Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
осы аттас екінші ағылшын сәулетшісі
ағылшын сәулетшісі, Джон Вуд Старшийдің ұлы
the second English architect of this name
English architect, son of John Wood the elder
Джон Вуд кіші (25 ақпан 1728 – 18 маусым 1782) – ағылшын сәулетшісі, негізінен Сомерсет графтығының Бат қаласында жұмыс істеген. Ол сәулетші Джон Вуд Старшийдің ұлы. Оның жобалары 18 ғасырда зор ықпалға ие болды және Корольдік жарты ай Ұлыбританиядағы грузин неоклассикалық архитектураның ең үздік үлгілерінің бірі саналады.
John Wood, the Younger (25 February 1728 – 18 June 1782) was an English architect, working principally in the city of Bath, Somerset. He was the son of the architect John Wood, the Elder. His designs were highly influential during the 18th century and the Royal Crescent is considered to be one of the best examples of Georgian Neo Classical architecture in Britain.
Өмірбаян
Джон Вуд 1728 жылы, әкесі Бат қаласына көшіп келген жылы дүниеге келді және Бат аббаттығында крещениеден өтті. Вуд 1781 жылғы 16 маусымда Баттестондағы Eagle House-та (кейінгі жылдарындағы үйі) қайтыс болды және Свенсвиктегі Сент-Мария шіркеуінің ғибадатханасында әкесінің қасына жерленді. Ол, әкесінің ертерек құрылысқа байланысты туындаған қаржылық қиындықтарының салдарынан, үлкен қарызға батқан.
John Wood was born in 1728, the year his father moved to Bath, and was baptised in Bath Abbey. Wood died at Eagle House, Batheaston (his home in later years) on 16 June 1781 and was buried beside his father in the chancel at St Mary's Church, Swainswick. He was deeply in debt, partly due to financial conditions relating to his father's earlier building speculations.
Шығармалары
Вуд өзінің тәуелсіз мансабын Бат қаласында әкесі бастаған жұмысты дамыту және кеңейту арқылы бастады. Оның алғашқы маңызды жобасы – Цирк құрылысын аяқтау (әкесі алғашқы тас қаланғаннан кейін үш айдан аспайтын уақыт ішінде қайтыс болды). Одан кейін ол Король алаңы мен Циркті байланыстыратын Гей көшесін жобалап, салды, бұл оның әкесінің ең үлкен жетістігі болды. Вуд келесі он жылдықтарды Бат қаласы үшін жаңа ғимараттар, террасалар мен сәулеттік композициялар жобалауға арнады. Ол әкесі сияқты друидтерге және франкмасондыққа қызығушылық танытпағандай көрінеді, бірақ оның жобаларында 18-ғасырдың модасы мен философиясын көрсететін белгілі бір шабыттанғандықтар мен тақырыптар байқалады. 1770-ші жылдары жаңа, көбірек қатаң неоклассикалық стиль кең таралды. Вуд осы жаңа стильді Ыстық ванна (дорикалық тәртіпте салынған), Корольдік жарты ай және Бат жиналыс залы сияқты ғимараттарда алға жылдырды. Бұл ғимараттар әкесі ұнатқан әсем және теңшелген стильге қарама-қарсы болды. Джон Вуд-ағаның Циркі бір-біріне орналасқан тәртіптер мен егжей-тегжейлі фризді қамтиды, ал оның ұлы жобалаған Корольдік жарты айда бір тәртіп пен қарапайым әрлеу бар. Вудтың Корольдік жарты ай үшін таңдаған орны оның ғимараттары мен айналасындағы ауыл арасында романтикалық диалог құруға деген ниетін көрсетеді. Баттағы бұрынғы ғимараттар мен композициялардың барлығы қатаң қалалық және ішкі кеңістікке бағытталған болса, Корольдік жарты ай толығымен ашық және ашық далаға қарап тұрды. Бұл бүгінде әрқашан байқала бермейді, бірақ ол 1775 жылы салынған кезде жарты ай қаланың шетінде орналасқан, ал жақын жердегі ғимараттар тұрғындардың ауылдық көрінісін бұрмаламайтын. Баттан тыс жердегі оның ең танымал жұмыстарына Баклендтегі Бакленд үйі (Оксфордшир) және Солсберидегі Бас ауруханасы кіреді. 1782 жылы Джон Книлл үшін салынған Корнуоллдағы Сент-Ивстегі Книлл ескерткіші Вудтың жобалауымен салынды. 1781 жылы Вуд «Коттедждер немесе еңбекшілердің үйлері үшін жоспарлар жинағы» атты еңбегін жариялады, бұл еңбекшілердің коттедждері үшін ең алғашқы британдық үлгілер жинағы болды.
