Кіріспе

Альтадағы және оның айналасындағы тас өнерлері, Финнмарк, Норвегия

Альтадағы тас өнерлері (Helleristningene i Alta) Солтүстік Норвегиядағы Финнмарк графтығындағы Альта муниципалитеті мен оның айналасында орналасқан. Алғашқы кескіндер 1973 жылы табылғаннан бері Алтаның бірнеше жерінен 6000-нан астам кескіндер табылды. Ең ірі орналасқан жері – Цзепмалуокта, ол Альтадан шамамен орналасқан. Бұл орын, Storsteinen, Kåfjord, Amtmannsnes және Transfarelv орындарымен бірге 1985 жылдың 3 желтоқсанында ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. Бұл Норвегияның жалғыз тарихи алдындағы Дүниежүзілік мұрасы. Тромсё университетінің мәдениеттану кафедрасының профессоры Кнут Хельског кескіндерді бес жеке топқа бөлді. Жағалаудың мерзімін анықтау арқылы, ең ертедегі кескіндер шамамен б.з.д. 4200 жылға дейін, ал ең соңғы кескіндер шамамен б.з.д. 500 жылға дейін дауланған. 2010 жылы зерттеуші Ян Магне Герд ең көне кезеңдердің мерзімін 1000 жылға кері жылжытты. Кескіндердің кең ассортименті бұғыларды бақылай білген, қайық жасау және балық аулауда шебер болған, сондай-ақ аюға және басқа да құрметті жануарларға табынумен байланысты шамандық рәсімдерді өткізген аңшы-жинаушылар мәдениетін көрсетеді. 2014 жылдың сәуір айында Дүниежүзілік мұралық тас өнер орталығы – Альта мұражайы altarockart.no веб-сайтын іске қосты, ол Альтаның тас өнерлерін қамтитын цифрлық архив. Архивте бірнеше мың суреттер мен эскиздер бар, ал болашақта 3D сканерлеу және мақалалар сияқты басқа да құжаттамалық материалдар да болуы мүмкін.

Мәдени және тарихи негіз

Бұл мүсіндер жасалған кезде Норвегияда аңшы-жинақшылар мекендеген. Тас дәуірінің соңы мен ерте металл дәуірінде жасалған, шамамен 5000 жылдық кезеңде мәдениеттерде металл құралдарды қабылдау, қайық жасау және балық аулау техникалары сияқты көптеген өзгерістер болды. Мүсіндерде әртүрлі бейнелер мен діни символизмдер кездеседі. Дегенмен, барлық кезеңдерде қайталанатын негізгі мотивтер бар, мысалы, бұғы. Әсіресе, ең ерте кезеңдегі жартасқа ойылған мүсіндер Солтүстік-Батыс Ресейдегі мүсіндермен үлкен ұқсастық көрсетеді, бұл Еуропаның солтүстігіндегі кең аумақтағы мәдениеттердің байланысын және параллель дамуын көрсетеді. Алтаның жартасқа ойылған мүсіндері, күні бүгінге дейін табылған кварцит кескіштерімен, қаттырақ тастардан жасалған балғалармен жасалған болуы мүмкін. Осы аймақта металл құралдар пайдаланғаннан кейін де тас кескіштерін қолдану жалғасқан сияқты. Мұздықтан кейінгі көтерілудің нәтижесінде Скандинавия соңғы мұз дәуірі аяқталғаннан кейін теңізден айтарлықтай жылдамдықпен көтеріле бастады. Бұл әсер бүгінде де байқалады, бірақ Алтаның жартас суреттері жасалған кезде одан да жылдам және тіпті адам өмірінде байқалатын болған деп есептеледі. Мүсіндер бастапқыда жағалауда жасалған және кейіннен ондаған метрлерге ішке қарай көтерілген болуы мүмкін.

