Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ағылшын актері, драматург және ән жазушы Уолтер Брэндон Томас (24 желтоқсан 1848 – 19 маусым 1914) 14 жасында Корольдік теңіз жаяу әскеріне қабылданып, бірақ алты аптадан кейін босатылып, кеме құрылысына шәкірт болды. Ол бухгалтерлік іс-қағаздармен жұмыс істеуді үйреніп, жергілікті Ливерпульдегі ағаш сатушылардың кеңсесінде қызметкер болып жұмыс істеді, 1875 жылға дейін отбасы тұрып жатқан Халл қаласына ұқсас қызметке ауысты. Томас жалақысын кейде журналистікпен толықтырды; The Times газеті ол 17 жасында гимн жазушылар Муди мен Санкиді сынаған "көзге түсетін памфлет" жариялағанын хабарлады. Жергілікті кәсіпкер Альберт Роллиттің көмегімен ол Лондонның Корт театрында Уильям мен Мэдж Кендалмен келісім жасады.
English actor, playwright and songwriter
Walter Brandon Thomas (24 December 1848 – 19 June 1914) At the age of 14, he enlisted in the Royal Marines but was bought out after six weeks and apprenticed to a shipbuilder. He learned bookkeeping and became a clerk with local Liverpool timber merchants, until 1875, when he took a similar post in Hull, where his family was by then living. Thomas augmented his salary with occasional journalism; The Times noted that at 17 he published "a striking pamphlet" attacking the hymn writers Moody and Sankey. Through the influence of a local businessman, Albert Rollit, he secured an engagement with William and Madge Kendal at the Court Theatre in London.
Карьерасының алғашқы кезеңдері
Кішігірім рөлдерді ойнаудан басқа, Томас жазуды жалғастырды, ал Кендалдар оның "Комрадондар" пьесасын Б.С.Стефенсон өңдегеннен кейін қоюға қабылдады. Бұл "жаңа және сынды көмедия" 1882 жылы Корт театрында ашылды, актерлік құрамында Артур Сесил, Д.Г. Бусико және Марион Терри болды. Кендалдар Челсидегі Корт театрынан Вест-Эндтегі Сент-Джеймс театрына көшкенде, Томас олармен бірге кетіп, 1885 жылға дейін олардың труппасында кішігірім рөлдерді ойнады. Содан кейін ол Розина Вокс труппасына қосылып, Америка бойынша гастрольдік сапарға шықты, ол 1886 жылдың ортасына дейін жалғасты. Лондонға оралғаннан кейін ол жазуын жалғастырды, 1880-ші жылдардың ортасы мен соңында бірнеше пьеса жазып, сондай-ақ эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол алғаш рет Артур Винг Пинероның "Сладкая лаванда" пьесасындағы рөлімен көзге түсті. Кейіпкерлік актер ретінде Томас әртүрлі диалектілерді шебер орындау арқасында үлкен артықшылыққа ие болды. Бір қойылым туралы сыншы Льюис Беттани былай деп жазды: "Диалекті әрине, мінсіз болды; біздің актер сахнадағы диалект шебері емес пе?". Пэнли пьесаны қойып, Лорд Фанкорт Бабберлидің басты рөлін сомдады, ал оның достары Джек пен Чарли оны соңғысының әпкесі рөлінде ойнауға көндірді. Пьесаның алғашқы қойылымдары 1892 жылғы 29 ақпанда Бьюри-Сент-Эдмундс қаласында басталып, Англия провинцияларында гастрольдік турмен жалғасты. Бұл пьеса ағылшын тілді әлемде және көптеген басқа елдерде сәтті қойылды. 1894 жылы пьеса неміс және француз тілдерінде тұңғыш рет көрсетілді және көп жыл бойы әр Рождествода Берлинде қойылды. 1895 жылы "Театр" журналы "Шарлидің әпкесі" пьесасы елден елге таралып жатқанын жазды. "Германиядан ол Ресейге, Голландияға, Данияға және Норвегияға жетті, және барлық жерде ыстық қарсылықты тапты". Содан кейін ондаған жылдар бойы пьеса қайта-қайта қойылды және сәтті түрде фильмдер мен мюзиклдерге бейімделді. Томастың кейіпкерлік актер ретіндегі мансабы гүлдене берді. 1892 жылы ол В.С. Гилберттің "Розенкранц пен Гилденстерн" пьесасында ойнады, бұл "Гамлет" пьесасының пародиязы, сондай-ақ Б.С.Стефенсонның "Гамлет" және "Вёрный Джеймс" пьесаларында Эллалин Террисспен бірге Корт театрында ойнады. 