1934 жылғы неміс орта танкысы – PzKpfw Nb. Fz прототипі. Салмақты, баяу, 5 дана ғана жасалған. Нарвегия шайқасында қолданылды, сондай-ақ жасанды түрде көрсетілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1934 жылғы неміс орта танкі
1934 German medium tank
Неміс Panzerkampfwagen Neubaufahrzeug ("жаңа құрылыс көлігі" – жасырын атау), қысқартылып PzKpfw Nb. Fz, танк прототиптерінің сериясы Адольф Гитлер билікке келгеннен кейін Вермахт үшін орта танкті жасауға жасалған алғашқы тырабы болды. Көп мұнаралы, ауыр және баяу болғандықтан, олар сәтті деп есептелмеді, нәтижесінде тек бесеуі ғана өндірілді. Олар негізінен үгіт және оқу мақсатында қолданылды, алайда үшеуі 1940 жылы Норвегия шайқасына қатысты. Неубауфайрзеуге танктерінің суреттері одақтас тыңшыларын жаңылыстыру үшін әртүрлі мұнара түрлерімен және бағыттарымен көрсетілді; американдық және кеңестік агенттер немістердің екі жаңа ауыр танк – Panzer V және VI – бар екенін жеке-жеке хабарлады. Шындығында, бұл танктер Panzer V Panther және Panzer VI Tiger танктерінен мүлдем өзгеше болды.
The German Panzerkampfwagen Neubaufahrzeug ("new construction vehicle"—a cover name), abbreviated as PzKpfw Nb. Fz, series of tank prototypes were a first attempt to create a medium tank for the Wehrmacht after Adolf Hitler had come to power. Multi turreted, heavy and slow, they were not considered successful, which led to only five being produced. These were primarily used for propaganda purposes and training, though three took part in the Battle of Norway in 1940. Pictures of the Neubaufahrzeuge were displayed with different turret models and orientations to fool allied spies; American and Soviet agents independently reported that the Germans had two new heavy tanks, the Panzer V and VI. In reality, these tanks were far from the Panzer V Panther and the Panzer VI Tiger.
Даму
Neubaufahrzeug құралының жасалуы 1932 жылы Wa Prüf 6 компаниясы “mittlere Traktor” деп аталатын 15 тонналық жаңа танк үшін жобалау талаптарын белгілегеннен кейін басталды. Ол бұрынғы Großtraktorмен тығыз байланысты болды, көптеген компоненттерін, соның ішінде қозғалтқыш пен беріліс қорабын пайдаланды. Алғашқыда Krupp және Rheinmetall компанияларынан ұсыныстар сұралды, бірақ Großtraktor прототиптерінің сынақтары аяқталғаннан кейін, Rheinmetall көлігі басқалардан жақсырақ болғандықтан, Krupp компаниясына тек мұнараны жобалауға келісімшарт берілді, ал Rheinmetall компаниясы шасси мен мұнараны жобалауды жүзеге асыруға міндеттелді. Rheinmetall мұнарасының пішіні дөңгелек болды және 7,5 см-лік зеңбірек үстінде 3,7 см-лік зеңбірекпен қаруланды, ал Krupp мұнарасы тікбұрыштырақ болды және 3,7 см-лік зеңбірек 7,5 см-лік зеңбірек қасында орнатылды. Екі мұнарада да танктің алдыңғы және артқы бөліктерінде орналасқан екі қосалқы мұнарамен бірге MG 34 автоматтары қолданылды. Neubaufahrzeug 1933 жылы бірнеше рет атауын өзгертті, оның ішінде “Groß Traktor Nachbau”, “Mittlerer Traktor Neubau” және “Neubau Fahrzeug”, ал 1940 жылдың сәуір айында “Neubau Panzerkampfwagen IV” деп аталды. Neubaufahrzeug ресми түрде Panzerkampfwagen V немесе VI деп аталған емес. 1934 жылы Rheinmetall компаниясы екі сынақтан өткізілетін танк жасады. Бірінші прототип Rheinmetall-дің мұнара дизайнын, ал екінші прототип Krupp-тің мұнара дизайнын пайдаланды, ол 1935 жылы орнатылды. 1936 жылы тағы үш танк салынды, олардың барлығы Krupp мұнара дизайнымен жабдықталды. Қосалқы мұнаралар үшінші мердігермен қайта жобаланды. Neubaufahrzeug Германияның дамып келе жатқан бронетанкілік күштерінде орта танк рөлін атқаруға арналған, бірақ алдыңғы жетегі мен авиациялық қозғалтқышының көптеген мәселелеріне байланысты бұл рөлге сай келмеді. Бірақ барлық кемшіліктеріне қарамастан, Neubaufahrzeug танкты жобалаудағы жаңа көзқарастарды ұсынды, бұл келесі неміс орта танк жобасы үшін, Panzer IV болып қызмет ететін Begleitwagen (“ілесуші көлік”) үшін өте құнды болды.
