Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бартоломео Суарди (шамамен 1456 – шамамен 1530) – итальяндық суретші және сәулетші, негізінен туған қаласы Миланда жұмыс істеген.
Italian painter
Bartolomeo Suardi (c. no – c. 1456 – c. no – c. 1530) was an Italian painter and architect, mainly active in his native Milan.
Өмірбаян
Ол Миланда Альберто Суардидің ұлы ретінде дүниеге келді, бірақ оның өмірбаяны әлі де толыққанды анықталмаған, және бұрын екі "Псевдо-Брамантино" салдарынан оны түсіну қиын болды. Ол Донато Брамантеден тәлім алды, соның нәтижесінде ұстазының атын кішіртті. Осы тәлім оған Урбино кваттроченто дәстүрінен келген бейкүнә реализм әсер етті, ал кейіннен Миланға келгеннен кейін Леонардоның стильдік ерекшеліктерін де сіңірді, бірақ басқа жағынан Орталық Италия стиліндегі біліміне адал болды. 1508 жылдың соңында Ватикан бөлмелерін безендіруге көмектескені туралы мәлімет бар, бірақ оның еңбектерінен ештеңе сақталған жоқ, ал 1509 жылға қарай ол Миланға оралды. Оның стилі өмірі бойында көп өзгерді, сонымен қатар өте жеке ерекшеліктері де байқалды. Оның басты ықпалында Пьеро делла Франческаның, Леонардо да Винчи және Эрколь де Робертидің тыныш, кейде жасанды классицизмі болды, бірақ оның туындыларында осы үшеудің соңғысымен ғана салыстыруға болатын, кейде алаңдататын бейкүнәлік экспрессия да көрінеді.
He was born in Milan, the son of Alberto Suardi, but his biography remains unclear, and was long complicated by two "Pseudo Bramantinos". He was trained by Donato Bramante, adopting a diminutive form of his master's name. This training gave him influences from by the Urbino quattrocento tradition of immobile realism, and later he assimilated some elements of the style of Leonardo, after he arrived in Milan, although in other respects he remained faithful to his training in the style of Central Italy. He is documented in late 1508 as helping in the decoration of the Vatican Stanze though nothing remains of his work there, and by 1509 he was back in Milan. His style changed considerably during his career, and also shows strongly individual traits. His main influences were the serene and sometimes unnatural quietist classicism of Piero della Francesca, Leonardo da Vinci, and Ercole de' Roberti, but his works also display a sometimes disquieting immobile expressiveness comparable only to the last of these three.
"Псевдо-брамантинолар"
Вазаридің Пьеро делла Франческа, Иль Гарофало, Жироламо да Карпи және Жакопо Сансовиноның өмірбаянында Браментино да Милано есімді суретші туралы айтылады. Вазаридегі Браментино, егер ол шын мәнінде болған болса, 1450 және 1455 жылдар аралығында Папа Николай V-ге қызмет еткен. Егер осылай болса, онда ол Бартоломео Суардидің жұмыстарынан бұрын жұмыс істеген. XVI ғасырдың басында Неапольде «жалған Браментино» деп белгілі болған суретші жұмыс істеген; қазіргі кезде ол көбінесе испандық Педро Фернандес, Пьеро Франсионе немесе басқа да түрлі есімдермен танылады.
There is a mention of a Bramantino da Milano by Vasari in his biographies of Piero della Francesca, Il Garofalo, Girolamo da Carpi, and Jacopo Sansovino. The Bramantino of Vasari, if he existed at all, worked for Pope Nicholas V between 1450 and 1455. If so, then he worked prior to the cited works of Bartolomeo Suardi. An artist long known as the pseudo Bramantino was active in Naples in the early 16th century; he is now usually identified as a Spaniard, called Pedro Fernández, Piero Francione, or various other names.
