді, Оңтүстік Испаниядан Түркияға дейін барбарийлік қарақшылармен күреседі. El puente de los asesinos (Қаскөйлер көпірі, 2011) Алатрист пен Иниго Венециядағы Венецияның дожына төңкеріс жасау мақсатымен жүргізілген әрекетке қатысуға міндеттеледі. 2006 жылдың желтоқсанында Corsarios de Levante кітабының мұқабасында El puente de los asesinos, La venganza de Alquézar және Misión en París романдары жоспарланғаны айтылған. 2020 жылға дейін тек El puente de los asesinos жарық көрді.

Бейімделулер

Сериалға негізделген "Алатрист" атты фильм 2006 жылдың 1 қыркүйегінде шықты, режиссері Агустин Диас Янес, ал басты рөлді Вигго Мортенсен ойнады. Перес Реверте оның жасөспірім қызы Карлотаның тарихи испан Алтын ғасырына арналған мектеп оқулығында жеткілікті мәлімет болмағандықтан осы сериалды жазуға шабыттанды. Ол Карлотаға өзі үшін құжаттар жинауды тапсырды (сондықтан ол бірінші романның қосымша авторы ретінде көрсетілген) және оқиғаларды дамытты. Перес Реверте көптеген романда жазатын авторлардың, әсіресе 19 ғасырдың Александр Дюма мен оның Д’Артаньян романдары сияқты авторлардың шығармаларынан әсер алады. Сонымен қатар, ол соғыс тілшісі ретіндегі тәжірибесінің қараңғы атмосферасын қолданады. Осы кезеңге орталықтанғандықтан, ол сол кезде кеңінен оқылған және бағаланған авторларға (Лопе де Вега және Мигель де Сервантес сияқты) және суретшілерге (Диего Веласкес сияқты) сілтемелер енгізе алады, бұл испан тарихындағы ең маңызды кезеңдердің бірі. Ол Испанияны және испандықтарды барлық ірі еуропалық державалармен соғысқан, бірақ батырлық пен ар-намыс таныта білген біртұтас халық ретінде бейнелейді. 2014 жылы Telecinco телеканалы Энрике Урбизудің режиссерлік еткен және Атор Лунаның басты рөлде ойнаған "Алатрист" телесериалын шығарды.

