Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Папалық мемлекеттің атқарушысы
Papal State executioner
Джованни Баттиста Бугатти (1779–1869) 1796 жылдан 1864 жылға дейін Папалық мемлекеттердің ресми атқарушысы болды. Ол мемлекеттегі ең ұзақ қызмет еткен атқарушы және «Маэстро Титта» деген лақап атын алды, бұл «әділет меңгері» деген римдік бұрмалау. 85 жасында Папа Пий IX оны ай сайын 30 скуди зейнетақысымен зейнеткерлікке шығарды.
Giovanni Battista Bugatti (1779–1869) was the official executioner for the Papal States from 1796 to 1864. He was the longest serving executioner in the States and was nicknamed Mastro Titta, a Roman corruption of maestro di giustizia, or master of justice. At the age of 85, he was retired by Pope Pius IX with a monthly pension of 30 scudi.
Өмірбаян
Бугаттидің өлім жазасын орындаумен айналысқан мансабы 68 жылға созылды және ол 17 жасында, 1796 жылдың 22 наурызында басталды, ал 1864 жылға дейін жалғасты. 1810 жылға дейін өлім жазасын орындау әдісі балтамен, асылу арқылы немесе балғамен жасалатын. Француздар гильотинаны енгізді, ол Пап мемлекеті тәуелсіздігін қайта алғаннан кейін де қолданылды (алғашқы Пап гильотинасы 1816 жылы орындалды) соңғы жазаларға дейін. 68 жыл бойы ресми өлім жазасын орындаушы болып жұмыс істеген Бугатти барлығы 514 жазаны орындады, яғни жылына орташа есеппен 7 жаза (Бугатти өзінің жазбасында 516 атты атын тіркеді, бірақ екі тұтқын алынып тасталды, біреуі атылып өлтірілгендіктен, екіншісі атушының қолынан дарға асылып, төрт бөлікке бөлінгендіктен). Бугатти бойы шағын, денелі және әрқашан жақсы киінген деп сипатталады. Ол Санта-Мария шіркеуіне (Траспонтина) жиі баратын. Ол үйленген, бірақ баласы болмаған. Ресми міндеттерін орындамағанда, Бугатти әйелімен бірге туристерге боялған қолшатырлар мен басқа да сувенирлер сатқан. Ол өлім жазаларын «әділеттілік» деп, ал сотталғандарды «науқастар» деп атаған. Бугатти Трастевере ауданынан тек ресми іспен ғана шыға алатын. Бұл ресми түрде оның қауіпсіздігі үшін жасалған, егер ол өлім жазасын орындаған адамдардың туыстары одан кек алмақ болса. Бірақ бұл ырым-сиқырға байланысты болуы мүмкін, оның қосымша жұмысынан туындаған. Ол көпірден өтіп бара жатқанда, Рим тұрғындарына өлім жазасы орындалатындығы туралы хабар берілетін, ал адамдар осы танымал оқиғаны көру үшін жиналатын. Оның 1845 жылдың 8 наурызында орындалған өлім жазаларының бірін Чарльз Диккенс «Италиядан суреттер» (1846) атты еңбегінде сипаттаған. Оның қанға боялған киімдері, балғалары және гильотиналары Римдегі Виа дель Гонфалонедегі Криминология мұражайында қойылған. Гильотинаның құрылысы ерекше, жапырағы тік, ал мойын тірегі V пішіндес.
Bugatti's career in charge of executions lasted 68 years and began when he was 17 years old, on 22 March 1796; and lasted until 1864. Up until 1810, the method of execution was beheading by axe, hanging or mallet. The French introduced the use of the guillotine, which was continued after the Papal States regained their sovereignty (the first Papal guillotining occurred in 1816) until the last executions. Over the 68 years he worked as official executioner, Bugatti carried out a total of 514 executions, an average of 7 per year (in his notebook, Bugatti noted 516 names of executed but two prisoners are subtracted, one because he was shot and the other because he was hanged and quartered by the adjutant). Bugatti is described as being short and portly, and always well dressed. He frequented the church Santa Maria in Traspontina. He was married but had no children. When not carrying out his official duties, Bugatti and his wife sold painted umbrellas and other souvenirs to tourists. He referred to his executions as justices and the condemned as patients. He could not leave the Trastevere neighborhood unless on official business. Officially this was for his own protection, in case relatives of those he had executed decided to take revenge against him. Unofficially it was probably due to superstition regarding his part time job. On his crossing the bridge, the residents of Rome were alerted that an execution was about to take place and people would gather to witness the popular event. One of his executions, carried out on 8 March 1845, was described by Charles Dickens in his work Pictures from Italy (1846). His blood stained clothes, axes and guillotines are on display at the Museum of Criminology at Via del Gonfalone in Rome. The guillotine is of a very peculiar construction, with a straight blade and V shaped neck piece.