Ашу және қалпына келтіру

Алғашқы ою-өрнектер 1973 жылдың күзінде Алта қаласының орталығынан 4 шақырым жерде орналасқан Джиепмалуокта (солтүстік саам тілінде "төлдер шығанағы" деген мағынаны білдіреді) аймағында табылды. 1970 жылдары Алтаның төңірегінде көптеген басқа да ою-өрнектер ашылды, олардың Джиепмалуокта аймағындағы тығыздығы айқын түрде жоғары болды (аудандағы 6000-ға жуық белгілі ою-өрнектердің 3000-нан астамы осы жерде орналасқан). 1980 жылдардың екінші жартысында Джиепмалуокта аймағында жалпы ұзындығы шамамен 3 шақырым болатын ағаштан жасалған жаяу жолдар жүйесі салынды, ал Алта мұражайы 1991 жылы қала орталығындағы бұрынғы орнынан тасқа қашалған суреттер орнына көшірілді. Алта төңірегінде басқа да бірнеше табылған орындар бар болғанымен және жаңа ою-өрнектер үнемі ашылып жатса да, мұражайдың ресми экскурсиялық бағдарламасына тек Хеммелуфт кіреді. Алтаның төңірегіндегі көптеген тау жыныстары қалың еңкейіп өскен мүк пен қырыққабақпен жабылып жатыр; ою-өрнектер табылғаннан кейін бұл өсімдіктер мұқият алынып тасталады және ою-өрнектердің толық көрінісін ашу үшін тау жынысы тазартылады. Содан кейін ою-өрнектер әртүрлі техникалар қолданылып құжатталады, көбінесе ою-өрнектерге жағылған кварц ұнтағы мен фотосуреттеу және цифрлық өңдеудің үйлесімі қолданылады.

Әлемдік мұралық тас өнер орталығы - Алта мұражайы

Әлемдік мұралық тас өнер орталығы – Алта мұражайында осы кескіндерді жасаған мәдениетке қатысты деп саналатын аймақтағы қазба жұмыстарынан табылған заттар, кескіндердің фототүсірілімдері, сондай-ақ Сами халқының мәдениеті, Солтүстік шамы (Aurora Borealis) құбылысы және аймақтың тақта тас өндіру тарихы туралы көрмелер ұсынылған. Мұражай 1993 жылы «Еуропаның жыл мұражайы» сыйлығына ие болды.

Суреттер мен түсіндірулер

Мүмкін болған түсіндірмелерге шамандық обрядтарда қолданылуы, рудың бірлігін көрсететін немесе ру территориясын белгілейтін тотемистік символдар, маңызды оқиғалардың тарихи жазбасы, тіпті қарапайым эстетикалық ләззат кіруі мүмкін. Жеке мүсіндерде осыншама алуан түрлі суреттер бейнеленгендігі және мүсіндер өте ұзақ мерзім ішінде жасалғандығы ескерілсе, әрбір мүсін жоғарыда аталған мақсаттардың кез келгеніне арналған болуы мүмкін. Ең көп кездесетін сурет түрлері төменде тізілген:

Жануарлар

Кескінделген суреттерде әртүрлі жануарлар бейнеленген; олардың ішінде бұғылар ең көп кездеседі және көбінесе бағылып, сосын аң аулауға түсетін үлкен топтарда көрсетілген. Қоршаудың ішінде бейнеленген бұғылар осы жануарларды бірлесіп аулауға нұсқайды. Басқа да жиі кездесетін жануарлар – елік, түрлі құстар мен балықтар. Жүкті жануарлар көбінесе құрсағындағы баласы көрінетіндей етіп суреттелген.

Аюлар

Айдар кескіш мәдениетінде аюлар ерекше рөл атқарған сияқты: олар көптеген ою-өрнектерде маңызды орын алады және жиі аң аулауға арналған жануарлар ретінде ғана емес, сонымен қатар аюларға қандай да бір құлшылық етуге ұқсайтын позаларда бейнеленеді (солтустік-батыс Ресейдің көптеген ежелгі мәдениеттерінде және Сами мәдениетінде аю культтері белгілі болғандықтан, мұндай болжам өте мүмкін). Ерекше қызығушылық тудыратын нәрсе – аю қауымдарынан шыққан іздер: олар көбінесе ою-өрнек арқылы тік бойымен өтетін және басқа жануарлардың көлденең іздерін қиып өтетін іздермен көрсетілген. Бұл кейбір зерттеушілерді аюлардың өмірден кейінгі әлемге (немесе жалпы өлімге) қатысты құлшылықпен байланысты болуы мүмкін деген тұжырымға келтірді, себебі тік іздер аюлардың әлемнің әртүрлі деңгейлері арасында өту қабілетін көрсетеді. Аюларды бейнелеу шамамен б.з.д. 1700 жылы тоқтаған; бұл сол кездегі діни нанымдардағы өзгерістерді көрсетеді.

