Кіріспе

Неміс тарихшысы (1876–1925)

Артур Вильгельм Эрнст Виктор Молер ван ден Брук (23 сәуір 1876 – 30 мамыр 1925) – неміс мәдени тарихшысы, философ және жазушы, ең белгілісі 1923 жылы жарық көрген «Үшінші рейх» кітабымен танымал. Ол неміс ұлтшылдығын жақтады және консервативтік-революциялық қозғалысқа, кейіннен нацистік партияға күшті ықпал етті, тіпті ол Адольф Гитлерге ашық қарсылық көрсеткенімен және оны көп сынағанмен. 1906 жылдан 1922 жылға дейін ол Елизавета Керрик жасаған Достоевскийдің жазбаларының тұңғыш толық неміс тіліне аудармасын жариялады.

Өмірбаян

Моеллер ван ден Брук 1876 жылғы 23 сәуірде Вестфалияның Солинген қаласында буржуазиялық отбасындағы жалғыз бала ретінде дүниеге келді. Оның әкесі – неміс мемлекеттік сәулетшісі Оттомар Виктор Моеллер, ал анасы – голланд сәулетшісі ван ден Броктың қызы Элис ван ден Брук, сондай-ақ (дегенге қарағанда) испандық анасы. Моеллер ван ден Брук алғашқыда Артур Шопенгауэрдің құрметіне "Артур" деп аталған, бірақ кейіннен ол атын өзгертіп, тек Моеллер ван ден Брук деп қалдырды. Оқуға немқұрайлы қарағаны үшін неміс гимназиясынан қуылды. Жас Моеллер ван ден Брук неміс әдебиеті мен философиясын, әсіресе Ницшенің еңбектерін маңызды білім деп санады. Кейін ол Берлин, Париж және Италияда өздігінен оқуын жалғастырды. 1897 жылы Хеда Маазеге (кейіннен Эйленбергке) үйленді. 1904 жылы олар ажырасты. Моеллер ван ден Бруктың сегіз томдық "Немістер, біздің халық тарихы" атты мәдени тарихы 1905 жылы жарық көрді. 1907 жылы Германияға оралып, 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда әскерге шақырылды. Біраз уақыттан кейін ол Сыртқы істер министрлігінің баспасөз қызметіне қабылданып, Германия Жоғарғы Бас қолбасшылығының сыртқы істер бөліміне бекітілді. Оның 1916 жылы жарық көрген "Пруссия стилі" атты эссесі Пруссияның мәнін "мемлекетке деген ерік" ретінде жұртқа паш етіп, ұлтшылдыққа бет бұрғанын көрсетті. Ол парламенттік демократия мен либерализмге қарсы оппозициялық күш ретінде танылды және "жас консерваторлар қозғалысына" (Jungkonservativen) зор ықпал етті. Жүйкелік аурудан кейін 1925 жылғы 30 мамырда Берлинде өз-өзіне қол жұмсады. Моеллер ван ден Брук "Маусым клубының" (Juniklub) құрылуына бірлесіп қатысты, ол Версаль келісіміне қарсы күресте жас консерваторларға ықпал етуді мақсат еткен. Кейін ол "Германия азаматтар клубы" (Deutscher Herrenklub) деп аталды, зор күшке ие болды және 1932 жылы Франц фон Папеннің Рейхсканцлер болуына көмектесті.

Нацизмге әсер ету

1918 жылы жазған "Жас ұлттардың құқығы" ("The Right of Young Nations") атты кітабында Моеллер ван ден Брук Sonderweg теориясының бір нұсқасын ұсынады, онда ол Ресейді коммунистік өркениеттің, ал АҚШ-ты капиталистік өркениеттің бейнесі ретінде дамытты, екеуі де теріске шығарылады. Германия осы екі шектің арасындағы үлгі ретінде көрсетіледі. Осы кітапта Моеллер ван ден Брук батысқа және империализмге қарсы мемлекеттік теорияны (Staatstheorie) жақтады, ол ұлтшылдық пен әлеуметтік әділеттілік идеялары арасындағы қақтығысты азайтуға бағытталған. Ол Веймар Республикасына қарсы шыққан жас консерваторларға (Jungkonservativen) зор ықпал етті. Ол нацистердің қозғалысының негізі болған кейбір идеяларын ұсынған болуы мүмкін, бірақ 1922 жылы Гитлермен кездескенде, Брук оны "пролетарлық қарапайымдылығы" үшін қабылдамады. Нацистер оның идеяларын пайдаланды, соның ішінде 1923 жылы жарық көрген "Das Dritte Reich" ("Үшінші рейх") атты кітабының атауын саяси ұран ретінде және германдық Übermensch идеясын қабылдады.