Шаффер против Хейтнер ісі: Корпоративтік құқықтағы юрисдикция шегі
Shaffer v. Heitner
Шаффер против Хейтнера: АҚШ Жоғарғы Соты корпоративтік құқықтағы штаттың сот юрисдикциясы үшін минималды байланыс талаптарын белгіледі. Қазақстандағы заңгерлерге маңызды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Shaffer v. Heitner, 433 U.S. 186 (1977) – АҚШ корпоративтік құқығының ісі, онда АҚШ Жоғарғы Соты жауапкердің штатта тіркелген корпорацияның акцияларына иелік етуінің өзі, сол штаттың соттарына жауапкерге қатысты сот юрисдикциясын жүзеге асыруға жеткіліксіз екенін белгіледі. Бұл іс, жауапкердің он төртінші түзетуге сәйкес, тиісті процеске сәйкес юрисдикцияны жүзеге асыру үшін форум штатпен минималды байланысы бар деп танылуын бағалау үшін құрылымдық негізді ұсынды.
Shaffer v. Heitner, 433 U. S. 186 (1977), is a United States corporate law case in which the Supreme Court of the United States established that a defendant's ownership of stock in a corporation incorporated within a state, without more, is insufficient to allow that state's courts to exercise jurisdiction over the defendant. The case set forth a framework for evaluating when a defendant will be deemed to have minimum contacts with the forum state sufficient for the exercise of jurisdiction to be consistent with due process under the Fourteenth Amendment.
Нәтиже
Тургуд Маршалл судьясы жазған пікірде, Сот International Shoe Co. v. Washington ісіндегі ең төменгі байланыс қағидасының иемдік бойынша (in rem) және қалыпты «жеке» (in personam) іс-шараларға да қолданылатынын анықтады. Маршалл судьясының теориясы бойынша, иемдік бойынша іс-шараларға бұл шешімнің әсері аз болады, бірақ «2-типтегі» иемдік бойынша іс-шараларға (мүлікке қатысы жоқ дауды шешу үшін мүлікті тәркілеу) үлкен әсер етеді, себебі бір штаттың мүлігіне ие болу, егер мүлік даудың өзі болмаса, сол штаттың сот процесіне иесін тарту үшін жеткілікті байланыс емес. Мүлік орналасқан штат, әдетте, сол штат ішіндегі мүлікке қатысты даулар бойынша жеке юрисдикцияға ие болады, өйткені иесі сол штаттың пайдасын және қорғауын алады, ал штат дауларды бейбіт жолмен шешуге мүдделі, сондай-ақ құжаттар мен куәлер де сол жерде болуы мүмкін. Хайтнер Делавэрдің өзінің корпорацияларының мінез-құлқына бақылау жасауға деген қызығушылығының айыпталушыларға қатысты жеке юрисдикция құқығын негіздеуі мүмкін деп мәлімдеді. Сот бұл дауды шешуде Делавэр заңын қолдануға себеп болуы мүмкін екенін, бірақ бұл Делавэрде қаралуы міндетті емес деп жауап берді.
In an opinion written by Justice Thurgood Marshall, the Court determined that the minimum contacts rule of International Shoe Co. v. Washington applies to actions brought in rem as well as to ordinary "in personam" actions. Justice Marshall theorized that in rem actions would remain mostly unaffected by the ruling but "Type 2" quasi in rem actions (actions seizing property for the purpose of settling a dispute unrelated to that property) would be greatly affected because the mere ownership of property in a state is not a sufficient contact to subject the property owner to a lawsuit in that state, unless that property is the issue of the lawsuit. The state in which property is located will still generally have personal jurisdiction over disputes concerning the ownership of property within that state, because the owner will be receiving the benefits and protections of that state, while the state will have a strong interest in the peaceful resolution of disputes, and records and witnesses will probably be located therein. Heitner argued that Delaware's interest in controlling the behavior of its corporations justified its assertion of personal jurisdiction over the defendants. The Court responded that this could be a reason to apply Delaware law in resolving the dispute, but that this did not need to take place in a Delaware forum.
Біркелкі пікірлер
Сот судьялары Льюис Ф. Пауэлл және Джон П. Стивенс әрқайсысы қолдау пікірлерін жазды. Екеуі де осы іс бойынша қабылданған шешіммен келісті, бірақ егер даулы мүлік акция емес, жылжымайтын мүлік болғанда талдау бірдей болар ма деген мәселеде пікірлері екіұшты болды. Пауэлл жылжымайтын мүлікке иелік етудің минималды байланыс құрайтынына қатысты шешімді қабылдаудан тартынды. Стивенс бағалы қағаздарды сатып алушыларға сатып алу оларды мұндай юрисдикцияға бағындауы мүмкін екендігі туралы ескерту жоқ болғандықтан акциялар үшін in rem юрисдикциясын мойындамады, бірақ жылжымайтын мүлікке қатысты солай демеді.
Justices Lewis F. Powell, Jr. and John P. Stevens each authored concurring opinions. Both agreed with the outcome in this case, but differed on the question of whether the analysis would be the same if the property in question was real estate instead of stock. Powell would reserve judgment on whether ownership of real property would constitute minimum contacts. Stevens saw no in rem jurisdiction for stocks because of the lack of notice to purchasers of securities that the purchase may subject them to such jurisdiction, but would not say the same for real estate.
Келіспеушілік
Сот судьясы Уильям Дж. Бреннан кіші, сотқа қарсы пікір жазды, соттың юрисдикциялық мәселені талдау әдісімен көбінесе келісіп, бірақ соңғы нәтижемен келіспеді. Бреннан «Халықаралық аяқ киім» ісінде айыпталушылардың Делавэр штатында сотталуына жеткілікті байланысы бар екенін анықтау қажеттігіне келісті. Алайда, ол айыпталушылардың мұндай байланысы болған деп есептер еді, себебі директорлар Делавэр корпорациясының директорлары болып, өз еркімен Делавэрмен байланыс жасады. Сот судьясы Уильям Х. Рехнквист бұл іс бойынша шешім қабылдауға қатыспады.
Justice William J. Brennan, Jr. wrote a dissenting opinion, largely concurring in the Court's method of analyzing the jurisdictional issue, but disagreeing with the ultimate result. Brennan agreed that International Shoe required a determination whether the defendants had at least minimum contacts sufficient to subject them to jurisdiction in Delaware. However, he would have held that defendants did have such contacts because the directors voluntarily associated themselves with Delaware by becoming directors of a Delaware corporation. Justice William H. Rehnquist did not participate in the decision of the case.