Кіріспе

Альбом туралы пікірлер
|rev1 = AllMusic
|rev1score = 5/5
|rev2 = DownBeat
|rev2Score = 4/5
| rev3 = Encyclopedia of Popular Music
| rev3Score = 3/5
|rev4 = Penguin Guide to Jazz
|rev4score = 3.5/4
|rev5 = Q
|rev5score = 5/5
| rev6 = The Rolling Stone Album Guide
| rev6Score = 5/5
|rev7 = The Rolling Stone Jazz Record Guide
| rev7Score = 5/5
|rev8 = Tom Hull – on the Web
|rev8Score = A−
|rev9 = Xgau Sez
|rev9Score = A− 1967 жылдың 7 маусымы мен 19 шілдесі аралығында Колумбияның 30-шы көше студиясында жазылған бұл альбом Дэвистің соңғы толық акустикалық альбомы болды. Дэвис өзі ешқандай шығарма жасамады – үшеуін тенор саксофонист Уэйн Шортер, екеуін пианист Герби Хэнкок және біреуін барабаншы Тони Уильямс жазды. «Нефертити» Дэвистің акустикалық карьерасының соңғы альбомы болды. «Miles in the Sky» альбомынан бастап Дэвис электр аспаптарымен тәжірибе жасауға кірісті, бұл оның электр кезеңінің басталуын білдірді.

Сыни қабылдау

Нефертити сыншылар тарапынан жақсы қабылданып, оң баға алды. DownBeat жазушысы Говард Мандель оны «жаңашылдықтың шегінде тұрғандай» сезім береді дейді, «нақты дауыспен» орындалған, ал труба идеялары «циклдік мелодиялармен, тыныш көңіл-күймен және дыбыстық әсемдіктермен» ерекшеленеді. Дегенмен, Мандель сололардың «қалыпты ырғаққа қайта оралуына» қанағаттанбады, бұл тудырған музыканың мүмкіндіктерін шектеді. Бірақ кейін ол «60-шы жылдардың соңындағы Майлздың Уэйн Шортер тобы – менің ең ұнатпайтын Майлз тобы, жаман деп ойламаймын, бірақ Шортерді әрқашан тым салқын санадым» деді. AllMusic-тен Стивен Томас Эрлвайни оның салыстырмалы түрде айқын «артықшылықтарына» көбірек қуанды, сонымен қатар оны жаз фьюжнның алға басушысы деп санады: «Бұл квинтеттің барлық жазбаларындағыдай, әсерлі нәрсе – музыканттардың бірлікте болжамсыз жолмен қалай өзара әрекеттесетіні, әрқашан ізденіс, әрқашан қозғалыс тудыратын және ешқашан жалықтырмайтын музыканы жасауы».