Аңшылық және балық аулау көріністері

Адамдарды бейнелейтін көптеген сахналарда аңшылар жебірлерін аңдап жүргені көрсетілген; бұл сахналар дәстүрлі түрде аңшылық ритуалдарымен байланыстырылып келген, бірақ қазіргі зерттеушілер одан күрделі түсіндірмелерді ұсынады. Олар әртүрлі аңшылық және балық аулау амалдарын жеке тайпалардың символдары ретінде қарастырады, ал әртүрлі аңшылық және балық аулау өрнектерінің арақатынастарын – қазіргі немесе қалаған тайпааралық қарым-қатынастардың символдық бейнелері ретінде қарастырады. Найза тастау, садақ-жебе қолдану ең ерте заманнан-ақ көрініп, бұл құралдарды пайдалану туралы оюшылар мәдениетінде ертеден белгілі болғанын көрсетеді. Сол сияқты, балықшылар көбінесе балық аулау арқандарын ғана қолданады, бұл оларға ілгек жасау және әртүрлі жемдерді пайдалану әдісі белгілі болғанын көрсетеді. Ерекше қызығушылық тудыратыны – қайықтардың бейнеленуі: алғашқы суреттерде шағын балық аулау қайықтары бейнеленсе, кейінгі суреттерде одан да үлкен қайықтар көрсетілген, кейбіреулері 30-ға дейін адам сыйдырып, мұрт және кормасында жануарлар пішіндес әсемдіктермен безендірілген. Бұл әшекейлер кейде викингтердің ұзын қайықтарындағыларға ұқсас. Бұған қоса, осы сияқты үлкен қайықтардың суреттері Норвегияның оңтүстік жағалауында табылған, бұл жағалау бойында екі бағыттан да алыс сапарлар жасалғанын көрсетеді.

Күнделікті өмір мен рәсімдер көрінісі

Адамдар арасындағы қарым-қатынасты бейнелейтін сахналардың мағынасын анықтау өте қиын; көрінетін би, тамақ дайындау немесе жыныстық қарым-қатынас сияқты сахналар да діни рәсімдерді көрсетуі мүмкін. Сонымен қатар, тіпті осы мүсіндер күнделікті өмірден эпизодтарды бейнелесе де, осы нақты сахналар неліктен тасқа қашалғаны жұмбақ болып қала береді. Жыныстық белгілер құнарлылыққа байланысты рәсімдермен байланысты болуы мүмкін, ал адамдардың тамақ пісіріп, дайындауын көрсететін сахналар мол өнімді қамтамасыз ету мақсатында жасалған болуы мүмкін. Кейбір сахналарда бейнеленген адамдардың әртүрлі әлеуметтік жағдайы айқын көрінеді, бұл ерекше бас киімдерімен және осындай бас киім кигендердің арасындағы ерекше орындарымен көрсетіледі; олар дін қызметкерлері, бақсылар немесе тайпа басшылары деп түсіндірілген. Егер маңызды тұлғалар басшылар ретінде дұрыс түсіндірілсе, онда бұл сахналарда басшының билікке келуі, патшалық үйлену тойлары немесе тайпалар арасындағы дипломатиялық қатынастар сияқты тарихи маңызы бар оқиғалар да бейнеленуі мүмкін.

Геометриялық белгілер

Ең құпиялы ою-өрнектердің арасында геометриялық символдардың суреттері бар, олар көбінесе осы аймақтың ең ежелгі ою-өрнектерінде кездеседі. Олардың кейбіреуі дөңгелек нысандар, олардың бір бөлігі жиектермен шеңберленген, ал қалғандары көлденең және тік сызықтардың күрделі өрнектерін көрсетеді. Бұл нысандардың кейбіреулері құралдар немесе осыған ұқсас заттар ретінде түсіндірілген (мысалы, сызықтардың өрнектері кейде балық аулау торлары деп түсіндіріледі), бірақ осы символдардың көпшілігі әлі де түсіндірілмей келеді.