Шотланд аймағының әскери қолбасшысы Эндрю Ратерфорд туралы деректер
Andrew Rutherford, 1st Earl of Teviot
Шотландиялық әскери қолбасшы Эндрю Ратерфорд (Тевиот графы) туралы ақпарат. Өмірі, әскери қызметі, Франциядағы мансабы және Англия королі Карл II-ге қызметі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландтық генерал Эндрю Резерфорд, 1-ші Тевиот графы (4 мамыр 1664 ж. қайтыс болды; кейде "Рутерфурд" деп те жазылады) – шотланд әскерінің офицері болған.
Scottish general
Andrew Rutherford, 1st Earl of Teviot (died 4 May 1664; sometimes spelt "Rutherfurd") was a Scottish soldier.
Ерте өмір
Эндрю Эдинбург қаласының саудагер-бургесінің бесінші және ең кіші ұлы болды. Оның әкесі Уильям Раттерфурд (1624 жылы қайтыс болды), Райтсленд және Ресталригтегі Пасхалық және Батыс Кваррельхольс иесі, ал анасы – Джеймс Стюарттың Тракуайрдегі қызы Изобель (1608 жылы үйленген). Ол Эдинбург университетінде білім алды, содан кейін Францияда әскери қызметке қабылданды.
Andrew was the fifth and youngest son of a merchant burgess of EdinburghWilliam Rutherfurd (died 1624) of Wrightslands and of Easter and Wester Quarrelholes in Restalrigand his wife Isobel (married 1608), daughter of James Stewart of Traquair. He received his education at Edinburgh University, and later took up a career in the military in France.
Мансап
Коммуналдық мемлекет (немесе монархистер үшін – Интеррегнум) кезінде Резерфорд отыз жылдық соғыс барысында шотланд әскерлерінің полктерін ұстап тұрған француз үкіметінде қызмет етті. Карл II патшалыққа қайта келгенде, Франция патшасы Людовик XIV-нің ұсынысымен Резерфордты өзінің қызметіне алды. «Британ энциклопедиясының» он бірінші басылымында айтылғандай, ол Францияда генерал-лейтенант болды және жеке батылдығымен жоғары беделге ие болды. Алайда, «Ұлттық биографиялық аталғыш» оның француз қызметінде ешқашан полковник шенінен жоғары көтерілмегенін және әуесқой генерал-лейтенант шеніне көтерілмегенін нақты айтады. Резерфорд 1660 жылы Шотландияға оралды. 1661 жылы Карл II оған шотландтық Лорд Ратхерфурд титулын және протектор Оливер Кромвель сатып алған Дюнкерк қаласының губернаторы лауазымын берді. 1662 жылы Карл II қаланы Францияға сатқанда, Резерфорд Танжер колониясы мен Танжер полкінің басшылығымен жұбанып, Тевиот графы атанды. Оның заңды еркек мұрагерлері болмағандықтан Тевиот графтығы жойылды; бірақ 23 желтоқсан 1663 жылы ол Портсмутте өзінің мүліктері мен құрметтері туралы жалпы келісімді кузені, сэр Томас Резерфорд Хантхиллге жасады, ол 16 желтоқсан 1665 жылы Лорд Резерфорд титулына және оның жерлеріне мұрагер атанды.
During the Commonwealth (or, to monarchists, the Interregnum), Rutherford served the French government, which maintained regiments of Scottish soldiers throughout the Thirty Years's War. On the restoration of Charles II, Rutherford was taken into employment by his own king on the recommendation of Louis XIV of France. According to the Encyclopædia Britannica Eleventh Edition, he became a lieutenant general in France and had a high reputation for personal courage; however, the Dictionary of National Biography states that he "never rose beyond the rank of colonel in French service, and was certainly not promoted to the prestigious rank of lieutenant général." Rutherford returned to Scotland in 1660. In 1661 Charles II gave him the Scottish title of Lord Rutherfurd and the governorship of Dunkirk, which had been acquired by the Protector Oliver Cromwell. When Charles II sold the town to France in 1662 Rutherford was consoled by the command of the Colony of Tangier and the Tangier Regiment, and was made Earl of Teviot. By his death without lawful male issue the earldom of Teviot became extinct; but on 23 December 1663 he had executed at Portsmouth a general settlement of his estates and dignities to his cousin Sir Thomas Rutherford of Hunthill, who on 16 December 1665 was served heir in his title of Lord Rutherford and also in his lands.
Мұра
Өз өсиетімен ол бұрынғы Эдинбург университетіне сегіз бөлме салу үшін қаржы бөлді және ғимаратқа өзі құрастырған латын жазуын орнатуды тапсырды.
In his will he donated funds to his former university in Edinburgh, for the construction of eight chambers, and gave directions that a Latin inscription which he had composed should be placed upon the building.