Кіріспе
Византиялық генерал Герман (Γερμανός; 550 жылы қайтыс болды) – Шығыс Рим империясының генералы, император Юстиниан I-нің (527–565 жылдары билеген) бас қолбасшыларының бірі. Герман – император Юстинианның туысы, сол арқылы билеуші династияның мүшесі болған. Ол Фракияда, Солтүстік Африкада және Персияға қарсы Шығыста қолбасшылық етті, сондай-ақ Византияның остготтарға қарсы соңғы жорығын басқаруға дайын тұрды. Екінші әйелі Матасунта арқылы готтардың Амаль әулетімен туыстық байланыс орнатқан және өте көрнекті қызметтер атқарғандықтан, Германның кенеттен қайтыс болуы император Юстинианның ықтимал мұрагері екенін көрсетеді.
Germanus (Γερμανός; died 550) was an Eastern Roman general, one of the leading commanders of Emperor Justinian I (r. 527–565). Germanus was Emperor Justinian's cousin, thus also a member of the ruling dynasty. He held commands in Thrace, North Africa, and the East against Persia, and was slated to command the final Byzantine expedition against the Ostrogoths. Having married into the Gothic Amal royal line through his second wife Matasuntha and a distinguished service record, at the time of his sudden death, he was considered the probable heir to Emperor Justinian.
Шығуы және ерте мансабы
Герман 505 жылға дейін дүниеге келген, император Юстин I (518-527) немересі, император Юстиниан I (527-565) туысы емес, көбінесе қате айтылады. Джорданның «Гетика» еңбегінде айтылғандай, Герман асыл римдік Аниций тайпасының ұрпағы болған. Дегенмен, оның байланысы қандай болғаны, егер бұл тек асыл тегін көрсету үшін қолданылған әдеби тәсіл болмаса, белгісіз. Теодор Моммсен оның анасы Аниция Юлиананың қызы болуы мүмкін деп болжады. Император Юстин I билігі тұсында ол жоғары лауазымға көтерілді (519 жылы Папа Хормиздасқа жолданған хатында ол vir illustris деп аталған), соңында Фракия бойынша әскери сардар (magister militum per Thraciae) болып тағайындалды. Осы қызметте ол Анттардың шапқыншылығына қарсы күшті жеңіс одісді. 536 жылы ол құрметті консул атағына және патриций дәрежесіне көтеріліп, әскери сардар (magister militum praesentalis) лауазымын иеленді. Сол жылы ол Солтүстік Африкаға Соломонның орнын басып, әскери қолбасшы болып жіберілді, оның міндеті Византия әскерлерінің Стоцас бастаған ірі көтерілісін басу болды. Ол келісімшілдік танытып, қарыздарын төлеу арқылы көтерілісшілердің көп бөлігін өз жағына тартты. Содан кейін ол 537 жылғы көктемде Скалас Ветерес шайқасында Стоцас басқарған қалған көтерілісшілерді жеңіп, әскер арасындағы тағы бір қастандықтарды (мысалы, Максиминге қатысты) жойып, тәртіпті қалпына келтіріп, жағдайды тұрақтандырды. Герман 539 жылы император Юстиниан тарапынан шақырылып қайтарылды, ал 540 жылы Сасанидтермен Лаз соғысы басталғанда Антиохияға жіберілді. Парсы әскерінен көп есе кем болғандықтан, ол Киликияға шегінді және сол жылы Антиохияның тонауын тоқтатуға тырысты. Келесі жылы Белисарий Шығыста қолбасшылыққа келгенде Герман Константинопольге оралды.
Артабанның қастандықтары
548 жылы ол император Юстинианның туыстарының ең ықпалдысы және оның мұрагері ретінде танылды, бірақ бұл ешқашан ресми түрде мойындалмады. Сол жылы императрица Феодораның қайтысы оның беделін одан әрі нығайтты, өйткені ол оны қатты жек көретін. Оның сарайдағы мәртебесі соншалықты жоғары болды, оған наразы болған генерал Артабан мен оның туысы Арсак император Юстинианды өлтіріп, оның орнына Германды тағайындау жоспарын жасады. Қастандықшылар Германның жоспарларына көнетінін ойлады, себебі ол император Юстинианның жақында қайтыс болған ағасы Бораидтың өсиетін реттеуге араласуына наразы болған еді. Бірінші болып олар өз ниеттерін Германның үлкен ұлы Юстинге жеткізді. Ол әкесіне хабарлап, ол экзубиторлардың командирі Марцеллмен кеңесті. Олардың мақсатын анықтау үшін Герман қастандықшылармен жеке кездесті, ал Марцеллдің сенімді көмекшісі Леонтий жақын жерде тығылып, сөздерін тыңдап отырды. Марцелл император Юстинианға хабарласты, қастандықшылар тұтқындалды, бірақ оларға ерекше кешірім жасалды. Бастапқыда Герман мен оның ұлдары да күдікке ілікті, бірақ Марцеллдің, сондай-ақ қолбасшылар Константиан мен Буздың куәліктері оларды тазалады.
Бас қолбасшы және өлім
Бұл арада Италиядағы готтар соғысы Византия империясы үшін нашар дамыды, готтар патшасы Тотила жартылай аралдың көп бөлігін Византия әскерінен қайтарып алды. 549 жылы император Юстиниан Германияның басшылығымен Италияға үлкен әскери экспедиция жіберуді шешті. Бірақ көп ұзамай ол ойын өзгертті және оның орнына патриций Либерийді тағайындады, содан кейін экспедицияны толығымен жойды. Алайда 550 жылы император Юстиниан Германды Италияға жорық жасайтын әскердің бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол Сердикада (қазіргі София, Болгария) өзінің базасын құрып, әскер жинауға кірісті. Прокопийдің сөзіне сүйенсек, оның даңқы соншалықты зор еді, византиялықтар да, варварлар да оның туына жиналды. Тіпті Салоникаға бет алған славян шабуылы да, Тракияда қолбасшылыққа тағайындалғандығы туралы хабарды естіген соң, Далмацияға бұрылған екен. Заманауи деректер бұл шешімнің, және үлкен дайындықтар туралы жаңалықтардың Италиядағы готтар мен олардың қатарындағы көптеген византиялықтарға әсер еткенін көрсетеді, олардың кейбіреулері оның келгеніне византиялықтарға адалдықпен қайта оралатындарын уәделеген хабарлар жіберді. Шамамен 525/530 жылдары туған Юстин 540 жылы консул болды, ал император Юстинианның билігінің соңында генерал болды. Юстиниан, генерал. Юстина, шамамен 527 жылы туған, 545 жылы генерал және бүлікші Виталианның немере інісі генерал Джонға үйленді. Матасунтамен жасаған кейінгі некесінен оның да Герман деп аталған ұлы дүниеге келді, ол әкесі қайтыс болғаннан кейін (550 жылдың соңы / 551 жылдың басы) туды. Ол туралы нақты ештеңе белгілі емес, бірақ оны император Морис (582–602 жылдары билеген) тұсындағы жетекші сенатор болған патриций Германмен салыстыруға болады, оның қызы Мористің үлкен ұлы Теодосийге үйленді. Майкл Уитби кіші Германды Тиберий II Константин мен Ино Анастасияның күйеу баласы Германмен теңестіреді.