Кіріспе

Мартин Нельсон Рансхофф (7 шілде 1927 – 13 желтоқсан 2017) – американдық кино және теледидар продюсері, Рансхофф отбасының мүшесі.

Ерте өмір және білім

Рансхофф 1927 жылдың 7 шілдесінде Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында Бабет (Страус) пен Артур Рансхоффтың ұлы болып дүниеге келді. Оның анасы бұрынғы Республикалық Ұлттық Комитетінің өкілі болған. Ол Коннектикут штатының Денбери қаласындағы Вустер мектебін бітіріп, 1948 жылы Колгейт университетін тарих және ағылшын тілі мамандығы бойынша бакалавр дәрежесімен аяқтады. "Мистер Эд" және "Беверли Хиллбилли" сериалдары Рансхоффқа 1960 және 1962 жылдары алғашқы жетістіктерін әкелді. Одан кейін ол киноға назар аударды.

МГМ

Рансхоффтың продюсер ретінде түсірген алғашқы фильмі – Джеймс Гарнер мен Ким Новактың қатысуымен түсірілген "Балалар түні" (1962) фильмі, оны MGM дистрибьюциялаған. Гарнер Рансхоффтың келесі екі фильмінде де ойнады, екеуін де Артур Хиллер режиссерлік етті: "The Wheeler Dealers" (1963) және "The Americanization of Emily" (1964); соңғысы, Пэдди Чайефскийдің сценарийіне негізделген, ерекше мақтанысқа ие болды. Рансхофф продюсер болған әңгімеге негізделген "The Sandpiper" (1965) фильмі Ричард Бертон мен Элизабет Тейлордың қатысуымен коммерциялық сәттілікке жетті. Ол "Цинциннати баласы" (1965) фильмін түсірді, түсірілім барысында Сэм Пекинпаны режиссер қызметінен босатып, оның орнына Норман Джуисонды қойды; фильм жағымды пікірлер алды. "Сүйікті" (1965) фильмі аз танымал болды. "Адамның көзі" (1967) – Ким Новак, Дэвид Нивен және Рансхофф жеке келісімшартқа алған жас актриса Шарон Тейттің қатысуымен түсірілген триллер. Новак түсірілім кезінде жарақат алды және оның орнына Дебора Керр келді. Тейт Рансхоффтың келесі фильмдерінде ойнады: Роман Полански режиссерлік еткен "Қорықсыз вампирлер" (1967) (Рансхофф атқарушы продюсер болды), сондай-ақ ол Поланскиге үйленді, және "Долқын тудырма" (1967). Ол Англияда "Біздің анамыздың үйі" (1967) фильмін атқарушы продюсерлік етті және "Боз станциясы Зебра" (1968) фильмін продюсерлік етті.

МГМ-ден кейінгі

Содан кейін Рансхофф «Колумбиямен» келісімшартқа отырды, олар оның «Жазғы түнгі арман» (1968), «Касл-Кип» (1969) және «Гамлет» (1969) фильмдерін көрсетті. Ол «Catch 22» (1970) фильмін «Paramount» студиясында, «The Moonshine War» (1970) фильмін «MGM» студиясында, ал «10 Rillington Place» (1971) және «See No Evil» (1971) фильмдерін «Columbia» студиясында түсірді. «Король Лир» (1971) фильмін кішігірім компания шығарды. Ол сонымен қатар «Fuzz» (1972) және «Тигрді сақтау» (1973) фильмдерін жасады. «Filmways» үшін оның соңғы фильмі «Ақ таң» (1974) болды.

Фильмнен кейінгі кезеңдер

1972 жылы Рансхофф тәуелсіз өндіруші болды. Ол Paramount компаниясымен фильмдер жасау үшін келісімшартқа қол қойды. Рансхофф "Күміс жолақ" (1976), "Түнгі қанат" (1979) және "Жолшықтар" (1979) сияқты фильмдерді өндірді. Ол қысқа ғана өмір сүрген "Co Ed Fever" (1979) телесериалын жасады, бірақ толық метражды фильмдерге көбірек назар аударды: "A Change of Seasons" (1980), "American Pop" (1981), "Hanky Panky" (1982) және "Class" (1983).

Колумбия және кейінгі фильмдер

Рансхофф Джо Эстерхастың сценарийіне негіделген "Жауыз жаға" (1985) фильмімен сәттілікке жетті. Бұл фильмді Columbia компаниясы жасады, сонымен қатар Рансхоффтың "The Big Town" (1987), "Switching Channels" (1988), "Physical Evidence" (1989) және "Welcome Home" (1989) фильмдерін де таратты. Осы шамада оның Albacore Productions компаниясы Columbia Pictures компаниясымен отандық кинотеатрларда көрсету, британдық фильм таратушы Rank Film Distributors халықаралық тарату және Vestron Video үй видеосы таратуын қамтитын үш фильмге келісімшарт жасасты. Рансхоффтың кейінгі фильмдеріне "Guilty as Sin" (1993) және "Turbulence" (1997) кірді.

Жеке өмір

Рансхоф екі рет үйленген. Оның бірінші әйелі Нэнси Хоуп Лундгрен болды; олардың төрт баласы болды: Питер (1952 жылы туған), Карен (1954 жылы туған) және егіздер Стивен мен Курт (1957 жылы туған). Рансхоф 2017 жылдың 13 желтоқсанында Лос-Анджелестегі Бел Эйрдегі үйінде қайтыс болды. Ол 90 жасқа толыпты.