Басты кейіпкерлер тізімі

Капитан Диего Алатристе и Тенорио (1582–1643?), леондық сарбаз, 13 жасынан бері. Ресми капитан болмаған, бірақ нақты капитаны қаза тапқанда бірлікке уақытша басшылық етуге мәжбүр болғанда осы лақап атын алған. Бейбіт уақытта Мадридте жалдамалы қылышкер ретінде тіршілік етеді. Француздарға қарсы Рокрой шайқасындағы қазасы "Патшаның алтыны" романындағы алдын ала көріністе еске алынады. Оның есімі Перес Ревертенің мексикалық баспашысы және досы Сеалтиел Алатристеден, сондай-ақ Диегоның әкесінің әкесі болған аңызды Дон Хуан Тенориодан алынған, қан тазалығы бойынша. Иниго Балбоа и Агирре (1610–?), Алатристенің жас баск жауынгері. Ол Алатристің ескі досы және серігі болған Лоп Балбоаның ұлы. Иниго – кітаптардың әрқайсысының бірінші тұлғадағы баяндаушысы. Анжелика де Алькесар (шамамен 1611–1640), королева сарайындағы арагондық әйел, Луис де Алькезардың қызы. Дюманың Милади де Винтерінен шабыттанған. Ол әзіл немесе ирония ретінде Алатристе есімін дұрыс айтпай, капитанды "Батристе", "эль-тристе" (қапаланған адам) немесе басқа да түрлендірулермен атайды. Кішкентай кезінде жетім қалған ол әкесінің інісі Луис де Алькезар тәрбиесіне алынып, білім алған. Патша сарайында таныстырылғаннан кейін королеваның серігі болды. 1623 жылы танысқан Иниго Балбоамен құмарлық пен жеккөрушілікке толы қарым-қатынаста. Ол әдемі болғандықтан, тіпті екінші кітапта (12 жасында) Алатриске жалаңаш қолымен шабуыл жасауға тырысады; тіпті соғыс ардагері Алатристе де бұл оны алаңдатады, бірақ ол одан қашып құтыла алады. Оның Инигомен қарым-қатынасы 1630–1634 жылдары шарына жетеді, ол алдын ала көріністе оның өміріне қастандық жасағанда оны өлтіретінін айтады. Көпке танымал сұлулығымен, оны 1635 жылы Диего Веласкес бейнелейді. Луис де Алькесар (шамамен 1570–?), арагондық тегі бар патша хатшысы. Сарагосада құқық танымын зерттейді және Арагон астанасындағы патшалық аудиторияның кеңсесінде қызметін бастайды. Әкімшілікте жылдам өрлеп, 1610 жылы Арагон кеңесіне кіреді. Оливарес графының қолдауымен 1623 жылы патша хатшысы лауазымына ие болады. Сол жылы ол екі ағылшынның оқиғасы кезінде Диего Алатристемен кездеседі, онда патша хатшысы инквизитор Фрай Эмилио Боканеграның радикалдық фракциясымен, орташа Оливареске қарсы бірігеді. Сол кезден бастап ол Алатристенің жауы болып табылады, оны бірнеше рет семсерші Гальтеррио Малатеста арқылы жоюға тырысады. Франсиско де Кеведо (1580–1645), сол кезеңнің танымал, талантты және ирониялы ақыны және Алатристің досы. Гуальтеррио Малатеста, Палермодан шыққан итальяндық қылышкер. Ол бірінші кітапта Диего Алатристенің қарсыласы болып табылады және төртінші кітапқа дейін солай болып қалады. Ол жалдамалы қылышкер ретінде мансабын туған қаласында бастайды, ол кезде Испания империясының бөлігі болды. Ол Мадридке көшіп келеді, онда еркін қызметкер ретінде жұмыс істегеннен кейін Луис де Алькезардың қызметіне кіреді. Екі ағылшынға шабуыл кезінде Диего Алатристемен болған даудан кейін ол Алатристің жауына айналады. Ол екінші, төртінші және бесінші кітаптарда кездеседі. "El caballero del jubón amarillo" романында ол Испания королі Филипп IV-ті өлтіруге тырысқаны үшін тұтқындалады. Жетінші кітапта "El puente de los asesinos" ол Диего Алатристемен бірге Венецияда құпия миссияға қатысуға келісіммен бостандық алады, бұл олардың қарым-қатынасын жақсартады, бірақ соңғы жекпе-жек тең аяқталады, олар бірге кетуге мәжбүр болады. Эмилио Боканегра, доминикан монахы және Инквизицияның қасиетті трибуналының президенті. Ол Оливарес графының саясатына қарсы, әсіресе португалдық еврейлердің банкирлерімен қарым-қатынасына қатысты, олардың жобаларын қиындатуға тырысады, еретиктер мен еврейлерге қарсы инквизициялық қуғын-сүргін күшейеді. Диего Алатристің өлімге душар болған жауы, өйткені ол екі ағылшынды өлтіру туралы нұсқауларын орындамайды, ол Алатриске қарсы бірнеше жоспар құрды. Сидониялық Альваро Луис Гонзага де ла Марка и Альварес (Алваро де ла Марка), Гуадалмединаның екінші графы, Испанияның Грандеесі. Жауынгер және ақын, ол берберлік қарақшыларға қарсы науқандарға қатысады; 1613–1615 жылдары, Керкен апатында (1614 жылы) қаза табады, оны Диего Алатрист құтқарады, кейіннен олармен жақын достық қарым-қатынас орнады, бірақ олардың әлеуметтік жағдайының айырмашылығын сезінеді. Ол сотта аристократ ретінде жарқырап, ақын ретінде атақ алады. Ол Франсиско де Кеведоны қатты құрметтейді, бірақ Гонгораға көбірек жақын, оның қорғаушысы болады, олардың ұлы қорғаушысы, Вильямедиана графы 1622 жылы өлтірілгеннен кейін. Мартин Сальданья, бұрынғы сарбаз және Алатристің серігі, қазір Мадридтегі алгуасильдердің лейтенанты ("кезеңнің полициясы"). Лоп Балбоа (шамамен 1575–1621), Алатристің бұрынғы серігі және Иниго Балбоаның әкесі. Мария де Кастро, Мадридтен шыққан танымал актриса. Каридад ла Лебрихана, Алатристің әйелі және "Түрік тавернасының" иесі, Алатристің Мадридтегі негізгі тұрағы. Лебрихада (Севилья провинциясында) туған ол шамамен 1608 жылы астанаға көшіп келді, онда ол алты жылға жуық актриса болып жұмыс істеді. Ол кейін (шамамен 1620 жылы) Хуэртас көшесіндегі бордельде жұмыс істеді, содан кейін өзінің үнемдеген ақшасымен Толедо және Аркабуз көшелерінің бұрышындағы "Түрік тавернасын" сатып алды, Пласа Майордан шамамен 350 метр қашықтықта. Тавернада тамақтандырудан басқа, бөлмелер де жалға берілді, олардың бірінде Алатристе мен Иниго Балбоа Мадридте болғанда тұрды. Амбросио Спинола (1569–1630), испан басшылығымен геноялық әскери қолбасшы және Миланның губернаторы. Гуриатто (?–1634): Ораннан шыққан мұңдық тайпасының мүшесі, ол 'Корсариос де Леванте' кітабында Алатристе және басқалармен бірге крещениеден өткеннен кейін 'Гуриатто' аталды. Оның нағыз аты – Аиша Бен Гуриат, Бени Баррани тайпасынан. Гаспар де Гусман, Оливарес графы (1587–1645), король Филипп IV-нің бас министрі және корольден кейін Испаниядағы ең қуатты адам. 1643 жылға қарай Испанияға келген апаттармен Оливарес графы қызметтен босатылды. Испания королі Филипп IV (1605–1665) ақылды болған, бірақ мемлекеттік істерге қызығушылық танытпады, олар 1643 жылға дейін Оливарес графы басқарды. Оның билігінде Испания саяси және экономикалық тұрғыдан құлдырауын жалғастырды. Феликс Лопе де Вега и Карпио (1562–1635), танымал испан жазушысы. Диего Родригес де Сильва и Веласкес (1599–1660), танымал испан суретшісі (бірінші романдар кезінде әлі де толыққанды орнықпаған). Веласкестің сарайында болуының арқасында Филипп IV, шамасы, тарихта ең көп суреттелген монархтардың бірі болды.