Кіріспе

Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы темір жол желісі, Сидней мен [[Бомадерри, Жаңа Оңтүстік Уэльс]] арасындағы темір жол желісі. Оңтүстік жағалау темір жолы (сондай-ақ Иллавара темір жолы деп белгілі) – Сиднейден Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Волонгонг пен Бомадерриге дейінгі жолаушылар мен жүк тасымалдауға арналған темір жол. Иллавара торабынан басталатын бұл желі Жаңа Оңтүстік Уэльстің Иллавара және Оңтүстік жағалау аймақтарын қамтиды. 1884 және 1893 жылдар аралығында бөлік-бөлікпен ашылған Оңтүстік жағалау темір жолы негізінен колониялық үкімет министрлері мен заң шығарушыларының үлесіне тиесілі Коал Клиф шахтасына қызмет көрсету және Иллавара мен Сидней арасындағы экономикалық байланысты қамтамасыз ету мақсатында салынған. Кейіннен ол Порт Кембланың өнеркәсіптік кәсіпорындарын Сиднейдегі ірі метрополитендік жүк темір жолы желісімен байланыстырды. Бұл желі Сент-Джордж, Сазерленд және Иллавара тұрғындары үшін де қоғамдық көлік құралы болып табылады. 56 стансадан тұратын бұл желіге NSW үкіметінің Транспорттық активтерді басқару мекемесі иелік етеді, ал жолаушылар тасымалдауды Сидней пойыздарының Шығыс және Иллавара желісі қала маңында және NSW TrainLink-тің Оңтүстік жағалау желісі Иллаварада жүзеге асырады.

Құрылыс

Үкімет 1880 жылға дейін жаңа бағыт бекітілгенге дейін қосымша зерттеулер жүргізбеді. Бұл бағыт Макдоналдтаун қаласының орталық бөлігіне жақын басталып, "Шеше орманы" арқылы Киамаға дейін созылды. Таңдалған бағыт қазіргі күнгі бағыттан тұрады, бірақ 1915 және 1920 жылдар аралығында Водопад пен Коал Клифф арасында шағын өзгерістер енгізілді. 1881 жылдың 6 сәуірінде губернатор Август Лофтус 44 Vic. No. 28 заңға қол қойды, ол осы темір жолдың құрылысына 1,020,000 фунт стерлинг қаражат бөлді және темір жолдың қазіргі қалалық аймақты құрайтын бірінші бөлігін 1884 жылдың 30 қыркүйегіне дейін аяқтауды ұсынды. Жаңа бағыттың тиімділігі туралы алаңдаушылық бірден туды, әсіресе Вотерфолл мен Отфорд арасындағы туннельдерді қазудың құны, олар Вуллонгонгқа жеткізуге қажет болды. Құрылыс жұмыстары тендер арқылы тапсырылды және 1882 жылдың қазан айында басталды. Водопадтан Клифтонға дейінгі учаскеде төрт үлкен кірпіш аркалы (және көптеген кішкентай) құбырлар мен жалпы ұзындығы 800 метрден астам сегіз туннель болды, бұл оның ашылуын 1888 жылға дейін кешіктірді. Бұл жағдай көптеген ондаған жылдар бойы сақталды, бұл желіде үлкен кептеліске әкелді, содан кейін Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі 1969 жылы Джон Холланд & Co компаниясына жаңа көпір салуды тапсырды. 1969 жылы құрылысы басталған, алдын ала керілген бетоннан жасалған жаңа көпірді алғаш рет 19 қарашада 1972 жылы Комодан келген 18:17 рейсі пайдаланды. Ескі көпір, сондай-ақ 1905 жылы ауыстырылған Мортдейл мен Оатли арасындағы бұрынғы бағыт, қазір жаяу және велосипед жолы ретінде пайдаланылады. Қазіргі кезде екі рельстік жол Клифтон туннелінен басқа, Унандерраға дейін жалғасады.

Банкстаун желісі

Банкстаун желісі алғашқыда 1895 жылдың ақпан айында Иллаварра желісінен Белмор станциясына дейінгі тармақ желісі ретінде ашылды, бірақ ол жақын арада 1928 жылдың 16 шілдесінде Сефтон арқылы Оңтүстік бағытындағы негізгі желіге дейін созылды.

