Жүкті марон: Сирек кездесетін бақа жануарлардың бір түрі
Cherax tenuimanus
Батыс Австралияның сирек кездесетін шағаласы – Cherax tenuimanus. Құрметті марон, қорғауға алынған түр, жартас шағаласынан қорқады. Сипаттамасы, мекендеу орындары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крайфш түрлері
Species of crayfish
Cherax tenuimanus, шашықты марон немесе Маргарет Ривер мароны деп аталады, Оңтүстік-Батыс Австралиядағы марон деп аталатын крайфштердің екі түрінің бірі. Ол Маргарет Ривердің оңтүстік-батыс биогеографиялық аймағындағы тар ареалда қоныстанды. Қазіргі уақытта IUCN Қызыл тізімінде өте қауіпті түр ретінде тіркелген, себебі оның мекен ету ортасына енгізілген ябби, Cherax albidus оған қауіп төндіреді.
Cherax tenuimanus, known as the Hairy marron or Margaret River marron, is one of two species of crayfish in Southwestern Australia known as marron. It occupies a narrow range within the southwestern biogeographical region of Margaret River. It is currently listed as critically endangered on the IUCN Red List, because of the threat from the yabbie, Cherax albidus, which was introduced to its habitat.
Сипаттама
Шашты қоңырдың түсі зәйтүн жасылдан қоңырға, тіпті қараға дейін өзгереді, кейде аналықтарының ішкі жағында қызыл немесе күлгін дақтар болады. Ересек шашты қоңырдың денесі 300-400 мм аралығында болады, оның басы мен кеудесі қабықпен қорғалған. Тегіс қоңырмен бәсекелестік нәтижесінде оның таралу аймағы өзеннің жоғарғы бөлігіндегі 3 ірі көлге дейін шектелген. Дегенмен, аквакультурада жүргізілген зерттеулер шашты қоңырдың шамамен 25 градус Цельсий температурада және кемінде 100 мг/л тұздылығы бар суда жақсы тіршілік ететінін көрсетті. Көбейген кезде аналықтары әдетте 6 айға жуық уақыт бойы 200-400 жұмыртқаны өз ішінде инкубациялайды, бірақ ірі аналықтары 800-ге дейін жұмыртқа тууы мүмкін. Осы уақыт айырмашылығының нәтижесінде жас тегіс қоңыр шашты қоңырдан бұрын үлкенге жетеді, бұл тегіс қоңырға бәсекелестік артықшылығын береді.
The hairy marron ranges in colour from olive green to brown to black, with females sometimes having red or purple patches on their undersides. Adult hairy marrons grow to between 300 and 400 mm with a body consisting of a head and thorax that are protected by a carapace. Its range has become limited to 3 major pools in the upper portion of the river due to competition with the smooth marron. However, studies performed in aquaculture settings have shown that hairy marron survive best in water that is about 25 degrees Celsius and that with a salinity of at least 100 mg/L. During reproduction, the females typically incubate 200 400 eggs inside of them for almost 6 months, although larger females have been known to produce up to 800 eggs. This difference in timing is theorized to result in the juvenile smooth marron reaching larger sizes before juvenile hairy marron, granting the smooth marron a competitive advantage.
Қиыр қоңырдың шапқыншылығы
Жүнді маронның жабайы популяцияларына ең үлкен қауіптердің бірі – Маргарет өзеніне 1980 жылдары кіргізілген және 1980 жылдан 1992 жылға дейін Маргарет өзенінің төменгі бөлігінде жүнді маронды бірте-бірте ығыстырған, жақын туыс тегіс маронның басып кіруі. Өзеннің ортаңғы бөлігінде жүнді маронның тегіс маронмен алмасуы жеткілікті жарияланбағанмен, 2000 жылы жүнді маронның өзеннің ортасынан толығымен жойылғаны анықталды. Дегенмен, жүргізілген зерттеулер тегіс марон мен жүнді маронның араласып, көбеюге қабілетті гибридтер тудыра алатынын көрсетті. 2013 және 2017 жылдар аралығында жүнді марон мекендейтін аз ғана көлдерден тегіс маронды үнемі алып тастауға әрекеттер жасалды, бірақ бұл шаралар жабайы популяцияны сақтау үшін жеткілікті нәтиже бермейтіні анықталды. Қазіргі таңда тұтқындықта өсіру бағдарламасын кеңейту және тұтқындықта өсірілген маронды туған жеріне қайта орналастыруға болатын басқа да орындарды іздеу жұмыстары жүргізілуде.
One of the greatest threats to wild populations of hairy marron is invasion by the closely related smooth marron, which was introduced into the Margaret River in the 1980s, and which progressively replaced the hairy marron in the lower regions of the Margaret River from 1980 to 1992. Although the replacement of the hairy marron by the smooth marron in the middle portion of the river is not very well documented, the hairy marron was observed to be completely gone from the middle of the river in 2000. However, further research has found that smooth marron and hairy marron are able to interbreed and that interbreeding can produce reproductively viable hybrids. Efforts were also undertaken between 2013 and 2017 to regularly remove smooth marron from the few pools inhabited by hairy marron, but it was eventually decided that these fish outs were not having a pronounced enough effect to preserve wild populations. Conservation efforts have now turned toward expanding the captive breeding program and finding other sites where the captive marron could potentially be reintroduced to native water systems.