Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Колдингэм – Шотландия шекарасындағы, Шотландияның оңтүстік-шығыс жағалауында, Эймуттан солтүстікке қарай орналасқан ауыл және приход.
Village and parish in Scotland
Coldingham is a village and parish in Scottish Borders, on Scotland's southeast coastline, north of Eyemouth.
Қауым
Қауым Ламмермуир ауданының шығысында орналасқан. Ол Бервикшир графтығындағы екінші ірі азаматтық приход, Лаудерден кейін. Солтүстік-батысында Солтүстік теңізі, шығысында Эймут приходы, оңтүстік-шығысында Айтон, оңтүстігінде Чирнсайд және Банкл, батысында Эбби Сент-Батанс және солтүстігінде Кокбернспатпен шектеседі. Колдингэм ауылынан басқа, приходта мына ауылдар бар: Бұл приход 1975 жылдан 1996 жылға дейін 1973 жылғы «Жергілікті басқару (Шотландия) заңы» бойынша бұрынғы Бервикшир шекаралық округінің құрамына кірді. Реформацияға дейін Колдингэм монастырымен байланысты және Бервикширдің шығыс жағалауы бойында созылған, «Колдингэмшир» деп белгілі нақтыланбаған юрисдикция болды. 15 ғасырға қарай, азаматтық басқару шіркеудің келісімімен біртіндеп үстемдікке ие болып келе жатқанына белгілі дәлелдер бар. 1406 жылы монастырьдің иелігі Дуглас графы Арчибальдқа тиесілі болды. 1414 жылы Дархэм преоры мен капелласы (приорияның рухани басшылары) граф Дугласты «жоғарғы сот судьясы» және Колдингэм үйі мен барониясының губернаторы етіп тағайындаған келісімге қол қойды. Колдингэм барониясы, оған Эймут және Колдингэм приходына жақын жерлер кірді, 17 және 18 ғасырларда юрисдикция ретінде сақталды. Приходтың үлкендігіне байланысты 1794 жылы приходтың ішкі немесе батыс бөлігі үшін қосымша капелла салынды. 1816 жылы аймақта жаңа магистральдық жол (қазіргі A1) ашылғаннан кейін Грантсхаус пен Рестон арасындағы байланыс жақсарды, нәтижесінде 1836 жылы екі ауылдың арасында, Хаундвудта шіркеу салу туралы шешім қабылданды. 1851 жылы Хаундвуд Колдингэмнің батыс бөлігі үшін шіркеулік приходқа айналды. Бұл приход қазір Айтонмен біріктірілген және Рестон (бұрынғы еркін шіркеу) мен Грантсхаустағы құдайға табыну орындары арқылы қызмет көрсетеді. 2015 жылы шіркеу крематорийге айналды. 1845 жылғы «Шотландиядағы Кедейлер туралы заң» бойынша приходтық кеңес құрылды. 1894 жылғы «Жергілікті басқару (Шотландия) заңымен» Колдингэм приходтық кеңесі құрылды, ол 1901 жылы Хаундвуд зиратын сатып алу және жақсарту сияқты кедейлерге көмек және түрлі қоғамдық жұмыстарды жүзеге асырды. Шотландиядағы азаматтық приходтар 1929 жылы жергілікті басқару бірліктері ретінде таратылды, бірақ кейіннен халық санағы және басқа мақсаттар үшін қолданылды. 1891 жылы Шекара комиссиясы Олдхэмстокс приходының бөлінген бөлігін, атап айтқанда Баттердинді Колдингэмге қостырды. Ол, аналық приходы Шығыс Лотианда болғанына қарамастан, Бервикширде орналасқан еді. 2011 жылғы мәліметтер бойынша халық саны 1919 адамды құрайды.