Жетілген шығармалар
1508 жылы ол Римде жұмыс істеді. Донато Браманте Брамантиноға сәулет өнерін үйретті, ал шәкірті шеберге Миландағы Санта-Мария-Прессо-Сан-Сатиро шіркеуінің ішкі безендірілуіне көмектесті. Сурет салуда ол Ватикан үшін танымал тұлғалардың бірнеше портретын салды. Оның ең ерте белгілі туындылары – «Туған күн» (1490-шы жылдар, Брера) және «Азап шеккен Христос» (шамамен 1495, Museo Thyssen Bornemisza, Мадрид). Оның ең танымал жұмыстарының бірі – Лондонның Ұлттық галереясындағы «Патшалардың табынуы» (1495–98) суреті. Бұл сурет эмоциясыз, құрғақ классицизм мен тазалықтың симметриялық геометриялық логикасына қоса, ғимараттың қиялға толы тау фондық бөлігін ашатын ерекше кескінімен көзге түседі. «Пиета» фрескасы (шамамен 1505, қазір Амброзианада) фрагменттер күйінде сақталған. 1508 жылға дейін ол Джан Джакомо Тривульцио үшін «Айлар» гобелендерін жасады (қазір Кастелло Сфорческода сақталады). Библиотека Амброзианадағы «Михаил таққа отырған Мадонна және баласымен, Амброджио және Михаил қасиеттілерімен» (немесе Михаил таққа отырған алтары) суреті, мықты көрінетін Амброджио қасиеттісінің және алып өлген бақаның (шайтанның символы) алдында жатқан өлтірілген адамның (ариандық еретиктерді бейнелейтін) қысқартылған бейнесімен ерекшеленеді. Михаил қасиеттісі алдыңғы жолда, ал басқа қасиеттілер бейшара түрде бейнеленген, бұл сурет 1510 жылдан кейін салынған. Фридберг бұл суретте Леонардоға негізделген, суретті дерлік абстрактілі қатаң геометриямен шектелген әлемге сыйғызуға талпыныс көреді, онда «қалып пен сызғышпен салынған, қиял мен адамсыз сәулеттің биік силуэттері» маңызға ие. Фигуралар, тіпті эмоцияларды көрсетуге тырысқанда да, бос, алыс, геометриялық жаттығудың қуыршақтарына айналған «автоматтар» сияқты көрінеді, бұл Пьеро делла Франческаның ерте туындыларына ұқсас. Тағы бір шедевр – Брерадағы «Христостың айқышқа шегеленуі» (шамамен 1510–1520). 1525 жылы Брамантино герцог Франциск (II) Сфорцаның сарай архитекторы болып тағайындалды, ал Миланды қорғаудағы инженерлік көмегі оған көптеген сыйлықтар әкелді.
In 1508 he was engaged in Rome. Donato Bramante taught Bramantino architecture, and the pupil assisted the master in the execution of the interior of the church of Santa Maria presso San Satiro, Milan. In painting, he executed a number portraits of celebrated personages for the Vatican. His earliest known works are a Nativity (1490s, Brera) and an Christus Dolens (c. 1495, Museo Thyssen Bornemisza, Madrid). One of his best known works is somber Adoration of the Magi (1495–98), in the National Gallery of London. In addition to the impassive, emotion dry classicism, and the symmetric geometric logic of purity, this figure is notable for the imaginative cut away of the building revealing a fanciful mountain backdrop. A Pietà fresco (c. 1505, now in Ambrosiana) is in fragmentary state. Before 1508, he designed the tapestries of the Months for Gian Giacom Trivulzio (now in Castello Sforzesco). The Saint Michael Altar (or Enthroned Madonna and child with Saint Ambrogio and Saint Michael) at the Biblioteca Ambrosiana, notable for the foreshortened slain man (representing an Arian heretic") before a tough looking Saint Ambrose and giant dead frog (symbolizing Satan) with Saint Michael in the foreground and impassive saints, dates to after 1510. Freedberg sees in this painting a Leonardo based impulse to circumscribe the painting to a world where near abstract rigorous geometry, characterized by "looming silhouettes of imagined and unpeopled architecture, constructed with a rule and square, take increasing prominence." The figures, even when trying to betray emotion, appear vacant, distant, "automata" confined as pawns to a geometric exercise, something in common with Piero della Francesca's earlier works. Another masterpiece is the Brera Crucifixion (c. 1510–1520). In 1525 Bramantino was appointed architect to the court by Duke Francis (II) Sforza, and his aid as an engineer in the defence of Milan brought him a multitude of rewards.