Development of the Neubaufahrzeug started in 1932 when Wa Prüf 6 established design specifications for a new 15 tonne tank to be known as the "mittlere Traktor". It had many connections to the previous Großtraktor, utilizing many of the same components including the engine and transmission. Initially both Krupp and Rheinmetall were asked to submit proposals, but after the end of trials of the Großtraktor prototypes, during which Rheinmetall's vehicle proved superior to others, Krupp would only be awarded a contract for a turret design while Rheinmetall was to design both a chassis and turret. Rheinmetall's turret design had a rounded shape and was armed with a 3.7 cm gun above the 7.5 cm gun, while Krupp's turret was more rectangular and had the 3.7 cm gun mounted beside the 7.5 cm gun. Both turrets were also armed with a co axial MG 34 machine gun, along with the two sub turrets at the front and rear of the tank. The Neubaufahrzeug went through a series of name changes, including "Groß Traktor Nachbau", "Mittlerer Traktor Neubau", and "Neubau Fahrzeug" in 1933, and "Neubau Panzerkampfwagen IV" in April 1940. The Neubaufahrzeug was never officially named Panzerkampfwagen V or VI. Two mild steel trial tanks were built by Rheinmetall in 1934. The first prototype used Rheinmetall's own turret design, while the second prototype used Krupp's turret design, which was mounted in 1935. Three more tanks were built in 1936 with proper armor, all mounting Krupp's turret design. The sub turrets were also redesigned by a third contractor. The Neubaufahrzeug was intended to fulfill the role of a medium tank in Germany's developing armored force, but it proved to have too many problems with its front drive and aero engine for this role. But even with all its faults, the Neubaufahrzeug provided insight into tank designing that was valuable for the next German medium tank project, the Begleitwagen ("accompanying vehicle"), which would enter service as the Panzer IV.
Қызмет тарихы
Бұл танктер ешқашан өндіріске енгізілмесе де, олар нацистік Германияның үгіт құралы болды, мысалы, 1939 жылы Берлиндегі Халықаралық автомобиль көрмесінде көрсетілді. Бұл үгіт-насихаттық рөл Норвегияға неміс шабуылымен кеңейтілді, сол кезде Норвегияға шабуыл жасауды қолдау үшін Panzer Abteilung z. b. V. 40 (40-шы арнайы мақсаттағы танк батальоны) құрылды және үш Neubaufahrzeuge сол бөлімге бекітілді. Бір машина Kampfgruppe Fischer тобына тағайындалды, ол Østerdalen аңғары арқылы солтүстікке қарай жылжыды, ал қалған екеуі Kampfgruppe Pellengahr тобына Gudbrand аңғарынан жоғары қарай жылжыды. Kampfgruppe Fischer тобына тағайындалған машина Лиллехаммерге бара жатқанда механикалық ақауларға байланысты тоқтап қалды, ал Kampfgruppe Pellengahr тобына тағайындалған екі машинаның бірі Лиллехаммердің солтүстігінде де механикалық ақауларға тап болды. Тек бір танк ғана майданға жетті; ол бірден әрекетке кірісіп, Panzer Abteilung z. b. V. 40 батальонының басқа бөлімдерімен бірге Гудбранд аңғарына қарай жылжыды. Neubaufahrzeuge алғаш рет 22 сәуірде Гудбранд аңғарының оңтүстік жағындағы Балберг төбесінің маңында, Лиллехаммерден солтүстікке қарай 7 км жерде британдық және норвегиялық бекіністеріне қарсы шайқасқа қатысты. Британдық экспедициялық корпусы 0,55 дюймдік калибрлі Boys танкіге қарсы мылтықтарымен қаруланған, олар Neubaufahrzeug-тің бронясын оңай тесіп өтті. Оннан астам оқ тигеннен кейін, соның ішінде бір оқ экипаж мүшесін өлтірді, танк кері шегінді және экипаж одан әрі жылжуға тартынды. Басқа неміс бөлімдері ағылшын әскерлерін