Мися Серт: Өнер меценаты және замандас суретшілердің досы
Misia Sert
Мися Серт (1872-1950) – парижский меценат, пианистка. Жизнь, творчество, поддержка художников, музыкантов и Русского балета. Искусство, культура, история.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Өнер меценаты (1872 – 1950)
Art patron (1872 – 1950)
Мисия Серт (туған Мария Зофия Ольга Зенажда Годебска; 30 наурыз 1872 – 15 қазан 1950) Париждегі үйлерінде салон өткізген ондаған жылдар бойы заманауи суретшілер мен музыканттардың меценаты ретінде танымал болды. Ресей империясында туған, бельгиялық, француз және поляк тегінен шыққан ол кәсіби пианист болып, 1892 жылы алғашқы концертін берді. Ол көптеген суретшілердің меценаты және досы болды, олар үшін ол үнемі журнал мұқабаларында және плакаттарда суреттелді. Оның салондарына заманауи жазушылар жиналатын, ал музыканттар жаңа туындыларын орындады. Бұған қоса, Серт Сергей Дягилевке, «Ресей балетінің» импресариосына шығармашылық және қаржылық қолдау көрсетті. Ол осы жаңашыл би тобының костюм дизайнынан хореографияға дейінгі элементтері бойынша онымен тығыз кеңесті.
Misia Sert (born Maria Zofia Olga Zenajda Godebska; 30 March 1872 – 15 October 1950) was known primarily as a patron of contemporary artists and musicians during the decades she hosted salons in her homes in Paris. Born in the Russian Empire and of Belgian, French and Polish descent, she became a professional pianist and gave her first public concert in 1892. She was a patron and friend of numerous artists, for whom she regularly posed, appearing on magazine covers and posters. Her salons were frequented by contemporary writers and musicians played their newest works. In addition, Sert made creative and financial contributions to Sergei Diaghilev, impresario of the Ballets Russes. He consulted closely with her on elements of this innovative dance company, ranging from costume design to choreography.
Ерте өмір
Мария Зофия Ольга Зенайда Годебская, Мисия деп аталатын, 1872 жылғы 30 наурызда Ресей империясының Санкт-Петербург қаласынан 13 шақырым қашықтықта орналасқан Царское Село қаласында дүниеге келді. Оның әкесі, Киприан Годебский (1835-1909), белгілі поляк мүсіншісі және Санкт-Петербургтегі Императорлық өнер академиясының профессоры болды. Оның анасы, Eugénie Sophie Léopoldine Servais (поляк тілінде Зофия деп аталды), француз-бельгиялық тегінен шыққан, белгілі белгиялық виолончельші Адриен Франсуа Сервайс пен оның әйелінің қызы еді. Зофия Годебская күйеуінің некеден тыс қатынаста екенін білді. Жүкті кезінде ол Санкт-Петербургтен Царское Селоға сапар шекті, онда ол сот жобасымен уақытша айналысып жүрген және сол кездегі сүйіктісімен бірге тұратын Годебскийді күтпеген жерден қарсы алды. Зофия қызын дүниеге әкелгеннен кейін көп ұзамай қайтыс болды, ал оның қызы кейін Мисия деп аталды – Марияның полякша кішірек атауы. Годебский нәресте қызды Брюссельге жақын, Бельгияның Халле қаласындағы әйелінің Сервайс отбасына тәрбиелеуге жіберді. Мисия туылмай тұрып, бірнеше жыл бұрын отбасы мүшелері оған музыка оқып, бала кезінен пианинода ойнауға үйретті және оның пианист ретіндегі қабілеттерін дамытуға ынталандырды. Годебскийдің әкесі бірнеше рет қайта үйленді, соңында қызын қайтарып алып, оны Парижге өзімен және жаңа әйелімен бірге әкелді. Қыз анасының ата-анасының Галледегі үйінің атмосферасын сағынды. Әкесі оны Секре-Кердегі монастырлық мектеп-интернатына орналастырды, онда ол сегіз жыл бойы, 1882-1890 жылдары оқыды. Оның жалғыз қуанышы – аптасына бір рет музыкант және композитор Габриэль Форе берген сабақтар еді, ол сол кезде Эглис де ла Мадлендегі органшының орынбасары болған. Годебская мектепті тастап, қарыз ақшасын пайдаланып, уақытша Лондонға көшіп кетті. Барлығы қонақ үй иесі Мисияның сүйкімділігі мен жастығына тәнті болды. 