Шығыс Хиллс желісі

Шығыс Хиллз желісі алғаш рет 1916 жылы Парламенттік қоғамдық жұмыстар жөніндегі тұрақты комитетіне Банкстаун желісі салынып жатқанда балама маршрут ретінде ұсынылған. Жол 1931 жылдың 21 қыркүйегінде Кингсгроувқа, ал үш айдан кейін, 1931 жылдың 21 желтоқсанында Шығыс Хиллзге дейін ашылды. 1987 жылдың 21 желтоқсанында Гленфилд станциясының жанындағы Оңтүстік негізгі желісімен байланыстырылды. Шығыс Хиллз желісі 2000 жылы Аэропорт желісі ашылғанда маңызды өзгеріске ұшырады. Осының нәтижесінде көптеген Шығыс Хиллз пойыздары қалаға кіру үшін жаңа желіні пайдалана бастады, бұл Сиденхем мен қала арасындағы Иллаварра желісінің бөлігіне түскен жүктемені азайтты.

Кронулла сызығы

Сазерленд пен Кронулла арасындағы төрт стансасы және жүк вагондарымен тоқтау орны бар бір жолды трамвай желісі 1911 жылдың 12 маусымында ашылды. 1932 жылы трамвай жабылды. Бәсекелес автобус қызметтері шектеусіз бәсекелестікпен жұмыс істей бастады, ал трамвай желісі осы кезде қызметтермен тым толып кеткендіктен, трамвайлар жиі кешігіп жүрді, себебі өткізу пункттерінде тоқтап, жолаушылар Сазерлендтегі байланыстарын жіберіп алатын. Желі соңғы жылдары үлкен шығынға ұшырады, ал сол кездегі Ұлы депрессияның салдары оны қызметін тоқтатуға мәжбүр етті, соңғы жолаушылар қызметі 1931 жылдың 3 тамызында тоқтады. Жүк тасымалы келесі жылдың 12 қаңтарына дейін жалғасты. Трамвайды жабу теміржол құрылысын жоспарлауға мүмкіндік бергенімен, ауыстыру теміржол желісін жоспарлау 1930 жылдары қаржыландыру мәселелеріне байланысты түрлі кешіктірулерге ұшырады: желі құрылысы Иллаварра желісін Вотерфоллға дейін электрлендіру ұсынысымен бәсекелесті, сондай-ақ желінің негізгі желіге қосылатын орны туралы даулар болды. Комода және Сазерленд станциясының солтүстігінде желіге қосылудың екі алғашқы ұсынысы қабылданбады. Жергілікті тұрғындар теміржол Кронулла ауданындағы кеңес тарифтерін арттыратынынан алаңдады. Бұған қарамастан, Парламент 1936 жылдың 2 наурызында желіге мақұлдау берді және Сазерленд станциясының оңтүстік жағындағы негізгі желімен байланысатын бес жаңа стансасы бар маршрут зерттелді. Жаңа желі 1939 жылдың 16 желтоқсанында губернатор, барон Уэйкхерсттің қатысуымен Кронулла станциясында өткен салтанатты шарада ашылды. Желі ашылған кезде Карингба және Гимеада өткізу пункттері орнатылғанымен, бір жолды желі Кронулла түбегіне қызметтерді кеңейтуге кедергі келтірді, сондықтан 1980 жылдары Гимеа мен Карингба арасындағы 3,5 километрлік учаскені екі жолға дейін кеңейту туралы шешім қабылданды. Гимеа, Миранда және Карингба барлығы аралдық платформаларды алды. Жаңа учаске 1985 жылдың 15 шілдесінде ашылды. 2000 жылдары қалған бір жолды учаскелер де екі жолға дейін кеңейтілді. Олар 2010 жылдың 19 сәуірінде ашылды.