арашалап, кері шегінуге мәжбүр етті. Норвегия кампаниясынан кейін танктердің тағдыры белгісіз, бірақ олардың ешқайсысы соғыстан аман қалған жоқ. 1941 жылы аман қалған машиналарын жоюға бұйрық берілді, және британдықтар 1945 жылы қолға түскен құжаттарға сәйкес, бұл 1942 жылы орындалды. Машиналардың қандай уақытта жойылғаны белгісіз, бірақ Sturer Emil прототиптерінің құрылысы сол кезде басталған деп есептеледі. Заманауи неміс деректеріне сәйкес, үш NbFz 1-ші танк армиясына қосылды және 1941 жылдың маусым айында қазіргі Украинада советтік БТ-7 танктерімен шайқаста жойылды. Соңғы сақталған Neubaufahrzeug 1944 жылдың соңында оқу бөлімінде Volkssturm-ға Panzerschreck (Raketenpanzerbüchse 54) және басқа да танкіге қарсы қаруларды пайдалануды үйрету үшін нысана ретінде қолданылды. Бұл танктерден қалған жалғыз нәрсе – Норвегиядағы Квам қаласындағы Gudbrandsdal Krigsminnesamling (Гудбранд аңғарының соғыс ескерткіш жинағы) сақталатын шанақ бөліктерінің аз ғана саны.
Though these tanks were never placed in production, they provided a propaganda tool for Nazi Germany, for example being shown at the International Automobile Exposition in Berlin in 1939. This propaganda role was extended with the German invasion of Norway, when Panzer Abteilung z. b. V. 40 (40th Special Purpose Tank Battalion) was formed for supporting the invasion of Norway, and the three Neubaufahrzeuge were assigned to that unit. One vehicle was assigned to Kampfgruppe Fischer advancing north through the Østerdalen Valley, while the other two were assigned to Kampfgruppe Pellengahr advancing up the Gudbrand Valley. The one assigned to Kampfgruppe Fischer was immobilized with mechanical problems on its way to Lillehammer, while one of the two assigned to Kampfgruppe Pellengahr also had mechanical problems just north of Lillehammer. Only one tank actually made it to the front; it was immediately put in action with the German force advancing up the Gudbrand Valley with other elements of Panzer Abteilung z. b. V. 40. The Neubaufahrzeuge first saw combat against British and Norwegian positions on April 22, near the hill Balberg at the far south end of the Gudbrand Valley, 7 km north of Lillehammer. The British Expeditionary Force was equipped with 0.55 inch calibre Boys anti tank rifles that easily penetrated the Neubaufahrzeug. After dozens of hits, including one that killed a crew member, the tank retreated and the crew was hesitant to advance further. Other German units pushed further through, flanking the British forces and forcing them to retreat. It is unclear what happened to the tanks after the Norway campaign, but none of them survived the war. The surviving vehicles were ordered to be scrapped in 1941, and this took place in 1942 according to documents captured by the British in 1945. The dates when the vehicles were scrapped are unclear, but it is thought that the beginning of the construction of the Sturer Emil prototypes dates from the same time. According to contemporary German sources, three NbFz were attached to the 1st Panzer Army and destroyed in battle with Soviet BT 7 tanks in present day Ukraine in June 1941. The last known surviving Neubaufahrzeug was used by a Lehr instruction unit in late 1944 as a target for training the Volkssturm in the use of the Panzerschreck (Raketenpanzerbüchse 54) and other anti tank weapons. All that survives of these tanks is a small number of running gear parts, preserved in the Gudbrandsdal Krigsminnesamling (Gudbrand Valley War Memorial collection), at Kvam in Norway.