Кіріспе

Ағылшын актері, драматург және ән жазушы Уолтер Брэндон Томас (24 желтоқсан 1848 – 19 маусым 1914) 14 жасында Корольдік теңіз жаяу әскеріне қабылданып, бірақ алты аптадан кейін босатылып, кеме құрылысына шәкірт болды. Ол бухгалтерлік іс-қағаздармен жұмыс істеуді үйреніп, жергілікті Ливерпульдегі ағаш сатушылардың кеңсесінде қызметкер болып жұмыс істеді, 1875 жылға дейін отбасы тұрып жатқан Халл қаласына ұқсас қызметке ауысты. Томас жалақысын кейде журналистікпен толықтырды; The Times газеті ол 17 жасында гимн жазушылар Муди мен Санкиді сынаған "көзге түсетін памфлет" жариялағанын хабарлады. Жергілікті кәсіпкер Альберт Роллиттің көмегімен ол Лондонның Корт театрында Уильям мен Мэдж Кендалмен келісім жасады.

Карьерасының алғашқы кезеңдері

Кішігірім рөлдерді ойнаудан басқа, Томас жазуды жалғастырды, ал Кендалдар оның "Комрадондар" пьесасын Б.С.Стефенсон өңдегеннен кейін қоюға қабылдады. Бұл "жаңа және сынды көмедия" 1882 жылы Корт театрында ашылды, актерлік құрамында Артур Сесил, Д.Г. Бусико және Марион Терри болды. Кендалдар Челсидегі Корт театрынан Вест-Эндтегі Сент-Джеймс театрына көшкенде, Томас олармен бірге кетіп, 1885 жылға дейін олардың труппасында кішігірім рөлдерді ойнады. Содан кейін ол Розина Вокс труппасына қосылып, Америка бойынша гастрольдік сапарға шықты, ол 1886 жылдың ортасына дейін жалғасты. Лондонға оралғаннан кейін ол жазуын жалғастырды, 1880-ші жылдардың ортасы мен соңында бірнеше пьеса жазып, сондай-ақ эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол алғаш рет Артур Винг Пинероның "Сладкая лаванда" пьесасындағы рөлімен көзге түсті. Кейіпкерлік актер ретінде Томас әртүрлі диалектілерді шебер орындау арқасында үлкен артықшылыққа ие болды. Бір қойылым туралы сыншы Льюис Беттани былай деп жазды: "Диалекті әрине, мінсіз болды; біздің актер сахнадағы диалект шебері емес пе?". Пэнли пьесаны қойып, Лорд Фанкорт Бабберлидің басты рөлін сомдады, ал оның достары Джек пен Чарли оны соңғысының әпкесі рөлінде ойнауға көндірді. Пьесаның алғашқы қойылымдары 1892 жылғы 29 ақпанда Бьюри-Сент-Эдмундс қаласында басталып, Англия провинцияларында гастрольдік турмен жалғасты. Бұл пьеса ағылшын тілді әлемде және көптеген басқа елдерде сәтті қойылды. 1894 жылы пьеса неміс және француз тілдерінде тұңғыш рет көрсетілді және көп жыл бойы әр Рождествода Берлинде қойылды. 1895 жылы "Театр" журналы "Шарлидің әпкесі" пьесасы елден елге таралып жатқанын жазды. "Германиядан ол Ресейге, Голландияға, Данияға және Норвегияға жетті, және барлық жерде ыстық қарсылықты тапты". Содан кейін ондаған жылдар бойы пьеса қайта-қайта қойылды және сәтті түрде фильмдер мен мюзиклдерге бейімделді. Томастың кейіпкерлік актер ретіндегі мансабы гүлдене берді. 1892 жылы ол В.С. Гилберттің "Розенкранц пен Гилденстерн" пьесасында ойнады, бұл "Гамлет" пьесасының пародиязы, сондай-ақ Б.С.Стефенсонның "Гамлет" және "Вёрный Джеймс" пьесаларында Эллалин Террисспен бірге Корт театрында ойнады. 1895 жылы ол "Ривалдар" пьесасының қайта қойылымында тағы бір диалекттік рөлде, сэр Люциус О'Триггер рөлінде ойнады. Бернард Шоу Томас рөлде сәтті ойнағанын, "негізінен одан күтілгендей ойнамауының арқасында" деп жазды. Томас ойнаған басқа да рөлдердің ішінде мақтауға ие болғандары – Холл Кейннің "Мәңгілік қала" (1902) пьесасындағы Папа және Герберт Бирбом Тридің (1903) "Ричард II" пьесасындағы Джон Гант рөлі. Ол сондай-ақ "күн әндерінің" авторы және орындаушысы ретінде де танымал болды. 1914 жылы Томас қысқа аурудан кейін 65 жасында Лондондағы Блумсберидегі үйінде қайтыс болды. Ол Бромптон зиратында жерленген. "Таймс" газетінің некрологында оның сөзін келтірді: "Мен ұлы актер ретінде танылсам дейдім. Егер мен танылсам, онда ол "Шарлидің әпкесі" пьесасының авторы ретінде болар еді".