Кіріспе

Red Grooms (нағыз аты – Чарльз Роджерс Грумс, 7 маусым 1937 жылы туған) – американдық мультимедиа суретшісі, қазіргі заманғы қалалық өмірдің қарбалас көріністерін бейнелейтін түрлі-түсті поп-арт құрылымдарымен ең жақсы танымал. Грумсқа "Қызыл" деген лақап атын Доминик Фальконе (Провинстаунның Күн галереясынан) оның Провинстаундағы мейрамханада ыдыс жуушы болып жұмыс істеген және Ханс Хофманмен бірге оқыған кезінде берген. 1986 жылғы фильм.

Өмірбаян және білім

Грумс Ұлы депрессияның ортасында Теннесси штатының Нэшвилл қаласында дүниеге келді. Ол Чикаго өнер институтында, содан кейін Нэшвиллдің Пибоди колледжінде оқыды. 1956 жылы Грумс Нью-Йоркке көшіп, Жаңа әлеуметтік зерттеулер мектебіне түсті. Бір жылдан кейін Грумс Массачусетс штатының Провинстаун қаласындағы Ханс Хофманның сәндік өнер мектебінде жазғы сессияға қатысты. Ол жерде ол тәжірибелік анимацияның пионері Ивонн Андерсенмен танысты, олар бірнеше қысқа фильмдерде бірлесіп жұмыс істеді. Red Grooms – Г.Р. Свенсонның сөздерімен айтқанда, "дүниеге тым ерте әсер еткен, сондықтан оған күлкімен қараған" суретшілер буынына жатады. Джудит Стейн атап көрсеткендей: "Кейде Грумстың юморы абсурдтыққа толы, Маркс ағайындыларының шабыттылығы мен ақылға сыймас әзілдерімен ұқсас. Ол Боб пен Рейдің комикалық сезімін бөліседі, олардың тікелей және күлкілі адамдардан құралған жұптығы күнделікті өмірдің жалпы қағидаларына қарсы келеді. Грумс – өткір саяси сезімі мен көзбен көргенін жадында сақтайтын эмпирик, ол адамның жағдайы туралы өткір пікір білдірген Уильям Хогарт және Оноре Домье салт-дәстүріне жатады". 1969 жылы Питер Шжелдал Грумсты Марсель Дюшаммен салыстырды, себебі екеуі де "әркімге ашық, бір адамның қозғалысын" бейнеледі.

Алғашқы жұмыстар

1958 жылдың көктемінде Грумс, Ивонн Андерсен және Лестер Джонсон әрқайсысы он екі футқа он екі фут өлшемдегі панельдерді суреттеді, оларды телефон бағаналарына орнатып, Салисберидегі ойын-сауық паркіне жақын маңдағы тұраққа қойды. Нью-Йорктегі Ханса галереясы, Феникс және Провинстаундағы Күн галереясы сияқты суретшілер басқаратын галереялардан шабыттанған Грумс және суретші Джей Милдер Флатайрон ауданындағы Грумстың екінші қабатындағы студиясында Қалалық галереяны ашты. Феникс Клас Ольденбургтің туындыларын көрсетуден бас тартқанда, Грумс пен Милдер Феникстен шығып, Қалалық галерея Ольденбургтің Нью-Йорктегі тұңғыш көрмесін, сондай-ақ Джим Дайннің көрмесін ұсынды. Стивен Дюрки, Мими Гросс, Боб Томпсон, Лестер Джонсон және Алекс Катц та Қалалық галереяда өнер туындыларын көрсетті. Бүгінде Грумс арнайы орынға арналған мүсін және инсталляция өнерінің алғашқы өкілі ретінде танылған. "Чикаго қаласы" (1967) – бөлме көлеміндегі, аралап жүріп тамашалайтын "скульпто пикторама", онда мэр Дейли мен Хью Хефнердің аспан сызығындай пропорцияланған мүсіндері бейнеленген, оларға Авраам Линкольн, Аль Капоне және фан-биші Салли Рэнд сияқты тарихи тұлғалар қосылған, ал қосымша атыс дыбыстары мен бурлеск музыкасы қойылған. Чикагоның танымал ғимараттарының үш өлшемді көріністерінде Грумстың архитектуралық әшекейлердің күрделілігін бейнелеудегі шеберлігі айқын көрінеді. Осы жерде де, Грумстың жасаған көптеген басқа да қала көріністерінде де, оның жердің сезімін егжей-тегжейлі және ұқыпты түрде бейнелеуге қабілеті айқын байқалады. Оның маңызды тақырыптарының бірі – адамдарды суреттеу, көбінесе басқа суретшілердің стильдерін немесе туындыларын оларға деген құрметін көрсету үшін пайдалану.

