Кіріспе

1861 жылғы Австрия империясының конституциясы

Ақпан патенті – 1861 жылғы 26 ақпанда патент хаттары түрінде жарияланған Австрия империясының конституциясы.

Өмірбаян

Австрия империясында 1860-шы жылдардың басында маңызды конституциялық реформалар орын алды. 1840-1850 жылдардағы төңкерістер мен соғыстар ұлттық наразылық сезімін күшейтті. Италиядағы апатты соғыс Австрия бюрократиясы мен әскерінің әлсіздігін ашық көрсетті. Пруссия мен Германия Конфедерациясының артуы да алаңдаушылық тудырды. Император Франциск Иосиф I (1848-1916 жж.) империясын сақтап қалу үшін реформалар жасау қажеттігін түсінді. 1860 жылдың наурыз айында император жаңа мүшелер қосып, ірі қаржылық және заңнамалық мәселелер бойынша, соның ішінде жаңа конституция құруда кеңес беру құқығын беріп, Рейхсратты – императорлық кеңесті «күштендіруді» бастады. Парламент екі топқа бөлінді: неміс тілінде сөйлейтін және неміс тілінде сөйлейтін емес топтар. Неміс тілінде сөйлейтін тарап күшті орталық үкіметті жақтады, ал неміс тілінде сөйлейтін емес тарап (чехтер мен венгрлер) билікті штаттар арасында бөлуді талап етті. Франциск Иосиф жаңа конституцияда, «Қазан дипломында» (1860 жылдың 20 қазанында қабылданған) келісімге келуге тырысты. Диплом империяның қаржысына қатысты кеңейтілген өкілеттіктермен жүз мүшеден тұратын парламент құрды, бірақ әскери және заң шығару саласында билік берілмеді. Сонымен қатар, парламент Венгрия ішкі істеріне, империяға қатысты мәселелерден басқа, араласа алмады. Венгрияның ішкі істерін Венгрия диетасы басқарды. Бірақ жаңа парламент екі тарапқа да ұнаған жоқ. Мемлекеттік қаржы нашарлай берді, немістер диетаға берілген билікке қанағаттанбады, ал неміс тілінде сөйлейтін емес тарап императордың қолында қалған биліктің мөлшеріне көңілі толмады. Ішкі проблемалармен қатар, Австрия империясы сыртқы қысымға да тап болды, әсіресе Германия Конфедерациясының дамуына. Ғасырлар бойы Габсбургтер Германия мемлекеттерін бақылап келді. 1815 жылы Германия мемлекеттерінің конфедерациясы құрылғанда да Австрия ықпалын сақтап қалды. Шығыс Еуропада Пруссияның күшеюімен бұл ықпал қауіпке ұшырады. Император парламенттің кеңеюі мен орталықтандырылуын сыртқы билікке айналатын ішкі күшті алудың жолы деп қарады. 1860 жылдың соңында Антон Риттер фон Шмерлинг Мемлекеттік хатшы болып тағайындалғаннан кейін, ол Қазан дипломын қайта қарау жұмысын қолға алды.

Бала асырап алу

1861 жылғы 26 ақпанда Австрия императоры Франц Иосиф I жариялаған Ақпан патенті "1861 жылғы императорлық конституция" ретінде қабылданды. Ол бұрынғы Қазан дипломның, яғни "Мемлекеттің өзгертілмейтін негізгі заңының" қайта қаралуы ретінде жарияланды. Ақпан патенті Австрия империясында екі палаталы императорлық парламент құрды, ол Рейхсрат деп аталды, оның жоғарғы палатасын император тағайындады, ал төменгі палата мүшелері жанама сайлау арқылы сайланды. Жоғарғы палата мүшелері өмір бойына тағайындалды және оларға тәж мұрагері, көрнекті епископтар, ақсүйек отбасыларының басшылары және ірі тұлғалар кірді. 343 мүшелі төменгі палатаға диеталардан делегаттар жіберілді, олардың ішінде 120-ы Венгриядан, 20-сы Венециядан, ал 203-і Венгрияға кірмейтін сословиялардан болды. Император төменгі палатаның қызметін жоғарғы палатаға өзінің жақтастарын көбірек тағайындау арқылы тежеп тұруға мүмкіндік алды. Жаңа парламенттің өкілеттігі "үлкен" және "кіші" бөлімдерге бөлінді. "Үлкен" бөлімге империяның, соның ішінде Венгрияның барлық мәселелері кірді. "Кіші" бөлімде сословиялардың мәселелері қарастырылды. Фактически, ол Венгрияға кірмейтін жерлерде диеталардың функциясын алмастырды. Венгрия диетасы қажет болған жағдайда "кіші" парламентпен бірге жұмыс істей берді. Ақпан патенті Парламентке бұрынғыдан гөрі көбірек шешім қабылдау құқығын берді, бірақ ол әлі де императорға толық бағынышты болды. Екінші жағынан, император Парламенттің келісімінсіз саяси және әскери шешімдер қабылдауға, ал Парламент отырыс үстінде болмаған кезде, егер "төтенше жағдай" туса, қалаған шешімін қабылдауға құқылы болды. Ақпан патенті әйелдерді саяси қатысудан ашық түрде шеттетуге және ерлерге санақ бойынша сайлау құқығын беруге бағытталды.

Күші жойылды

Империяның мажар халқы жаңа жүйемен ынтымақтастық жасаудан бас тартты, тіпті қазан айындағы дипломатиялық жарлықта жасалған прогрессивті өзгерістерге де мойын бұрмады, себебі ол жарлық Венгрияның тәуелсіздігін толығымен шектеуді көздеген еді. Төменгі палатаға неміс және румын делегаттары ғана қатысты. Бұл қарсылық императорлық парламенттің мақсатына – империяның әртүрлі бөліктерін орталық өкілдік орган арқылы біріктіруге – елеулі нұқсан келтірді. 1865 жылдың қыркүйегінде император Франц Иосиф ақпандық патентті күштен шығарды. Австриялық немістер наразылық білдірді, ал чехтар, славяндар және поляктар қуанып, өздерінің автономиялық бағдарламаларын іске асыруға кірісті. 1867 жылдың 17 ақпанында Венгрия Корольдігінің Конституциясы қайта жаңғыртылды, және мәселелер 1867 жылғы келісімге қарай жылдам шешілді. Рейхсрат өз бастамасымен ақпандық патентке түзетулер енгізетін бірнеше заңдарды қосты, сондай-ақ осы заңдардың, келісімнің және Цислейтнияның жаңа Конституциясының бірдей күшке енуі керектігін қабылдады.