Кіріспе

Американың түпкілікті тілдерінің отбасы. Уакашан – Британдық Колумбияда Ванкувер аралының маңында және оның үстінде, сондай-ақ Вашингтон штатының Олимпиада түбегінің солтүстік-батыс бөлігінде, Хуан-де-Фука бұғазының оңтүстік жағында сөйленетін тілдер отбасы. Солтүстік-батыс жағалауына тән болғандықтан, Уакашан тілдерінде дауыссыздардың көп саны бар – дауыссыздар көбінесе күрделі топтарда кездеседі.

Сыртқы тілдер отбасыларымен ықтимал байланыстар

Эдвард Сапир және Лео Фрахтенберг алғаш ұсынған, кейін Моррис Свадеш кеңейткендей, вакашан тілдері салишан және чимакуан тілдерімен бірге "мосан" макроотбасысына жатқызылды. Алайда, бұл ұсынылған макроотбасы қазіргі кезде генеалогиялық топтама ретінде кеңінен қабылданбайды. Құрылымдық ұқсастықтар мен ортақ лексика үздіксіз және қарқынды тілдік байланыс нәтижесінде пайда болған деп есептеледі; осылайша, мосан тілдері Тынық мұхитының солтүстік-батыс типологиялық аймағындағы тілдік одақ болып табылады. 1960 жылдары Свадеш вакашан тілдерінің эскимо-алеут тілдерімен байланысты болу мүмкіндігін де қарастырды. Бұл идеяны Хольст (2005) дамытып, кеңейтті. Сергей Николаев екі зерттемесінде Сахалин аралы мен Амур өзені алабындағы нивх тілі мен алги тілдері арасындағы жүйелі байланыс, сондай-ақ осы екеуінің және вакашан тілдерінің арасындағы екінші деңгейдегі байланыс бар екенін дәлелдеді.

Аты-жөні және байланыс

Уакеш немесе Уаукаш атауы ну-чах-нулт тілінен "жақсы" деген сөзден шыққан. Оны ертедегі зерттеушілер, соның ішінде капитан Джеймс Кук қолданған, ол оны тайпалық атау деп ойлаған. Хуан де Фука, бәлкім, вакашан тілінде сөйлейтін халықтармен кездескен алғашқы еуропалық болған, ал Хуан Перес 1774 жылы ну-чах-нулт халқына сапар шеккен. 1786 жылдан кейін ағылшын теңізшілері Ноотка шығанағына жиі келіп-кетіп жүрген; 1803 жылы американдық "Бостон" кемесінің экипажының көбі жергілікті тұрғындар тарапынан қаза болды. 1843 жылы Гудзон шығанағы компаниясы Викторияда сауда бекетін құрды. Одан кейін еуропалық канадалықтар алғашқы халықтармен үнемі байланыста болды. 20 ғасырдың басында шешек эпидемиялары (алғашқы халықтардың жаңа ауруға қарсы иммунитеті болмағандықтан), әлеуметтік дүрбелең және алкоголизм салдарынан халық саны күрт азайды. 1903 жылы аборигендердің саны шамамен 5200 болды, олардың 2600-і Батыс жағалау агенттігінде, 1300-і Квакевитт агенттігінде, 900-і Солтүстік-Батыс жағалау агенттігінде және 410-ы Неа Бэй компаниясында, Кейп Флаттериде болды. 1909 жылы олардың саны 4584-ке жетті, оның ішінде 2070 Квакиутл және 2494 Ноотка болды. Бұл аймақта Рим-католик миссионерлері белсенді жұмыс істеді. "Уакиш ұлты" атауы Арроусмиттің Орегон дауы кезеңінің картасында Ванкувер аралының атауы ретінде көрсетілген.