The parish lies in the east of the Lammermuir district. It is the second largest civil parish by area in Berwickshire county, after Lauder. It is bounded on the north west by the North Sea, on the east by the parish of Eyemouth, on the south east by Ayton on the south by Chirnside and Bunkle, on the west by Abbey St Bathans and on the north by Cockburnspath. Besides the village of Coldingham, the parish contains the villages of: It was included in the former Berwickshire District of Borders Region, by the Local Government (Scotland) Act 1973, from 1975 to 1996. Before the Reformation, a vaguely defined jurisdiction known as Coldinghamshire was linked to Coldingham Priory and extended along the east coast of Berwickshire. By the 15th century, there is some indication that the civil administration was gradually attaining paramount sway with the consent of the Church itself. In 1406, the lordship of the Priory was held by Archibald, Earl of Douglas. In 1414, the Prior and Chapter of Durham (the ecclesiastical superiors of the priory) signed a deed constituting the Earl of Douglas "sovereign bailie" and governor of the house and barony of Coldingham. The barony of Coldingham, which included Eyemouth and other areas adjacent to the parish of Coldingham, continued as a jurisdiction into the 17th and 18th centuries. Because of the size of the parish, an additional chapel was set up for the interior or western part of the parish in 1794. With the opening of a new trunk road in the area (now the A1) in 1816, communications between Grantshouse and Reston were so improved, it was decided in 1836 to erect a church midway between the villages, at Houndwood. Houndwood was made an ecclesiastical parish for the western part of Coldingham in 1851. This parish is now linked to Ayton and is served by places of worship at Reston (formerly a free church) and Grantshouse. The church became a crematorium in 2015. A Parochial Board was established under the Poor Law (Scotland) Act 1845. With the Local Government (Scotland) Act 1894, Coldingham Parish Council was established, and it carried out poor relief and various public works, such as the acquisition and improvement of Houndwood cemetery in 1901. Civil parishes in Scotland, as units of local government, were abolished in 1929 but have been used later for census and other purposes. In 1891 a Boundary Commission transferred a detached portion of Oldhamstocks parish, namely Butterdean, to Coldingham. It was already in Berwickshire, despite its mother parish being in East Lothian. and a population of 1,919 (in 2011).
Ауыл
Колдингэм елді мекенінің халқы 563 адамды құрайды (2011 жылы). Жақын орналасқан Колдингэм шығанағында серфингшілерге ұнайтын, құмды, усақ-түйексіз жағажай және қатарластырылған жағажай үйшіктері бар.
The settlement of Coldingham has a population of 563 (in 2011). Nearby Coldingham Bay has a sandy secluded beach popular with surfers, with rows of beach huts.
Монастырь
Бұл жерде 660 жылға дейін жоғары дәрежелі монастырь болған, сол кезде Егфрид патшайымы Эдельдрида күйеуінің әпкесі Эббе, Ақсақал басқарған Колдингэм монастырында монах болғаны жазылған. Беде оны "Қыздар монастыры" деп сипаттап, 679 жылы монастырь өртеніп кеткенін айтады. Ол қайтадан салынған, бірақ 870 жылы даниялықтардың шабуылынан тағы да өртеніп қирады. Бұл жолы қираған орындары 1098 жылға дейін қайта салынбады, сонда король Эдгар Линдисфарнның Китберт құрметіне Колдингэм приорлығын құрды. Приорлық Колдингэм барониясының орталық нүктесі болды, приор феодалдық иелікке ие болды. Приорлық 1560 жылға дейін діни мақсатында жалғасты, содан кейін Шотландия реформациясы кезінде ішінара қиратылды. Дегенмен, оның бір бөлігі 1650 жылға дейін діни қызметін жалғастырды, содан кейін Оливер Кромвельге қарсы бекітілді. Екі күндік қоршаудан кейін, қоршаудағылар қорғанысқа алған басты мұнара артиллериямен соншалықты қиратылды ki, олар капитуляциялауға мәжбүр болды. Алғашқы приорлықтың бұл үлкен мұнарасы шамамен 1777 жылы құлап қалды. Бастапқы приорлық шіркеуінің шамамен 40 пайызы 1855 жылы қайта салынды; қазір ол приход шіркеуі ретінде пайдаланылады және приходтың ең танымал ғимараты болып табылады.
There was a monastery of high order on this site as early as AD 660 when it is recorded that Etheldreda, the queen of Egfrid, became a nun at the Monastery of Coldingham, then under the management of Æbbe, the Elder, aunt of her husband. Bede describes it as "the Monastery of Virgins" and states that in 679, the monastery burnt down. It was rebuilt but was again destroyed by fire at the hands of a raiding party of Danes in 870. This time the ruins were not rebuilt, it would appear, until 1098, when King Edgar founded the Priory of Coldingham in honour of St. Cuthbert of Lindisfarne. It became the caput for the Barony of Coldingham, with the prior as the feudal lord. The priory continued in its religious purposes until 1560, when it was partially destroyed during the Scottish Reformation. However, a portion of it continued its religious activities until 1650, when it was fortified against Oliver Cromwell. After a siege of two days, the main tower in which the besieged defended themselves was so shattered by artillery that they were forced to capitulate. This great tower of the original priory finally collapsed about 1777. The ruins of about 40% of the original priory church were rebuilt in 1855; it is today used as the parish church and is the most notable building in the parish.