Wood began his independent career by developing and extending his father's work in Bath. His first major project consisted of completing the Circus (his father died less than three months after the first stone was laid). His next achievement was the design and build of Gay Street to connect Queen Square and the Circus, his father's greatest triumphs. Wood spent the next decades designing new buildings, terraces and architectural set pieces for the city of Bath. It appears that he did not share his father's interest in druidism and freemasonry, but his designs show certain inspirations and themes which reflect 18th century fashions and philosophies. During the 1770s a new more severe neo classical style was becoming fashionable. Wood pioneered this new style in buildings such as the Hot Bath (built using the Doric order), the Royal Crescent and the Bath Assembly Rooms. These buildings contrasted with the more decorated and embellished style preferred by his father. Whilst John Wood the Elder's Circus includes superimposed orders and a detailed frieze, the Royal Crescent—designed by his son—has a single order and plain decoration throughout. The site Wood chose for the Royal Crescent also shows that he was interested in creating a proto romantic dialogue between his buildings and the surrounding countryside. Previous buildings and set pieces in Bath were all intensely urban and inward looking whereas the Royal Crescent was fully open and looked out on to open fields. This is not always apparent today, but when it was built in 1775 the crescent was situated right on the edge of the city with no nearby buildings to block residents' views of the countryside. Outside Bath, his most notable works include Buckland House in Buckland, Oxfordshire, and the General Infirmary in Salisbury. Knill's Monument in St Ives, Cornwall, constructed in 1782 for John Knill, was designed by Wood. In 1781, Wood published A Series of Plans for Cottages or Habitations of the Labourer, the earliest British pattern book for labourers' cottages.
Бедел мен бағалау
Жас Джон Вуд – Бат қаласының ғана емес, сонымен қатар 18 ғасырдағы британдық сәулет тарихының да маңызды тұлғасы. Джон Вуд аға қайтыс болғанда, Куин Сквер және Цирк Бат қаласындағы жеке-жеке көрнекті ескерткіштер еді. Оның ұлы бұл ғимараттарды байланыстырып, талғамды палладиандық және неоклассикалық құрылымдармен толы жаңа қалалық ауданды жасады және одан әрі дамытты. Вудтың айқын, неоклассикалық стилі Баттағы Джон Пинч аға, Джон Пинч кіші және Томас Болдуин сияқты грузин және Регент дәуірінің басқа сәулетшілеріне шабыт берді. "Саралық жарты ай" – оның ең үлкен жетістігі және осы сияқты алғашқы жобалардың бірі. Ол Батта және кейіннен Бекстон, Брайтон, Бристоль және Лондон сияқты ағылшын қалаларында үлгі алынды.
John Wood the Younger is a key figure, not only in the history of Bath, but also in the history of British 18th century architecture. When John Wood the Elder died, Queen Square and the Circus were isolated showpieces in Bath. His son connected these buildings and went on to create and inspire a new city quarter filled with elegant Palladian and neo classical structures. Wood's clean, neo classical style inspired other Georgian and Regency era architects in Bath such as John Pinch the elder, John Pinch the younger and Thomas Baldwin. The Royal Crescent is his greatest achievement and was one of the first designs of its type. It was imitated in Bath and also in later English towns such as Buxton, Brighton, Bristol and London.