Воронора зираты желісі

1897 жылы Сазерленд стансасының жанында діни қорым үшін жер бөлінді; бұл Кёрнеллдегі учаскеге қарағанда ыңғайлырақ болды, себебі Кёрнеллге ұзақ тармақ желісі қажет болар еді. Станцияның қасына бір рельстік желі салынды және ол 1900 жылдың 13 маусымында ашылды. Бір платформа және локомотивтерді тоқтатуға арналған айналма жол болды. Алғашқы жерлеу сол жылдың басында өтті, қаладағы мәйітхана станциясынан пойызбен табыт әкелінді. Автомобильдердің пайда болуы және моторизацияланған жерлеу рәсімдерінің таралуымен пойызбен жерлеу сирек болды, ал желі 1947 жылдың 23 мамырында жабылды, соңғы жерлеу бірнеше жыл бұрын өткен. Желі мен платформа кейіннен бұзылып, алынып тасталды, бүгінде тек негізгі желіден келген бастапқы негіз ғана көрінеді. 1886 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс жаяу әскері, мергендері және артиллериясы үшін оқу алаңына қажеттілік туындағаннан кейін Ұлттық саябаққа қысқа тармақ желісі салынды. Ол 1886 жылдың 9 наурызында Сазерлендтен Вотерфоллға дейін Ілаварра желісінің кеңейтілуімен бірге ашылды және шамамен бір айдан кейін әскери лагерьдегі ашық есік күнінде алғашқы жолаушыларды қабылдады. Станцияда бастапқыда Лофтус деп аталған бір станция, екі терминалдық жол, бірнеше жүк жолдары және ауыр артиллерия жабдықтарын тиеуге арналған жүк платформасы болды. Бірақ 1991 жылы тармақтағы сигналдау мәселелеріне байланысты жолаушылар тасымалы уақытша тоқтатылғаннан кейін, CityRail және мемлекеттік үкімет жолаушылардың жетіспеуін айтып, тармақты толығымен жабуды шешті. Тармақ біраз уақыт пайдаланылмағанмен, Парламент Сидней трамвай музейіне желіні пайдалануға рұқсат берді. Музей өз трамвайларын жүргізу үшін тармақты жеңіл рельстік стандартқа келтірді, ал желі 1993 жылдың 1 мамырында қайта ашылды.

Порт Кембла желісі

Конистон қаласында электрленген тармақ желісі шығысқа қарай Порт Кемблаға дейін үш аралық станса арқылы жалғасады. Бұл желі Порт Кембла-Нордтің батысынан басталып қос рельсті болып келеді және жүк пойыздарымен қатар жергілікті жолаушылар тасымалы үшін де пайдаланылады. Порт Кемблада электр пойыздарын түнде қоюға арналған тұрақ орналасқан. Порт Кембладағы теміржол желісі 1916 жылы салынса да, айналасындағы қалашықтарды қамтитын станциялар мен жолаушылар пойыздары 1920 жылдың 5 қаңтарында Порт Кембла теміржол станциясы ашылғанға дейін жұмыс істемеді. 1926 жылы Порт Кембла қалалық тармағына бір станса қосылды, ал одан он жыл өткен соң, 1936 жылы тағы бір станса салынды. 1938 жылы Порт Кембла жұмысшылары үшін, жақын орналасқан Лисагт болат зауытының құрметіне аталған теміржол станциясы ашылды.

Қызметтер

Оңтүстік жағалау желісінің жолаушылар қызметтері қазіргі уақытта Бонди түйісуі немесе Орталық станциясы мен Вуллонгонг, Киама немесе Порт Кембла арасында жүретін электрлі екі қабатты вагондардан тұрады. Дизельді шаттл пойыздары Киама станциясынан Бомадерриге қатынайды. 1985 жылы Вуллонгонгқа дейін электрлендірілгенімен, 1991 жылға дейін Сидней мен Ноура арасында бірнеше дизельді пойыздар жүріп тұрды, соның бірі – «Оңтүстік жағалау күндізгі экспресі» болды, ол Budd және Tulloch типті жолаушылар вагондарынан құралған локомотивпен тасымалданды және азық-түлік қызметтері бар еді. Жүк тасымалы көбінесе Темпедегі Метрополитен желісімен қиылысқанға дейін ғана жүзеге асырылады. Көмірдің көп мөлшері және басқа жүктердің азырақ көлемі күн сайын Порт Кемблаға және одан теміржол арқылы тасымалданады, бірақ жұмыс сағаттарында жүк пойыздарына қала маңындағы желілерді пайдалануға шектеулер қойылады. Юнандеррадан оңтүстікке қарай жүк пойыздары Дунмор мен Бомбодағы балласт карьерлеріне қызмет көрсетеді, ал Бомбодан оңтүстікке қарайғы жалғыз жүк пойыздары Манильдра тобының Бомадерри крахмал зауытына барады. 2016 жылдың қазан айына дейін барлық қызметтер Pacific National компаниясымен атқарылды. Желідегі жалғыз жұмыс істеп тұрған көмір кеніші Отфордтан оңтүстікке қарайғы тұйыққа (сайдаинг) қызмет көрсетеді. Басқа көмір пойыздарының көпшілігі штаттың батыс орталық аймағындағы Гвабегар желісінен келеді.