Кіріспе

Сент-Килда архипелагындағы адам тұрмайтын арал, Шотландия.

Соай (Soaigh) – Шотландияның Сент-Килда архипелагындағы адам тұрмайтын арал. Атауы ежелгі норвеж тілінен келген, «қой аралы» деген мағынаны білдіреді. Арал – Сент-Килданың Бүкіләлемдік мұралар тізіміне енген орны және ескі түқымды қойлардың мекені. Роколлдан басқа, Ұлыбританияның ең батыс нүктесі болып табылады.

География

Сой Солтүстік Атлантикадағы Солтүстік Уисттен шамамен 64 км батыс-солтүстікке қарай орналасқан. Ол Хиртадан солтүстік-батысқа қарай жатыр, оларды ені шамамен 500 метр болатын тар Сой бұғазы бөліп тұрады. Араларында Stac Shoaigh (Сой Стагы) және Stac Biorach есімді екі теңіз тірегі орналасқан. Аралдың ауданы шамамен құрайды, ал биіктігі теңізден тік көтерілетін жартастарға жетеді. Арал габбро мен долериттерден тұратын бреччиядан құралған, мұз дәуірінің эрозиясына ұшырамаған теңіз түбінен көтерілген жалғыз тау шыңы. Архипелагтың қалған бөлігімен бірге Сой Шотландияның Ұлттық Трастына тиесілі, NatureScot оны табиғат қорығы ретінде басқарады және Сент-Килданың Дүниежүзілік мұралар тізіміне енгізілген. Бұл аралда тұрақты тұрғындар болған деген болжам жоқ. Хиртадан келген ер адамдар бірнеше күнге тоқталып, жүн жинаған.

Жабайы табиғат

Жабайы Соя қойлары – б.з.д. 5000 жыл шамасында Солтүстік Еуропаға әкелінген ең алғашқы қойлардың қалдық тобы. Олар жүн үшін өсірілген, ол жүн жұлып алынып, твид мата жасалған. Қойлар тек қана еті үшін сирек сойылған. Жақын орналасқан Хирта аралының адамсыз қалғаннан кейін, Соя қойлары да сол жерге қоныстандырылды, ал соңғы кезде олар басқа да аймақтарда мал шаруашылығы мақсатында кеңінен өсірілуде. Одан әрі, осы топтағы тағы бір, алайда шамалы аз жабайы тұқым – Боререй, басқа аралда мекендейді. Аралдың тіктеу жартастары қаз, фулмар, дауыл құсы, Манкс қайықтық құсы, қалың тұмсықты кайра, үлкен скуа, Лич және пуффин сияқты көптеген теңіз құстарының көбею орындарына толы.