Кіріспе

Арсен Коцоев (15 қаңтар 1872 – 4 ақпан 1944) – осетин прозасының негізін қалаушылардың бірі, қазіргі осетин тілінің қалыптасуына және оның функционалдық стильдеріне зор ықпал еткен тұлға. Ол барлық алғашқы осетин мерзімді басылымдарына қатысып, ең белгілі осетин публицистерінің бірі болды. Владикавказ және Беслан қалаларында Коцоевтің есімімен аталатын көшелер бар. Оның еңбектері осетин әдебиеті курстарында оқытылатын негізгі материалдардың құрамына кіреді.

Өмір

Коцоев Терек облысындағы Осетияның ауылдық жерінде (Владикавказға жақын Гизел ауылы) кедей отбасында дүниеге келген. Тоғыз жасында ол жергілікті мектепке оқуға түсті. Ол кітаптардың үлкен жинағын тауып, білімін байытты. Мектептен кейін Ардон православие семинариясында оқыды, бірақ күрт ауруға шалдығып, семинариядан кетуге мәжбүр болды. Ол Гизелге оралып, Солтүстік Кавказ газеттеріне қысқа эсселер жаза бастады. Сондай-ақ, ол жергілікті мектепте мұғалім болып жұмыс істеді. 1902 жылы Гизелдегі көтеріліске қатысып, осы аймақтан қуылды. Ол Оңтүстік Осетияға баруды таңдады, онда мұғалім болып жұмыс істеді, әңгімелер мен эсселер жазды. 1910 жылы ол Тифлисте (қазіргі Тбилиси, Грузия) орналасқан "Æфсир" (Æfsir, бидайдың басы) атты журнал шығара бастады. Барлығы 14 саны жарық көрді, бірақ ол осетин әдебиеті мен журналистикасына зор әсер етті. Осетия әдебиетінің көптеген белгілі туындылары алғаш рет осы журналда жарияланды. 1912 жылы Коцоев Санкт-Петербургке көшіп, көптеген орындарда жұмыс істеді, соның ішінде Владимир Лениннің танымал "Правда" газетінде. Ауылдық жерден шыққан болғанымен, ол орыс тілін жетік білгендіктен, орыс газеттерін түзетуге қабілетті болды. Қазан революциясынан кейін Коцоевтың даңқы арта түсті. Ол түрлі газеттер мен журналдарда, сондай-ақ білім беру және осымен байланысты салаларда жұмыс істеді. Владикавказда қайтыс болып, Әдебиет мұражайының ауласына жерленді.

Жұмыс

Коцоевтің көптеген қысқа әңгімелері трагичнон, оның ішінде тау халқының қатаң дәстүрлері туралы әңгімелер бар, мысалы, "қандық кек алу" (вендетта), ирад (құдалық төлемі), және сенімдер. Ол көбінесе еуропалыққа бет бұрған жаңа әлемге көшірілген дәстүрлі тау халқының тағдыры туралы жазды. Коцоев көптеген туындыларды осетин тіліне аударды, соның ішінде Пушкиннің бірнеше әңгімесін.