Герман Снеллен – голландты офтальмолог, 1862 ж. көру қабілетін тексеру кестесін (Snellen кестесі) енгізген. Дonders шәкірті, маңызды ғылыми еңбектер авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландиялық офтальмолог (1834–1908)
Dutch ophthalmologist (1834–1908)
Герман Снеллен (19 ақпан 1834 – 18 қаңтар 1908) – голландиялық офтальмолог, ол 1862 жылы көру қабілетін зерттеу үшін Снеллен кестесін енгізді. Франсискус Дондерстен кейін Нидерландыдағы көз ауруларына арналған аурухананың (Nederlandsch Gasthuis voor Ooglijders) директоры болды. 1894 жылы Америка философиялық қоғамының халықаралық мүшесі болып сайланды.
Herman Snellen (February 19, 1834 – January 18, 1908) was a Dutch ophthalmologist who introduced the Snellen chart to study visual acuity (1862). He took over directorship of the Netherlands Hospital for Eye Patients (Nederlandsch Gasthuis voor Ooglijders), after Franciscus Donders. He was elected an International Member of the American Philosophical Society in 1894.
Ерте өмір
Герман Снеллен Утрехт университетінде Дондерс, Джерардус Йоханнес Малдер және Якобс Шредер ван дер Колктан медицинаны оқыды. 1858 жылы Лейден университетінде медицина ғылымының докторы дәрежесін алды. Ол офтальмология саласында маманданды және диплом алғаннан кейін Нидерландтағы Көз ауруларына арналған ауруханада дәрігердің көмекшісі болып жұмыс істеді.
Herman Snellen studied medicine at Utrecht University under Donders, Gerardus Johannes Mulder and Jacobus Schroeder van der Kolk. He earned his medical degree in 1858 from Leiden University. He specialized in ophthalmology and worked as an assistant physician at the Netherlands Hospital for Eye Patients after he had completed his degree.
Директор
1884 жылы ол Дондэрстің институт директоры лауазымына мұрагер болып тағайындалды және 1903 жылға дейін осы қызметте болды. 1877 жылы ол Утрехт университетінде офтальмология профессоры болып бекітілді. Ол астигматизм, глаукома және басқа да көз ауруларын, сондай-ақ көзілдіріктер мен офтальмологиялық хирургия арқылы көру қабілетін жақсарту жолдарын зерттеді.
He was named to succeed Donders as the institute's director in 1884, a position he served until 1903. In 1877, he was appointed as a professor of ophthalmology at Utrecht University. He did research on astigmatism, glaucoma and other eye diseases as well as research on correction of visual acuity using eyeglasses and ophthalmological surgery.
Кесте
Оның алдында Эдуард Йейгер фон Якстхал және басқалар басқа нұсқаларды жасағанмен, 1862 жылы Снеллен көру қабілетін өлшеу үшін өзінің көз кестесін жасады. Снелленнің кітабының алғашқы басылымы неміс тілінде жарық көрді. Екі он жылдан астам уақыт ішінде ол кітабының кем дегенде жеті қосымша басылымын шығарды. Сегізінші басылымда ағылшын, итальян, француз, неміс тілдеріндегі кестелер, сондай-ақ неміс тілінің латын әрпімен жазылған каллиграфиялық қолжазбасы бар. Снелленнің кестелері жаһандық стандартқа айналды. Ең маңызды жаңалық – Снелленнің стандартты қаріптерді пайдаланбастан, 5x5 торда жасалған, арнайы әзірленген символдарды, ол оптотиптер деп атады, қолдануы. Бұл кестені басып шығару үшін қолданылатын нақты физикалық өлшемді ұсынады. Көру қабілетінің стандартты өлшемі – оптотиптердің бір қатарын 5 минуттық доғалық өлшемде дұрыс оқу мүмкіндігі, символдар арасындағы аралық 1 минуттық доғаны құрады. Құрылғаннан бері, АҚШ-та Снеллен кестесі басқа кез келген плакаттан көбірек сатылды. Ол 21 ғасырға дейін медициналық кеңселерде кең таралған стандарт болып қала берді.
Although alternative versions had been developed before him, by Eduard Jäger von Jaxtthal and others, in 1862 Snellen developed his eye chart to measure visual acuity. The first edition of Snellen's book was in German. Over more than two deades, he published at least seven more editions of his book. The eighth edition contains charts in English, Italian, French, German, and a calligraphic hand of the Latin script of German. Snellen's charts became the global standard. The most significant innovation was Snellen's use of what he called optotypes, specially designed characters generated on a 5x5 grid, rather than using standard fonts. They provide a physical standard measure that could be used when printing the chart. Standard vision was measured as the ability to correctly read a line of optotype characters when they subtended 5 minutes of arc and were separated by 1 minute of arc. Since its inception, more copies of the Snellen Chart have been sold in the United States than any other poster. It remained a ubiquitous standard in medical offices into the 21st century.