Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Brecon Cathedral (Eglwys Gadeiriol Aberhonddu) – Уэльстегі шіркеудегі Суонси және Брекон епархиясының соборы және Суонси және Брекон епископтарының резиденциясы. Бұрын Брекон монастырының шіркеуі, кейіннен Жаңалықшы Сент-Джонның приход шіркеуі болған. 1920 жылы Уэльстегі шіркеудің мемлекеттен бөлінуінен және 1923 жылы епархия құрылуынан кейін Брекон соборы мәртебесіне ие болды.
Brecon Cathedral (Eglwys Gadeiriol Aberhonddu), in the town of Brecon, Powys, is the cathedral of the Diocese of Swansea and Brecon in the Church in Wales and seat of the Bishop of Swansea and Brecon. Previously the church of Brecon Priory and then the Parish Church of St John the Evangelist, it became Brecon Cathedral following the disestablishment of the Church in Wales in 1920 and the creation of the diocese in 1923.
Тарих
Оның шіркеу ауласының ерекше дөңгелек пішініне байланысты, собор бұрынғы кельт шіркеуі орналасқан жерде салынған деп есептеледі, бірақ оның ізі қалмаған. 1093 жылы Брихиниог патшалығын бағындырған Норман рыцары Бернард де Нойфмарше бұйрығымен Сент-Джонға арналған жаңа шіркеу салынды. Ол шіркеуді өзінің ізбасарларының бірі, Батл аббаттығының монахы Роджерге сыйлады, ол бұл жерде Батлдың еншілес монастырын құрды. Бреконның алғашқы приоры Батлден келген Вальтер болды. Бернард де Нойфмарше монастырьға жер, құқықтар мен айналасындағы аймақтан алынатын оннан бір бөлікті (түлік) берді, ал ол қайтыс болғаннан кейін, ол Херефорд графына өтті, осылайша оның гүлденуіне мүмкіндік берді. Шіркеу шамамен 1215 жылы, Иоанн патшаның тұсында готикалық стильде қайта салынды және кеңейтілді. Орта ғасырларда шіркеу Киелі Род немесе Киелі Крест шіркеуі деп белгілі болды, себебі оның иелігінде үлкен "алтын род" болды, ол 16 ғасырда монастырлардың таратылуына дейін қажылықтың және құрметтің нысаны болды. Оның қара күйелі шатыры 1237-1267 жылдар аралығында салынды. 1538 жылы приор зейнетке шықты, ал приория шіркеуі приход шіркеуіне айналды. Айналасындағы ғимараттардың кейбіреулері тұрмыстық мақсаттарға бейімделді, ал монастырлар сияқты басқалары шіруге тасталды және кейіннен бұзылды. 19 ғасырға қарай шіркеу жарамсыз күйде болды және тек негізгі бөлігі ғана пайдаланылды. 1836 жылы қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді, бірақ шіркеудің толыққанды жөндеу жұмыстары 1860 жылдары ғана басталды. 1914 жылы мұнара нығайтылды. Соңғы жылдары собор маңындағы кейбір ғимараттар діни орталыққа, мұражай орталығына және көрмеге, сондай-ақ дүкенге және "Сағаттар" мейрамханасына айналдырылды. Қырым соғысында Виктория кресімен марапатталған Чарльз Ламли (1824–1858) собордың зиратында жерленген.
Because of the characteristic round shape of its churchyard, the cathedral is thought to be on the site of an earlier Celtic church, of which no trace remains. A new church, dedicated to St. John, was built on the orders of Bernard de Neufmarché, the Norman knight who conquered the kingdom of Brycheiniog in 1093. He gave the church to one of his followers, Roger, a monk from Battle Abbey, who founded a priory on the site as a daughter house of Battle. The first prior at Brecon was Walter, another monk from Battle. Bernard de Neufmarché also endowed the priory with lands, rights and tithes from the surrounding area, and, after his death, it passed to the Earls of Hereford, so giving it greater prosperity. The church was rebuilt and extended in the Gothic style in about 1215, during the reign of King John. In the Middle Ages, the church was known as the church of Holy Rood or Holy Cross, because it owned a great "golden rood" which was an object of pilgrimage and veneration until it was destroyed in the Dissolution of the Monasteries in the 16th century. The smoke blackened roof of its hall was built between 1237 and 1267. In 1538 the Prior was pensioned off, and the priory church became the parish church. Some of the surrounding buildings were adapted for secular use; and others, such as the cloisters, were left to decay and later demolished. By the 19th century, the church was in poor repair and only the nave was in use. Some restoration took place in 1836, but major renovation of the church did not start until the 1860s. The tower was strengthened in 1914. In recent years, some of the buildings in the cathedral close have been converted into a diocesan centre, a heritage centre and exhibition, as well as a shop and "the Hours" restaurant. Charles Lumley (1824–1858), awarded the Victoria Cross during the Crimean War, was buried in the cathedral churchyard.
Органисттер
Құбырлы органның сипаттамасын Ұлттық Құбырлы орган тізілімінен табуға болады.
A specification of the pipe organ can be found on the National Pipe Organ Register.
Қоңыраулар
Он қоңырау бар, олар дәстүрлі толық айналым тәсілімен соғылады, ең ірі қоңыраудың салмағы 16 центнер.
There are ten bells, rung in the traditional full circle manner of ringing, the tenor weight being 16 cwt.