Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Симплиций – Иоганн Штраус II-нің опереттасы. Ол Х.Х.К. фон Гриммельхаузеннің "Der abenteuerliche Simplicissimus" немесе жай ғана "Adventurous Simplicissimus" атты туындысынан жасалған, көптеген адамдар оны 17 ғасырдың ең көрнекті неміс романы деп есептейді. Бұл туындының либреттосын Виктор Леон жазған, ол сол дәуірдегі Венаның перспективті таланттарының бірі болған.
Simplicius is an operetta by Johann Strauss II. It was conceived from the work of HJC von Grimmelhausen titled Der abenteuerliche Simplicissimus or simply Adventurous Simplicissimus, which was opined by many to be the 17th century's greatest German novel. The libretto for this work was furnished by Victor Léon who was one of Vienna's promising talents of that era.
Өнер тарихы
Оперетта 1887 жылдың 17 желтоқсанында Вена театрында тұңғыш рет қойылды және театрдағы жалған өрт туралы ескерту салдарынан қауіпті жағдайға ұшырады. Тұңғыш кештің көрермендері алты жыл бұрын Венадағы Рингтеатрдың өрттегі трагедиясын жақсы есте сақтады, ал жалған дабыл қашқындауға әкелуге шама келді. Штраустың жақын досы Виктор Тильгнер кейіннен композитордың шапшаң ойлауы трагедияны болдырмағанын айтты, өйткені ол актерлердің біреуіне көрермендердің назарын аудару үшін соңғы актіден "Ich denke gern zurück an mein entschwundnes Glück" атты танымал вальс-романс әнін қайта орындауды тапсырды. Осы вальс әні кейін оның танымал "Donauweibchen", Op. 427 ("Дануба қызы") шығармасының бірінші вальс тақырыбына айналды. Бұл оперетта қазіргі таңда кеңінен танымал емес, бірақ оның музыкасы әлі де жиі орындалады. Оның музыкасы, сондай-ақ Иоганн Штраус II жоғарыда аталған "Donauweibchen" шығармасынан, "Reitermarsch", Op. 428, және "Lagerlust" полька-мазуркасы, Op. 431 сияқты түпнұсқа партитурадан жасаған көптеген жекелеген шығармалары арқылы сақталған болуы мүмкін.
The operetta received its premiere at the Theater an der Wien on 17 December 1887 and was nearly marred by a false fire alert in the theatre. The audience of the first night clearly remembered the theatre tragedy of the Ringtheater inferno in Vienna six years earlier and the false alarm nearly triggered a stampede. Strauss' good friend Viktor Tilgner later recounted that the composer's quick thinking avoided a tragedy as he directed one of the actors to sing a popular number "Ich denke gern zurück an mein entschwundnes Glück" waltz romance song from the final act again to divert the audience's attention. This waltz song was to later become the first waltz theme of his popular "Donauweibchen", Op. 427 ("Danube Maiden"). This operetta is largely forgotten today, although its music is still performed at length. Its music was also probably survived by the many individual pieces that Johann Strauss II produced from the original score among them Donauweibchen mentioned above as well as "Reitermarsch", Op. 428, and the polka mazurka "Lagerlust", Op. 431.
Қысқаша мазмұны
Уақыты: Отыз жылдық соғыстың соңғы жылдары (1618–1648 жж.). Көрініс: Венделин фон Грюббен інісі Бруноға екеуінің де бір әйелге ғашық екенін айтқанда, Бруно католик дінінен бас тартып, дінсіздерге қосылады және Венделин оны шайқаста өлтіреді. Өкінішпен толған Венделин өзінің ұлы (Арним) мен әйелін (Графиня фон Влиессен) діни орынға жібереді, тіпті олардың екінші ұлы Симплициус жаңа ғана дүниеге келгеніне қарамастан. Венделин өзін және Симплициусті өлтірмей, оның орнына ұлымен бірге орманға тартылып, оны әлемнің әсерінен қорғауға ант етеді. Графиня қайтыс болады. Оның өсиеті бойынша, Грюббен әулетінің мүлігін Грюббен мен тағы бір Графиня фон Влиессеннің үйленуі арқылы ғана мұраға алуға болады. Әйтпесе, барлық мүлік шіркеуге өтеді. Арним діни орыннан кетеді, ал Венделин мен Симплициус жоғалып кеткендіктен, әулет жойылды деп есептеледі, бірақ нақты дәлелдер жоқ.
Time: In the final years of the Thirty Years' War (1618–1648). Overview: When Wendelin von Grübben tells his younger brother Bruno that they both love the same woman, Bruno abandons the Catholic faith, joins the heretics and is killed in battle by Wendelin. Full of remorse, Wendelin sends his own son (Arnim) and wife (Countess von Vliessen) to a religious house, despite her having just borne Simplicius, their second son. Wendelin decides not to kill himself and Simplicius but to retreat into the forest with his son, vowing to protect him from worldly influences. The Countess dies. Her will declares that the Grübben family fortune can only be inherited with the betrothal of a Grübben and another Countess von Vliessen. Otherwise the entire estate goes to the Church. Arnim leaves the religious house, and with Wendelin and Simplicius missing, it is eventually assumed that the family has died out, though there is no firm proof.
Жазбалар
EMI Classics (2000): Дирижер Франц Велсер-Мёст және Цюрих операсының оркестрі мен хоры. Майкл Воль, Элизабет Магнусон, Мартин Зысет, Оливер Видмер, Чейне Дэвидсон, Пьотр Бецала, Лилиана Никитеану, Мартина Янкова және Луиза Мартини.
EMI Classics (2000): Conductor Franz Welser Möst and the Zürich Opera Orchestra and Chorus. Michael Volle, Elizabeth Magnuson, Martin Zysset, Oliver Widmer, Cheyne Davidson, Piotr Beczała, Liliana Nikiteanu, Martina Janková, and Louise Martini.