1889 жылы Натансон «La Revue Blanche» журналын шығарды, ол жаңа таланттарды тәрбиелеуге және «Ле Наби» деп аталған импрессионистерден кейінгі суретшілердің туындыларын көрсетуге арналған еді. Мисия Натансон «La Revue Blanche» журналының музасы мен символына айналды, ол Тулуза Лотрек, Эдуард Вуйлард және Пьер Боннард жасаған жарнама плакаттарында пайда болды. Ренуардың оның портреті қазір Тейт галереясында сақталуда. Натансонның «La Revue Blanche» журналы және оның саяси белсенділігі оған жеткізе алмайтын көлемде капитал ағынын қажет етті. Ол қайырымдылық жасаушы іздегендіктен, Париждегі ең танымал «Le Matin» газетінің негізін қалаушы, газет магнаты Альфред Эдвардсқа жүгінді. Эдвардс Мисия Натансонға ғашық болып, оны 1903 жылы өзінің сүйіктісі ретінде қабылдады. Ол ақша беруге келісті, бірақ Натансонның әйелінен бас тарту шартымен. Олар ажырасып кетті. Серт жұбы ақырында 1927 жылғы 28 желтоқсанда ажырасты. Оның ата-анасының үйі – Галледегі Оңтүстік-Батыс Брабант мұражайында оның өмірі, сондай-ақ оның әжесі мен әкесі туралы жинақтар бар. 2022 жылғы 9 шілдеде оның есімімен аталған жаңа көпір ашылды.
Maria Zofia Olga Zenajda Godebska, known as Misia, was born on 30 March 1872 in Tsarskoye Selo, a town known as the Tsar's village, 13 miles outside Saint Petersburg, Russian Empire. Her father, Cyprian Godebski (1835 1909), was a renowned Polish sculptor and professor at the Imperial Academy of Arts in St. Petersburg and had ties to the aristocracy. Her mother, Eugénie Sophie Léopoldine Servais (called Zofia in Polish), of French Belgian descent, was the daughter of noted Belgian cellist, Adrien François Servais and his wife. Zofia Godebska knew that her husband engaged in extra marital affairs. While pregnant, she traveled from St. Petersburg to Tsarskoye Selo, where she surprised Godebski, who was working there temporarily on a court project and living with his current mistress. Zofia died soon after giving birth to her daughter, thereafter called Misia, the Polish diminutive of Maria. Godebski sent the infant girl to be cared for by his wife's Servais family at Halle, Belgium, near Brussels. several years before Misia was born, others in the family circle taught her to read music as a young child and encouraged her to develop her gifts as a pianist. Godebska's father remarried several times, ultimately reclaiming his daughter and bringing her to live with him and his newest wife in Paris. The girl missed the ambiance of her maternal grandparents’ home in Halle. Her father placed her in a convent boarding school in the city, Sacre Coeur, where she was a student for eight years, 1882 1890. Her only pleasure was the piano lessons she took one day a week from musician and composer Gabriel Fauré, who was then deputy organist at Église de la Madeleine. Godebska left school and moved to London temporarily, using borrowed funds. All were mesmerized by the charm and youth of their hostess Misia. In 1889, Natanson debuted La Revue Blanche, a periodical committed to nurturing new talent and showcasing the work of post Impressionists known as Les Nabis. Misia Natanson became the muse and symbol of La Revue blanche, appearing in advertising posters created by Toulouse Lautrec, Édouard Vuillard and Pierre Bonnard. A portrait of her by Renoir is now in the Tate Gallery. Natanson’s La Revue blanche, coupled with his political activism, required an influx of capital in amounts he could not supply. Needing a benefactor, he approached Alfred Edwards, a newspaper magnate, the founder of the foremost newspaper in Paris, Le Matin. Edwards had become enamored with Misia Natanson and had taken her as his mistress in 1903. He said he would supply money, but only on the condition that Natanson relinquish his wife to him. The couple divorced. The Sert couple ultimately divorced on 28 December 1927. The South West Brabant Museum in Halle, her parents' home, has a collection on her life, as well as that of her maternal grandfather and father. On 9 July 2022 a new bridge was opened that was named for her.