1895 жылы ол "Ривалдар" пьесасының қайта қойылымында тағы бір диалекттік рөлде, сэр Люциус О'Триггер рөлінде ойнады. Бернард Шоу Томас рөлде сәтті ойнағанын, "негізінен одан күтілгендей ойнамауының арқасында" деп жазды. Томас ойнаған басқа да рөлдердің ішінде мақтауға ие болғандары – Холл Кейннің "Мәңгілік қала" (1902) пьесасындағы Папа және Герберт Бирбом Тридің (1903) "Ричард II" пьесасындағы Джон Гант рөлі. Ол сондай-ақ "күн әндерінің" авторы және орындаушысы ретінде де танымал болды. 1914 жылы Томас қысқа аурудан кейін 65 жасында Лондондағы Блумсберидегі үйінде қайтыс болды. Ол Бромптон зиратында жерленген. "Таймс" газетінің некрологында оның сөзін келтірді: "Мен ұлы актер ретінде танылсам дейдім. Егер мен танылсам, онда ол "Шарлидің әпкесі" пьесасының авторы ретінде болар еді".
In addition to playing small parts, Thomas continued to write, and the Kendals accepted his play Comrades for production after it was revised by B. C. Stephenson. This "new and critical comedy" opened at the Court in 1882, with a cast including Arthur Cecil, D. G. Boucicault and Marion Terry. When the Kendals moved from the Court Theatre in Chelsea to the St. James's Theatre in the West End, Thomas went with them and remained in their company playing small roles until 1885, when he joined Rosina Vokes's company as its leading man on an American tour that lasted into the middle of 1886. On his return to London, he continued to write, producing several plays in the mid to late 1880s, and to appear in supporting roles. He first attracted significant attention in Sweet Lavender by Arthur Wing Pinero. As a character actor, Thomas had the great advantage of a facility for regional accents. Of one performance, the critic W. A. Lewis Bettany wrote: "The dialect was of course perfect; is not our actor the one acknowledged master of dialect on the stage?" Penley produced the play and took the star role of Lord Fancourt Babberley, an undergraduate whose friends Jack and Charley persuade him to impersonate the latter's aunt. The early performances of the play were given on tour in the English provinces, beginning at Bury St Edmunds on 29 February 1892. The piece was successfully staged throughout the English speaking world and, in translation, in many other countries. In 1894, it was given both German and French premieres and was produced in Berlin every Christmas for many years. In 1895, The Theatre recorded that Charley's Aunt had been taken up in country after country. "From Germany it made its way to Russia, Holland, Denmark and Norway, and was heartily welcomed everywhere." Thereafter, it was frequently revived for decades and successfully adapted for films and musicals. Thomas's career as a character actor continued to prosper. In 1892, he played in W. S. Gilbert's Rosencrantz and Guildenstern, a parody of Hamlet, and Faithful James, by B. C. Stephenson, with Ellaline Terriss, both at the Court Theatre. In 1895, he starred in a revival of The Rivals in another dialect role, Sir Lucius O'Trigger. Bernard Shaw wrote that Thomas succeeded in the part, "mainly by not doing what is expected of him". Other parts in which Thomas attracted praise were the Pope in Hall Caine's The Eternal City (1902) and John of Gaunt in Richard II to the King Richard of Herbert Beerbohm Tree (1903). He was also well known as an author and singer of "coon songs". Thomas died at his home in Bloomsbury, London, in 1914, aged 65, after a brief illness. He was buried in Brompton Cemetery. In its obituary notice, The Times quoted him as saying, "I hoped to go down to fame as a great actor. If I go at all it will be as the author of Charley's Aunt."