Жетілдірілген жұмыс

Уильям Пенннің үндістермен қол алысуы (1967) атты үлкен қабырғалық рельефі туралы, Бенджамин Уэсттің осы аттас картинасына негізделген туындысы жайлы Грумс: "Шындығында, мен бұл жұмысты Бенджамин Уэстке, Уильям Пеннен де көбірек арнадым. Бенджамин Уэст – американдық өнер үшін нағыз батыр. Менің түсінігімше, ол "Келісім" картинасын салу үшін өзінің меншігіндегі жерде, саяхаттаушы Шекспир труппасының актерлерін пайдаланды. Содан кейін ол 60 фут биіктіктегі ауа шарының корзиніне мольберт орнатып, әйелінің көмегімен бутербродтар мен қайың сыры арқылы жеткізілген тамақпен алты күнде осы ұлы шедеврді жасады. Мен үшін бұл – американдық мінездің үлгісі." Грумс сондай-ақ: "Денвер қаласы Теннесси штатының Грампсвилл қаласына қатысты, көңілсіз қалалардың бірі ретінде бәсекелесе бастады" деді.

Басқа медиа

Сурет салу және мүсін жасаудан басқа, Грумс көптеген баспа өнерімен де танымал. Ол көптеген техникалармен тәжірибе жасады, ағаштан жасалған баспаларды, спреймен боялған штамптарды, жұмсақ топыраққа қашауды және күрделі үш өлшемді литографиялық құрылыстарды жасады. 1973 жылы ыстық желім тапаншасын сатып алу арқасында қағаз мүсіндерінің бірнеше шедеврлері дүниеге келді; мысалы, Сэм, ол "Fat Feet" атты туындысында пайда болған Сэм Рейлидің портреті; және Гретченнің жемісі – тамаша натюрморт. 1979 жылы Грумс Альбукеркидегі Нью-Мексико университетінде бір апта оқытушы болып жұмыс істеді, сол жерде ол алғаш рет қоламен жұмыс істеуді бастады. Грейс Глюкке металдан жасалған батыс және футбол тақырыбындағы бірнеше жұмыстары туралы айта келе, Грумс: "Бұл менің әдеттегі жұмыстарым сияқты көрінеді, бірақ ол ғасырларға сақталады. Оның жұмыс істеуі, бұрынғыдан кем бекітілген материалдарға қарағанда оңайрақ екені анықталды" деді. 1977–1984 жылдар аралығында құйылған монументалды "Ормашы" (Lumberjack) мүсіні, суретші Нил Уэлливерге сыйлық ретінде жасалған ойшау қызыл ормашыдан құйылған, оның жоғалған балауыз әдісімен қоюдағы шеберлігін көрсетеді. 2003 жылы Грумс Ұлттық дизайн академиясының өмірлік жетістіктері үшін сыйлығымен марапатталды.

Жеке өмір

Қазіргі уақытта Грумс Нью-Йорк қаласында, Манхэттеннің оңтүстік бөлігінде, Трибека мен Чайнатаун тоғысқан жердегі студиясында тұрып, жұмыс істейді. Ол онда шамамен 40 жылдан бері өмір сүреді. Оның Саскиа Грумс есімді қызы бар.